Κυριακή, 14 Φεβρουαρίου 2016

Το γιασεμί και το σπουργίτι

«Θα μ’ αγαπάς για πάντα;»
ρώτησε το σπουργιτάκι το γιασεμί
κι εκείνο του απάντησε:
«Θα σ’ αγαπώ μέχρι να πεθάνω.»

«Χαζό!»,
του αποκρίθηκε το σπουργίτι
κι πέταξε μακριά.

Για δες πως έριξε,
σε μια ανάσα μέσα,
το γιασεμάκι μου
τα άνθη του τα όλα.

Πέρασε όμως ο καιρός,
διπλοχειμώνιασε θωρώ
κι ένας παιχνιδιάρης ουρανός
μας έμπαιζε ντυμένο τ’ άσπρα.

Να το πάλι το σπουργιτάκι
στην κάμαρα μου αντίκρυ βλέπω
ακόμα ψάχνει  να κουρνιάσει
ένα «για πάντα» να γυρεύει.

Σα το είδε το γιασεμί
(βρε πως μύρισε ένας ανθός του)
σύστηκε το δόλιο ολόκληρο
(φοβήθηκα μη σπάσει ο κορμός του)

«Δε μ’αγάπησες γιασεμάκι!».
στη βουή επάνω του τιτιβίζει.
«Σ’ αγάπησα! Σ’ αγάπησα πολύ»
το άκουσα αλήθεια να  φωνάζει.

«Δεν θέλω μονάχο το «πολύ»
το «πάντα» μοναχά  για πάντα.»
είπε
και πέταξε δίχως να μ’ ακούσει:

Αχ ανόητο πολύ!
στο «για πάντα»
πάντα ψεύδεται η αλήθεια,
σκοντάφτει βρε η θνητότητα
και σκοτώνει τα «Σ’ αγαπώ» μας.




16 σχόλια:

  1. «Δεν θέλω μονάχο το «πολύ»
    το «πάντα» μοναχά για πάντα.»
    Αυτο φιλαράκι μου δεν θέλουμε όλοι;αυτο το άπιαστο το για πάντα ....
    πολύ γλυκό!! πες μου οτι είναι δικό σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ! Μα δεν είναι μια ματαιότητα;
      Ναι Φούλη, μονάχα δικά μου ποστάρω στο blog.
      Tα φιλιά μου.

      Διαγραφή
  2. Από την απληστία μας την πατάμε - θέλουμε την ποιότητα αγκαλίτσα με την ποσότητα, τη διάρκεια στο χρόνο.
    Και έτσι κάπου χάνουμε τον μπούσουλα, δεν τιμούμε τον έρωτα όπως του πρέπει, παρά μόνο τον βλέπουμε ως "προνύμφη της αγάπης" (όπως διάβασα σε ένα blog τις προάλλες) - λες και από μόνος του είναι λειψός.
    Καλά να πάθουμε, λοιπόν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μια αλλαγή στο γράψιμό σου..
    Την καλωσορίζω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. εγώ είμαι με το σπουργιτάκι και το γιασεμί το αποφευγει γιατί δεν το αγαπά πραγματικά...τα υπόλοιπα ειναι δικαιολογίες.Να κανεις το γιασεμί να πει για ''πάντα'' χαχαχα
    Καλημέρα Μπεν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Έχω δυσανεξία στο "για πάντα"!
    Κοιτάζοντας πίσω γελάω με τις φορές που ειπώθηκε!

    Ben κοιτούσα να δω ποιος ποιητής μας το έχει γράψει!
    Χάρηκα όταν κατάλαβα ότι είναι δικό σου !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. εγω παλι πιστευω καθε φορα στο για παντα κι ας κραταει οσο κραταει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Λυπήθηκα το σπουργιτάκι, λυπήθηκα και το γιασεμί...να αγαπιούνται τόσο και να μην τα βρίσκουν στις λέξεις!
    Αδικία μεγάλη!

    Πολύ μου άρεσε!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Μαρία. Μα έτσι δεν είναι οι αγάπες; Για λύπηση?

      Διαγραφή
  8. Το "για πάντα" την ώρα που το λέμε, το εννοούμε. Και χαίρονται αυτός που το λέει κι αυτός που το ακούει. Αλλά, όπως ΠΑΝΤΑ, το μέλλον άδηλο.
    Ξενούδης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αχ !! Με αυτες τις ανακαταταξεις στην ζωη μου....καπου χαθηκα ...αργησα να το διαβασω ,και για το σπουργιτακι και για το γιασεμι!! Παντως ειναι αληθεια....αυτα τα ''για παντα''...δεν ξερω ποιος τα σκαρφιστηκε ,αλλα πολυ μας βασανιζουν!! Ενω τα πραγματα ειναι πολυ πιο απλα,οταν ειναι αληθινα.Ωραιο ποιημα.....και ειμαι σιγουρη ...απο ωραιους ανθρωπους !!Μπραβο !!Μας χαριζετε ομορφιες .....παντα τετοια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Feel FREE to comment...