Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2017

Ανοιχτή Επιστολή


          Αξιότιμε κ. Γιακουμάτο,
                                    Πριν κάποιες ημέρες προβήκατε σε δημόσια δήλωση αναφερόμενος σε μια μερίδα ανθρώπων στους οποίους ανήκω κι εγώ, λέγοντας με την ιδιότητα του ιατρού, πως οι περισσότεροι από εμάς πάσχουμε από την αρρώστια της ομοφυλοφιλία και μπορούμε και να την μεταδώσουμε. Αδυνατώ να σταθώ στην φαιδρότητα της δήλωσης σας περί «αρρώστιας» κι «μετάδοσης», καθότι στερούμαι ιδιότητας «επιστήμονα», προκειμένου να αντιπαραβάλω επιχειρηματολογία βασιζόμενη σε έρευνες του γενετικού κώδικα, της ψυχολογίας και της ψυχιατρικής, κατά των οποίων έχει αποφανθεί ότι η ομοφυλοφιλία δεν είναι  ούτε «αρρώστια», μήτε πάθηση κι ως εκ τούτου δεν μπορεί και να μεταδοθεί. Έχετε δίκιο όμως στο ότι είμαστε άρρωστοι. Πάσχουμε κι υποφέρουμε όλοι μας από την άγνοια, τις προκαταλήψεις και τη μισαλλοδοξία σας όπως και  πολλών άλλων όπως εσείς.

Αναφέρεστε σε εμάς ως κάτι το επικίνδυνο που μπορούμε να μολύνουμε άλλους νέους, σας διαβεβαιώνω όμως πως όσο «πετυχημένος» κι αν γίνει κάποιος από εμάς, κανένας δεν θα γίνει ομοφυλόφιλος προσπαθώντας να  μας «μοιάσει». Βλέπετε το να είναι κανείς ομοφυλόφιλος στην Ελληνική κοινωνία έχει να αντιμετωπίσει καθημερινά  ανθρώπους όπως εσείς  κι είναι επίπονος αυτός ο αγώνας. Ναι, αγώνας που ξεκινά από πολύ νωρίς, μόλις κανείς αρχίσει να αναζητά την ταυτότητα  του κι τότε έρχεται αντιμέτωπος με τον ίδιο του τον εαυτό. Είναι που έχουμε γαλουχηθεί με τις ίδιες πεποιθήσεις που έχετε εσείς κι γι’ αυτό πρέπει πρώτα από όλα να αμφισβητήσουμε την ίδια μας την ύπαρξη πριν φτάσουμε στο σημείο, όσοι τα καταφέρουν, να διεκδικήσουμε το δικό μας μερτικό στην ευτυχία. Τότε, ερχόμαστε αντιμέτωποι  με τους ζωοδότες μας, κι η αγάπη που τους έχουμε μετατρέπεται σε αντικείμενο εκβιασμού, ακόμα και τιμωρίας. Δυστυχώς όμως συνεχίζεται και πέρα από το σπίτι μας καθώς έχουμε να αντιμετωπίσουμε και το σχολείο, μια πρόγευση της κοινωνίας στην οποίαν θα κληθούμε να γίνουμε κοινωνοί κι που  δυστυχώς είναι  ένα ακριβές αντίγραφο αυτής.

Δεν θα σας μιλήσω για έννοιες όπως τραμπουκισμός, ξυλοδαρμός, κοροϊδία, φόβος, απόρριψη, ψεύτικες θεραπείες και μοναξιά που όλοι εμείς έχουμε βιώσει ή ακόμα χειρότερα εξακολουθούμε να βιώνουμε, αναπαράγοντας ένα εύπεπτο μελό×  οικτίραμε  τον εαυτό μας αρκετά για να έχουμε ανάγκη τη λύπηση των άλλων. Υποχρεούστε όμως να γνωρίζετε πρώτα τα γεγονότα πριν βγάλετε τα συμπεράσματα σας κι για τα παραπάνω, κάθε ένας από μας μπορεί να σας το επιβεβαιώσει εάν είχατε την ανθρωπιά να ακούσετε κι περισσότερο να μάθετε. Είναι πολύ πιο επώδυνες οι συνέπειες του  να είναι κανείς ομοφυλόφιλος που θα προτιμούσαμε, εάν ήταν θέμα επιλογής, να μην είμαστε, ως εκ τούτου, κανένας δεν θα «επέλεγε» να γίνει ομοφυλόφιλος κι εμείς δεν θα θέλαμε κανέναν άλλον να βιώσει αυτές τις εμπειρίες. Δεν τίθεται όμως θέμα «επιλογής», ούτε είναι απλά κάποιο «κουσούρι» με το οποίο γεννηθήκαμε. Είμαστε απλώς διαφορετικοί από εσάς κι η διαφορετικότητα, η όποια διαφορετικότητα είναι, είναι δημιουργική. Γεννηθήκαμε, μεγαλώνουμε και πεθαίνουμε σε έναν κόσμο που δεν μας θέλει, παρόλ’ αυτά καταφέρνουμε καθένας με τον δικό του τρόπο να γίνεται αποδεκτός, να αλλάζουμε αντιλήψεις και να επηρεάσουμε σκέψεις, απλά και μόνο επειδή υπάρχει αυτή η διαφορετικότητα.    

Είναι μεγάλος ο δρόμος από την ανακάλυψη του εαυτού μας μέχρι την αποδοχή, άρα κι ολοκλήρωση του, πρώτα από όλα από εμάς τους  ίδιους. Κακοτράχαλος κι ολισθηρός γι’ αυτό και υποσκάπτει τη δική σας «συγνώμη». Εξάλλου, λόγια που εκφράζονται αβίαστα, προσδίδουν το πάντα το ποιόν εκείνου που τα εκφέρει κι αλίμονο σε εκείνον που τους πιστεύουν δις. Συγχωρείστε με όμως, σχεδόν ακούγομαι σα πολιτικός κι αυτό είναι δική σας ιδιότητα, όμως με αφορμή τη δική σας δήλωση, δράττομαι της ευκαιρίας  πολιτικού λόγου, προκειμένου να απευθυνθώ στο κάθε ένα ομοφυλόφιλο παιδί της Ελληνικής κοινωνίας και να του πω πως δεν είναι άρρωστο. Πως το κάλλιστο  που μπορεί να κάνει για τον Εαυτό του, είναι να τον Αγαπήσει ακριβώς για αυτό που είναι κι όπως είναι. Πως ο κόσμος είναι άσχημος, αλλά έχει τη δύναμη να τον κάνει χαρούμενο, γιατί ο δυνατός, δεν είναι αυτός που πέφτει, αλλά αυτός που ξανασηκώνεται και γιατί μας λένε «gay» και σημαίνει χαρούμενος.



        Ταπεινά δικός σας
              Ben Provis

Ένας χαρούμενος άνθρωπος

3 σχόλια:

  1. η εβδομάδα που διανυουμε ειναι θεματικη για το Γυμνασιο και ολη την εβδομάδα θα πρεπει οι καθηγητες να διαλεξουν ανάμεσα στη Διατροφή ,τις Εξαρτησεις και την Εμφυλη Ταυτοτητα και να μιλησουν μέσα από πολλαπλές δραστηριότητες στα παιδια. Ειμαι στο Λυκειο αλλα εχουμε το ιδιο γραφειο με τους καθηγητες Γυμνασίου.Ουτε καν αναφερθηκε το 3ο θέμα ,στην ενημέρωση απο τον διευθυντη ,τους μοιραστηκαν μετά φυλλαδια με τα θέματα και όλοι διάλεξαν την Διατροφη.
    Φοβήθηκαν μην κολλήσουν !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ενας κολλησε εναν αλλο και τα φτιαξανε
    χαχα
    το γραψε η ελενα ακριτα
    οσο για αυτους που κατα καιρους λενε διαφορα ομοφοβικα και αμορφωτα
    οπως ειπε και η κυρια νινα διπλα στο γυμναστηριο οταν το βλεπαμε στη τιβι
    τι ψυχη θα παραδοσεις μωρη?

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Feel FREE to comment...