Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

Εγκλίσεις στο Εγώ μου

Αναζητώ σε μια Οριστική
το θάρρος να ζήσω
Μα  μπερδεύομαι ο δόλιος
στο «θα» και στο παρελθόν

«Να αγαπήσεις
Να ζήσεις!»
Κοίτα προστάντζα
η υποτακτική
στη σιγουριά της πως περιπαίζει!

Όμως χάνομαι,
σαστισμένος 
σε δυο υποτελείς εγκλίσεις
του Εγώ μου.

«Σ’αγαπώ»,
τολμώ μονάχα κι κραυγάζω
«Σ’ αγάπησα!»
όφειλα στον Αόριστο
κι ξεστομίζω.

«Κοίτα οίηση που έχει!»
μου φωνάζει νωχελικά ο Ενεστώτας.
Και φουρκίστηκα
γιατί μου χρωστά ο Παρακείμενος.

Χαμήλωσα το κεφάλι όμως
Με τους Χρόνους ποιος να τα βάλει!
Κι κάλεσα τον Υπερσυντέλικο
Να συνετίσει  τον Ενεστώτα μου.

Ξανά η Οριστική προστάζει.
Κι έχει δίκιο!
Τι είσαι εσύ
να δεσμεύεις έναν Μέλλοντα;

Δίχως το θάρρος όμως του παρελθόντος
Τι δύναμη  έχει
ένας  Ενεστώτας;
Μα δίχως αυτόν
Τι είσαι εσύ που ορίζεις τα μελλούμενα;

Ο Παρατατικός, οϊμέ!
ένας σύντροφος
Σιγοντάριζε την Καρδιά μου.

Τους Χρόνους να καταργώ
Γιατί εγώ τη Ζωή μου ορίζω.
Εγκλίσεις, Χρόνους ξορκίζω
Άνθρωπο με λένε, τολμώ

Δεκατρείς του Μάρτη
τον αναζήτησα
στο πριν ,στο μετά,
στα χρωστούμενα.

Κι ο Μέλλοντας,
μια υπόσχεση
τον ορκίζω
να μας δεσμεύσει.
 Στα ύστερα,
στο μετά,
ακόμα και στην πλάνη.

Να ορίζουμε τη Μοίρα μας,
στη θνητή  προστακτική της
κι  να  έχουμε το θάρρος
να γίνουμε μια Μετοχή.

Ερωτευμένοι
Αγαπημένοι
Σε μια Οριστική
Κι ας μας τον
στερεί καρδιά μου
ο Κόσμος

ο δικός σας.


2 σχόλια:

  1. Χρονος....ενας και σταθερος στο..''εδω και τωρα''!! Τι και αν ηταν παντοτε?Τι και αν ηταν τοτε?Αυτο το αμειλικτο εδω και τωρα..δεν αφηνει περιθωρια....θελω δεν θελω...σε αυτο βρισκομαι! Στο παρελθον ανατρεχω...το αυριο ...ονειρευομαι ,μα τωρα...ζω!
    Ειμαι η Γεωργια....και ας μιλουμε στον ενικο ...να μην φαινομαι και εγω αγενης!Καλη συνεχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Feel FREE to comment...