Τρίτη, 25 Φεβρουαρίου 2014

Ορολογίες στο βάθος του χρόνου και μια συγνώμη στην Κυρία Κουρουπού

Τραβεστί, transsexual, trans, transgender είναι λέξεις με τις οποίες πλέον χάρη στην τηλεόραση τα τελευταία χρόνια, έχουμε γίνει πια εξοικειομένοι. Αν και οι μέχρι τη δική μου γενιά εξακολουθούν να χρησιμοποιούν τον όρο τραβεστί για όλα, μια κι μεγαλωμένοι τη δεκαετία του ’80 μας είχαν μάθει πως υπάρχει μονάχα μια κατηγορία ανθρώπων, οι κανονικοί, όλοι οι άλλοι είναι απλά ανώμαλοι.

Η πρώτη μου επαφή με αυτά τα «φρικιά» που λένε ήταν μέσω μιας εκπομπής στην αρχή της ιδιωτικής τηλεόρασης με την Κανέλη, νομίζω «Ψηλά τα χέρια» λεγόταν και προβαλλόταν το Σάββατο λίγο πριν το δελτίο. Απο αυτή την εκπομπή τα μόνα που μου έχουν μείνει στη μνήμη είναι το τραγούδι «Κυκλοφορώ κι Οπλοφορώ» που έπαιζε στους τίτλους της και η λέξη «τραβεστί». Ήμουν στο σπίτι της θείας μου κι βαριόμουν, αναγκασμένος να υπομένω την εν λόγο εκπομπή που παρακολουθούσε η θεία με προσύλωση. Όταν της ζήτησα να αλλάξουμε κανάλι μπας κι έβλεπε κάνα παιδικό ή έστω καμιά άλλη σαχλαμάρα μου εξήγησε ότι αυτό που παρακολουθούσε ήταν πολύ «ενδιαφέρον», τουλάχιστον από κουτσομπολίστικης άποψης. Όταν την ρώτησα το «γιατί» μου είπε ότι αυτή η «γυναίκα» που εμφανιζόταν σα καλεσμένη στην εκπομπή είναι τραβεστί κι έλεγε διάφορα. Όταν την ρώτησα τι είναι τραβεστί μου εξήγησε πως ήταν άντρες που ντύνονταν γυναίκες και δουλεύουν σα πουτάνες. Στην επόμενη μου ερώτηση «Τι είναι πουτάνα;» μου είπε το να παίρνεις λεφτά κάνοντας sex και δεν συνέχισα τις ερωτήσεις μου. Τώρα που το σκέφτομαι, ο λόγος που δεν συνέχισα τις ερωτήσεις μου ίσως ήταν γιατί ενστικτωδώς ήξερα πως κι εγώ ανάλογο φρικιό θα γινόμουν.

Κάπου στα μέσα της εφηβείας κι έχοντας μάθει ο πατέρας μου πως την «κούναγα την αχλαδιά», με πήγε μια μέρα στα μέσα καλοκαιριού του ’93 μια μπουρδελότσαρκα στην Αθήνα. Με πέρασε απο το Θησείο λέγοντας μου πως εκεί και στην Πλάκα ήταν τα στέκια που σύχναζαν οι πούστηδες και τα τραβέλια, πριν με πάει προς τον Σιδηροδρομικό Σταθμό, το Μεταξουργείο, τη Φυλής για  να μπαίνουμε μέσα στα μπουρδέλα το ένα μετά το άλλον, χαιρετώντας την εκάστοτε τσατσά και να καθόμαστε στο σαλονάκι περιμένοντας τα εκάστοτε κορίτσια να κάνουν «πασαρέλα». Μετά μου έλεγε να μαντέψω ποια ήταν κανονική γυναίκα και πια τραβεστί, κάτι που εγώ απο τη ντροπή μου, αδυνατούσα να πω οτιδήποτε. Αργότερα με πήγε σε κάτι πιάτσες όπου ψωνίζονταν οι πούστηδες και θυμάμαι ένα παιδί ξανθό, όμορφο, με κόκκινο μαγιό κι ένα μακό, να γελάει με άλλους δυο τύπους σε κάποια γειτονιά της Αθήνας και να με κοιτάζει την ώρα που ο πατέρας μου έκανε όπισθεν με το αυτοκίνητο, προκειμένου να μου τον δείξει λέγοντας μου πως είναι πούστης και πως απο «εδώ» ξεκινούν για να καταλήξουν στα μπουρδέλα να τους γαμάνε. Κι όλα αυτά για να μου πει ότι αν συνέχιζα να μου αρέσουν οι άντρες θα κατέληγα τραβεστί να με γαμάνε στα μπουρδέλα ή να μου κάνουν «πλάκες» σα αυτές που μου διηγόταν κατά τη διάρκεια της «εκδρομής» μας. Ίσως λόγω αυτών να έγινα μετά τσάμπα πουτάνα, στην προσπάθεια μου να ξορκίσω τα φαντάσματα που φώλιασαν στην ψυχή μου εκείνη τη μέρα του Ιούλη.

Περάσανε τα χρόνια κι κάποτε γνώρισα μέσω ενός φίλου και συγκάτοικου κάποιες τραβεστί της Συγγρού απο κοντά. Όντας ομοφυλόφιλος κι out πια καθώς και πληρώνοντας τις επιλογές μου, δεν με «ενοχλούσαν» οι επιλογές του τότε κολλητού μου να τα φτιάξει με μια τραβεστί, ακόμα γνώριζα μονάχα αυτή τη λέξη και μέσω αυτής να γνωριστούμε και με κάποιες άλλες κάνοντας παρέα. Ομολογώ ότι ήμουν επιφυλακτικός απέναντι τους κι αυτό όχι λόγω της φύσης τους αλλά γιατί απλά θεωρούσα πως η συμπεριφορά που έβλεπα ήταν πολύ ανούσια προκλητική, ειδικά τις στιγμές που δεν χρειαζόταν. Με τον φίλο μου απομακρυνθήκαμε στην πορεία για άλλους δικούς μας λόγους κι η επαφή μου με τις trans γυναίκες δεν είχαν κάποια συνέχεια, όχι γιατί το απόφευγα, απλά γιατί είχαμε τις δικές μας «αμαρτίες» να πληρώσουμε κι δεν διασταυρώθηκαν ποτέ οι δρόμοι μας σε αυτήν την πόλη.

Σχετικά πρόσφατα βρέθηκα στη σελίδα του “protagon” όπου ανακάλυψα τυχαία κάποια άρθρα της Άννας Κουρουπού. Έκατσα και τα διάβασα όλα μια μέρα και μέσω αυτών έμαθα για το βιβλίο που έχει γράψει λίγο μετά την προβολή της εκπομπής «Πρωταγωνιστές» με τον τίτλο «Γιατί δεν έχω σα το δικό σου μαμά;» Την επόμενη μέρα παράγγειλα το βιβλίο και το διάβασα συγκλονιστικά έκπληκτος. Το λέω αυτό γιατί η γραφή της τόσο στα άρθρα της όσο κι μέσα απο το βιβλίο της μου κατέρριψαν κάθε στερεότυπο που ίσως είχα μέσα μου για τους συνανθρώπους μου που ανήκουν σε μια μειονότητα κι εκείνοι, όπως κι εγώ άλλωστε. Βλέπετε η κυρία Κουρούπου γεννήθηκε αγόρι, αργότερα έγινε τραβεστί, έπειτα γυναίκα και μετά πόρνη και μέσα απο τις λιγοστές σελίδες που έχει εκδόσει, αν κι σίγουρα μπορούσε να είναι περισσότερες, περιγράφει αποσπασματικά όλη την πορεία της ζωής της καταρρίπτοντας μύθους και προκαταλήψεις σχετικά με τα διεμφυλικά άτομα.

Της αξίζει κάποιο βραβείο, κάποια αναγνώριση για τη συγγραφική της ικανότητα; Προλαμβάνοντας τους κακεντρεχείς να σας πω πως ούτε την γνωρίζω προσωπικά, ούτε την έχω συναναστραφεί, τουλάχιστον όχι ακόμα, για να δηλώσω “fun”. Απλά θα ήθελα πρώτον να την Ευχαριστήσω δημόσια μέσα απο το blog μου, που μου κατέρριψε το στερεότυπο πως οι trans ή transgender είναι μονάχα πουτάνες στο πεζοδρόμιο ή στα μπουρδέλα. Αντίθετα μπορούν να είναι έξυπνες, καλλιεργημένες, όμορφες στο μέσα τους, με όνειρα, επιθυμίες, ανασφάλειες κι Ανθρώπινες όπως όλοι μας κι η δική τους μονόδρομη πορεία, που τόσο αρεσκόμαστε να κραυγάζουμε οι υπόλοιποι, οφείλεται στη στενότητα της δικής μας αντίληψης προκειμένου να ξεγελάμε την βλακώδη ύπαρξη μας. Δεύτερον θα ήθελα να της ζητήσω συγνώμη για τον πατέρα μου και με αφορμή αυτήν κι απο όλες τις γυναίκες, ο οποίος θέλησε να μου μάθει πως αυτές, εκ γεννετής ή όχι, είναι προς εκμετάλλευση κι κυριαρχία κι ο βαθμός στον οποίον μπορεί το επιτύχει αυτό ένας άντρας, καθορίζει και το μέγεθος του ανδρισμού του.

Συγνώμη Κυρία Κουρουπού και Σας Ευχαριστώ.



Το βιβλίο της Άννας Κουρουπού "Γιατί δεν έχω σα το δικό σου Μαμά" κυκλοφορεί απο τις εκδόσεις "Ποταμός"

"Άρθρα" της μπορείτε να διαβάσετε εδώ   και την παρουσίαση του βιβλίου της στην οποίαν συμμετέχει τόσο συγκλονιστικά όμορφα η αδελφή της Αθηνά εδώ

30 σχόλια:

  1. Έμενα το ιδιο ταμπού μου το κατέρριψε ο Αλμοδοβαρ.
    Καληνύχτα φίλε μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευφυέστατος, τουλάχιστον στα παλιά του.

      Διαγραφή
  2. Καλημέρα!
    Με τρώει η περιέργεια για το βιβλίο! Θα το πάρω κάποια στιγμή!
    Ευχαριστούμε και εμείς! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να το πάρεις! Είμαι σίγουρος ότι θα σου αρέσει.

      Διαγραφή
  3. Από μικρή είχα κοινωνικές επαφές με τραβεστί. Βλέπεις μεγάλωσα σε μία γειτονιά όπου ήταν και τα μπουρδέλα. Έχω τις καλύτερες εντυπώσεις από εκείνες και με κάθε αφορμή το ομολογώ. Ευγενέστατες, τρυφερές, απόμακρες μόνο με εκείνους που έπρεπε. Αργότερα έτυχε να έχω και πελάτισσες σταθερές σε μαγαζιά που δούλευα: από το beauty shop μέχρι το κρεοπωλείο. Η ευγένειά τους έβαζε τα γυαλίά σε πολλές "κυρίες". Ειλικρινά, τις σέβομαι για τις επιλογές τους και τις αγαπώ για την ανθρωπιά τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως λέει στο οπισθόφυλλο της: Θέλει αρχίδια για να κόψεις τα αρχίδια σου.

      Διαγραφή
  4. το θελω αυτο το βιβλιο, σημερα κιολας θα το ψαξω καλη σου μερα Μπεν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα περιμένω τις εντυπώσεις σου Φούλη.
      Καλή σου Μέρα.

      Διαγραφή
  5. Καλημέρα Ben!
    Σε ευχαριστώ για πολλά. Γιατί σε διάβασα μονορούφι στη δουλειά (παρ' ότι έχω θέμα- δεν με ένοιαζε τίποτα) και σχεδόν δάκρυσα.
    Γιατί με έκανες να νιώσω ότι υπάρχουν Άνθρωποι !
    Να'σαι καλά χαρά μου!
    Σημειώνω το βιβλίο...

    Φιλί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ben κατανοώ τον πατερα σου και νομίζω πως δεν χρειαζεται να ζητήσεις συγνωμη γι αυτον....όλοι ξέρουμε πως γαλουχούνται τα αγόρια ,ακόμα περισσότερο της γενιας του πατερα σου! Είναι τέτοια η πλύση εγκεφάλου η πίεση του κατεστημένου που δε γίνεται ν'αλλάξει γνώμη!Δεν κατηγορω τους παλιούς για τη στάση τους ,αλλά κατηγορω τη νέα γενιά και γονείς να εξακολουθούν να ειναι τόσο σκληροί με τη διαφορετικότητα των ανθρώπων!
    Είχα έναν μαθητή ,Γυμνασίου μάλιστα,που μου έλεγε πως αν το παιδι του γινοταν γκέι θα το σκοτωνε στο ξύλο και όσο κι αν του μιλουσα δεν άλλαζε γνωμη και σχεδόν ούρλιαζε στα επιχειρήματά μου!με ρωτουσε τι θα έκανα εγω αν γινοταν γκέι ο γιος μου και του έλεγα πως δεν με ενδιαφερει κ.τ.λ. με κοιτουσε σαν να ήμουν εξωγήινη !Από το μυαλό μου ,περνουσε πάντα η εικονα του πατερα του και το πώς τον εχει μεγαλωσει,από μικρά παιδιά με τόσο μίσος !Έφερνα συχνά τη συζήτηση εκεί ,μήπως και του αφήσω κάτι στο βαθος της ψυχής του......

    χαχαχαχαχα τωρα σκεφτηκα να του στείλω το βιβλίο!!!!
    φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για να είναι τόσο πολέμιος Νάσια μου, μάλλον την κουνάει την αχλαδιά ο μικρός ;-)

      Διαγραφή
  7. από τέτοια δύσκολα χρόνια να κρατήσεις μόνο τα καλά.
    Ξενικός

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλα τα κρατάω Ξενικέ γιατί με τα χρόνια το παρελθόν έχει μονάχα ένα χρώμα.

      Διαγραφή
  8. Τι μου έκανες σήμερα! Κόλλησα με τη γραφή της... Θα αγοράσω στα σίγουρα και το βιβλίο της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. κι εγω κόλλησα...το ''μαμά γερνάω'' υπέροχο!

      Διαγραφή
  9. αυτό που με κάνει φανατικό με το μπλογκ σου φιλε είναι οι αλήθειες σου που με τρυπάνε σαν αγκαθια ενός όμορφου τριανταφυλλου, πονάς λίγο, βλέπεις το αίμα λίγο, και μυρίζεις το τριαντάφυλλο με χαρα!
    αληθείες που ζηλεύω τον τρόπο με τον οποιο τις αφηγησαι
    θα το πάρω το βιβλίο αύριο κιόλας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να 'σαι καλά Άσωτε κι Ευχαριστώ.
      Πάρ' το βιβλίο κι θα αναμένω εντυπώσεις.

      Διαγραφή
  10. Η Άννα Κουρουπού είναι μεγάλη κυρία και πολύ καλή συγγραφεύς.
    Χαίρομαι που την ανακάλυψες Ben,
    τη θαυμάζω και την εκτιμώ απεριόριστα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α.. και μην ξέροντας αν έχει δει το κείμενό σου, της το στέλνω.

      Διαγραφή
    2. Χαίρομαι που συμφωνούμε Δάφνη.
      Όσον αφορά την κίνηση σου, ελπίζω να μην σε εξέθεσα.

      Διαγραφή
  11. Η κ Χρονοπούλου , μου έστειλε αυτό το κείμενο.Πρωτίστως χαίρομαι που βάζω ενα μικρό λιθαράκι να ανοίξουν μυαλά και να δούν αυτά που είδες εσυ Ben κι ας μη μ εχεις γνωρίσει.
    Σ ευχαριστώ πολύ. Όσο για τη συγνώμη... αλήθεια δεν εχω τι να πώ. Και είναι σπάνιο αυτό για μένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ σας Ευχαριστώ και για την Τιμή να με επισκεφτείτε.

      Διαγραφή
  12. Μου είχαν λείψει αυτά τα όμορφα άρθρα της μπλογκόσφαιρας. Ευχαριστώ πολύ. Καλό μήνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eλπίζω να περνάς καλά και να σε "βλέπουμε" πιο συχνά ;-)

      Διαγραφή
  13. Την "παρακολουθώ" και τη διαβάζω εδώ και καιρό την κυρία Κουρουπού!
    Το βιβλίο της είναι ήδη σε εκείνη την ατέλειωτη λίστα μου που όλο και μεγαλώνει...
    Να είσαι καλά Μπεν...καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Γεια σας.
    Τυχαία με έβγαλε ο δρόμος προς τα εδώ και μια που ήλθα και διάβασα τα όσα γράφετε, είπα να αφήσω κι εγώ το κάτι τις μου.
    Είχα λοιπόν την χαρά να διαβάσω το βιβλίο της Άννας μόλις εκδόθηκε και είχα την ακόμα μεγαλύτερη χαρά να την γνωρίσω και προσωπικά και να την εκτιμήσω ακόμα περισσότερο μέσα από τις δέκα κουβέντες που είπαμε. Το πιο όμορφο από όλα ήταν όταν της είπα το σημείο που ξεχώρισα στο βιβλίο της και με συγκίνηση μου μίλησε για το συμβάν, με λεπτομέρειες που το έκαναν ακόμα πιο συνταρακτικό...
    Δεν έχω να συμπληρώσω κάτι άλλο, μόνο ότι χάρηκα πολύ που την γνώρισα και χαίρομαι κάθε φορά που την συναντώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Feel FREE to comment...