Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2015

Η Μοναξιά είναι Τρανς

Ζούμε σε μια εποχή πλασματική κι εικονική, τόσο πολύ που εύκολα μπορούμε να «πλάθουμε» τον εαυτό μας απέναντι στους άλλους απλά κι μόνο χρησιμοποιώντας όλη αυτή την πληθώρα των social media. Είμαι «χαρούμενος» με μια γελαστή selfie, “επιτυχημένος”, τρώγοντας σε ένα ακριβό εστιατόριο ή κοινοποιώντας την παρουσία μου σε  έναν εξωτικό προορισμό κι ερωτευμένος απλά με μια φωτογραφία στο κρεββάτι. Όμως όλοι ξέρουμε πως συχνά, αυτή η εικόνα που τόσο επίμονα προβάλλουμε στον “έξω” κόσμο, απέχει πολύ απο την δική μας πραγματικότητα, την οποίαν μάλλον δεν θέλουμε να αποδεχτούμε. Είναι δύσκολο πράγμα να είσαι ο Εαυτός σου. Να είσαι η Αλήθεια σου, να την ακούς, να την αντικρύζεις κάθε μέρα στον καθρέφτη στις καλές κι τις άσχημες σου μέρες και πάντα να μπορείς να την κοιτάζεις κατάματα, δίχως να επιδιώκεις την αρεστεία απο κανέναν άλλον, πέραν του Εαυτού σου. Είναι “μαγκιά” αυτό, λυτρωτικό όμως πονάει πολύ, γιατί κάθε μέρα έρχεται ο Δοσάς της Ζωής κι σου ζητά το μερτικό της.

Διάβασα ένα post  στο facebook μιας επισκέπτριας απο την Αργεντινή στη Μυτιλήνη το οποίο σας παραθέτω εδώ στο πρωτότυπο στα Αγγλικά. Πατώντας «μετάφραση» μπορεί κανείς να το διαβάσει στα ελληνικά με τα ανάλογα λάθη όμως το νόημα παραμένει ίδιο. Στη Σκάλα Συκαμινέα στη Μυτιλήνη ζει η Δημήτρης ή αλλιώς ο «Τρελλός του Χωριού». Αυτόν τον άνθρωπο θέλησε να προσεγγίσει η Rory Aurora Richards με τον Σουηδό, επίσης επισκέπτη του νησιού, Torbjörn Stenberg, να μάθει την ιστορία της με τη βοήθεια δυο ντόπιων κοριτσιών, που δουλεύουν στην τοπική ταβέρνα κι ανέλαβαν το έργο της διερμηνείας, με σκοπό να την γνωστοποιήσει. Άλλωστε  κάθε ένας που ζει στο περιθώριο μιας κοινωνίας έχει μια ιστορία που πρέπει να ακουστεί, έτσι μπας κι αλλάξουν λίγο τα μυαλά τούτου του κόσμου.

Η Δημήτρης γεννήθηκε με αρσενικό φύλο κι κάπου εκεί στα δεκατέσσερα, στο ψαροχώρι που μεγάλωσε, είπε στους γονείς της πως αισθάνεται κορίτσι. Έντρομοι οι γονείς την πήγαν κλασσικά σε ένα «τρελλάδικο» όπου ο επιστήμονας εκείνης της εποχής  της ξεκίνησε θεραπεία με ψυχοφάρμακα. Μετά  την παραμονή της εκεί ο θεράπων γιατρός σύστησε στους γονείς της ότι πρέπει να συνεχίσει τη θεραπεία της εφ όρου ζωής, κάτι το οποίο ακολούθησαν ρίχνοντας της τα φάρμακα στο φαγητό, μια και η ίδια δεν θέλησε να τα παίρνει λόγω της αίσθησης που προκαλλούν. Θα ενηλικιωθεί κι θα φύγει για την Αθήνα, αφού υπάρξει πρώτα θύμα βιασμού κατ’ εξακολούθησιν απο κάποιον συγχωριανό, απο εκείνους που θεωρούν πως εφόσον γαμάνε τους  άντρες, δεν τους κάνει πούστηδες κι γυρίζουν στη συζυγική κλίνη δίχως ενοχές ύπαρξης.

 Όμως η μεγαλούπολη της εποχής δεν διαφοροποιείται ως προς τη διαφορετικότητα, απο την επαρχία κι θα ζήσει για πέντε χρόνια στους δρόμους πριν επιστρέψει ξανά στο χωριό να φροντίσει την άρρωστη μητέρα της, μέχρι εκείνη να πεθάνει πριν λίγα χρόνια. Αυτοκτονικές σκέψεις την περιτριγύριζαν εως ότου αποφασίζει πως θα ζήσει την υπόλοιπη ζωής της ακόλουθη με τη ταυτότητα φύλου της. Βάζει λοιπόν φουστάνια, φορά πέρλες στο λαιμό κι για πρώτη φορά στη ζωή της αισθάνεται καλά με τον εαυτό της. Ελεύθερη, ευτυχισμένη κι επίσημα πλέον ο «Τρελλός του Χωριού», απομονωμένη, μόνη, ζει στο ίδιο σπίτι που μεγάλωσε, ποιος θέλει άλλωστε να συναναστρέφεται ένα «έκτρωμα»;

 Το Σ.Υ.Δ. (Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών) έχει υποστηρίξει αμέτρητες φορές πως τα τρανς άτομα είναι απο τα αδικημένα της κοινωνίας κι φοβάμαι πως έχει δίκιο. Είναι τόσο βαθιές οι αντιλήψεις κι τα κοινωνικά πρότυπα με τα οποία γαλουχηθήκαμε που μας κάνουν να μην βλέπουμε τον άνθρωπο αλλά αυτό που καθρεπτίζεται. Τόσο που ακόμα κι ο υποφαινόμενος  όταν πριν λίγες μέρες βρέθηκα σε μια εκδήλωση υποστήριξης των «Οικογενειών Ουράνιο  Τόξο», ένιωσα το αμήχανο σοκ μπροστά σε κάτι που ξεφεύγει απο τα συνήθη στερεότυπα, όταν γνώρισα άτομα που μου συστήθηκαν με το όνομα της ταυτότητας φύλου του, σε διαφορετικά στάδια μετάβασης του καθενός. Όμως ευτυχώς αυτοχαστουκίστηκα κι μπόρεσα να δω τον άνθρωπο πίσω απο την εικόνα κι να ακούσω τις ιστορίες τους. Βλέπετε σε έναν εικονικό κόσμο, το να επιδιώκει κανείς να είναι ο Εαυτός του, να ταυτήσει  το μέσα του με το έξω του με τον όποιον τρόπο, τον μετατρέπει αυτόματα στα μάτια της κοινωνίας σε «έκτρωμα» κι τίθεται αυτόματα με όλες τις συνέπειες στο περιθώριο. Κι έχει πολύ μοναξιά το περιθώριο γαμώτο.


Μελό δεν είναι όλα αυτό που γράφω; Οι άνθρωποι έχουμε μια λατρεία απέναντι στη δυστυχία των άλλων. Κατευνάζουν τη δική μας ανεπάρκεια, θρέφοντας  τον οίκτο μας  για τους άλλους, ώστε να γεμίζει τη δική μας κενότητα. Όμως το κενό του μέσα μας γεμίζει μονάχα με το να ακούμε κι αυτό με τη σειρά του να γίνει σκέψη, έπειτα ενέργεια κι τέλος στάση ζωής. Σα των κοριτσιών της ταβέρνας που έπειτα, αφού άκουσαν την ιστορία της ίδιας της Δημήτρη, κατέληξαν πως εκείνη δεν είναι η τρελλή του χωριού, αλλά «νορμάλ» κι για αυτό θα θέλανε να την ξαναεπισκεφτούν. Το ίδιο θα ήθελα κι εγώ γιατί η Μοναξιά με λίγη Ανθρωπιά κι Αγάπη γίνεται Χαρά κι Ευτυχία, για αυτό είναι τρανς.


Εδώ μπορείτε να διαβάσετε κι να καταννοήσετε τις ορολογίες σχετικά με την ταυτότητα κι έκφραση φύλου. Εκδώθηκε απο τη Μαρίνα Γαλανού, προέδρου του Σ.Υ.Δ.

8 σχόλια:

  1. Αγαπημενο σοφο παιδι, στη τελευταια παραγραφο τα λες ολα για μας τους ανθρωπους και την ανεπαρκια μας! ομως η εποχη αλλαζει σιγα σιγα αλλα αλλαζει
    σου ευχομαι για το 16 και για παντα αγαπη λιγοτερη μοναξια και υγεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Άσωτε! Καλή Χρονιά και σε σένα!

      Διαγραφή
  2. Πολύτιμο το άρθρο σου αυτό!
    Γεια στα χεράκια σου!
    Καλή χρονιά με υγεία και πιο ανοιχτά μυαλά...
    Γιορτινά γλυκά φιλιά, Μπεν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν εχει σημασια που δεν γνωριζομαστε! Ευχομαι μια καλυτερη χρονια,με λιγοτερο πονο και μοναξια ,τοσο σε εσας μα και σε ολο τον κοσμο!Σας διαβαζω....σκευτομαι πολυ ,για μερες....και ναι ! Γινονται σταση ζωης και αναγνωριση σημειων επαφης .Δεν εχουμε να χωρισουμε τιποτα μεταξυ μας οι ανθρωποι. Ειναι πολυ λιγα αυτα που χωριζουν τους ανθρωπους. Οι αδυναμιες ,οι φοβοι ,οι προσωπικες ανασφαλειες.....επιτελους ποιος ειναι αυτος που δεν τα εχει; Ας εισαστε καλα ,με υγεια και αντοχη στην νεα χρονια που ξεκινα ,και παντα φωτεινος !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ κι καλωσήρθατε. Κι ανι, οι άνθρωποι έχουμε περισσότερα πράγματα που μας ενώνουν, παρά μας χωρίζουν.
      Καλή Χρονιά.

      Διαγραφή
  4. Ben δεν μπορεί, ο κόσμος κάποτε θα προχωρήσει. Θα αλλάξει.
    Κρίμα μεγάλο είναι για όλους αυτούς που καταπιέστηκαν να ζήσουν μια κρυφή ζωή στην καλύτερη περίπτωση, τεράστιο κρίμα για αυτούς που χλευάστηκαν,
    στιγματίστηκαν, περιθωριοποιήθηκαν για τις επιλογές τους!
    Εύχομαι ολόψυχα ελευθερία ! Κι αγάπη στις ψυχές όλων των ανθρώπων! Αυτό! Γίνεται;
    Καλή χρονιά να έχεις !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αριστέα μουο κόσμος αλλάζει. Απλά για κάποιους αλλάζει αργά κι δεν θα προλάβουν να τον Ζήσουν.
      Καλή Χρονιά με πολύ Αγάπη κι Ανθρωπιά.
      Τα φιλιά μου.

      Διαγραφή

Feel FREE to comment...