Τρίτη, 25 Ιουνίου 2013

Τρεις Ευκαιρίες


Εχθές έπεσε στην αντίληψη μου ένα κείμενο δημοσιευμένο στην ηλεκτρονική σελίδα της LIFO, το οποίο  εαν σας κινήσει  την περιέργεια μπορείτε να το διαβάσετε από την παραπομπή που παρατείθεται παρακάτω. Αναφέρεται σε έναν πρώη κατάδικο, λίγο μικρότερο από μένα και πολλούς από εσάς σε ηλικία, ο οποίος μιλούσε για μια ευκαιρία στη ζωη του. Μια ευκαιρία για δουλειά, μια ευκαιρία για μια νέα αρχή, μια ευκαρία να αγαπηθεί, να μην γυρίσει πάλι στη φυλακή, να αποκτήσει μια Ζωή. Τα σχόλια που ακολούθησαν ήταν ποικίλα. Άλλοι δείξανε συμπόνια, άλλοι ενδιαφέρον, άλλοι προθυμοποιήθηκαν να βοηθήσουν (;) συγκινημένοι από την ανάρτηση( για πόσο δεν ξέρω) και άλλοι απλά «έκραζαν» με τον δικό τους τρόπο, τον συγγραφέα, τους αναγνώστες και όλους τους υπόλοιπους. Ο καθένας όπως μπορεί, άλλωστε σε αυτή τη χώρα η γνώμη είναι σαν την κωλοτρυπίδα. Όλοι έχουν από μια.

Δεν ξέρω εάν το κείμενο αναφέρεται σε πραγματικά γεγονότα, σε υπαρκτό πρόσωπο ή εάν ο δημιουργός του  πραγματικά βιώνει τις καταστάσεις που περιγράφονται, δε νομίζω όμως πως έχει κι καμμία σημασία. Άλλωστε ακόμα και τα μεγαλύτερα παραμύθια, έχουν έναν κόκκο αλήθειας και η ιστορία που διάβασα, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι πραγματική όπως και πολλές άλλες.  Προσωπικά μιλώντας όμως, με έκανε να σκεφτώ το θέμα των «Ευκαιριών» στη Ζωή, ένα θέμα που συγκυριακά σκεφτόμουν το τελευταίο διάστημα, λόγω των δικών μου θεμάτων στην τωρινή μου εργασία. Σχετικά με αυτό λοιπόν, ως άνθρωπος θεωρώ πως στη ζωή υπάρχουν τριών ειδών ευκαιρίες: Αυτές που μας δίνονται ή αλλιώς προκύπτουν, αυτές που δίνουμε κι αυτές που οι ίδιοι δημιουργούμε για τους εαυτούς μας.

Στην πρώτη κατηγορία είναι όλες εκείνες οι οποίες δεν εξαρτώνται από εμάς τους ίδιους. Που εξαρτώνται από εκείνον των «Χ» παράγοντα της τύχης ή από κάποιον άλλον που για τη δική μας  πάλι τύχη ή για τον δικό του λόγο, αποφασίζει να μας δώσει μια ευκαιρία για κάτι. Κάτι τέτοια με κάνουν να σκέφτομαι ένα γέρο που γνώρισα κάποτε σε έναν καφενέ στις σκοτεινές μου διαδρομές, ο οποίος μου είχε πει πως: "Η Ευκαιρία, είναι σα μια ωραία γκόμενα. Όταν σου την πέφτει, απλά την αρπάζεις γερά και την πηδάς." Ευτυχώς στην δική μου ζωή, γνώρισα κάτι τέτοιες γκόμενες. Ίσως ήμουν τυχερός, δεν ξέρω, αλλά βρέθηκε κάποτε ένας άνθρωπος στη ζωή μου που μου πρόσφερε μια δουλειά

. Μια δουλειά η οποία θα ήταν στο δικό μου χέρι να την κυνηγήσω και να εξελιχτώ ή απλά να έχω μια δουλειά, ένα μεροκάματο που λένε. Προσωπικά την κυνήγησα κι εξακολουθώ να την κυνηγώ. Χάρη σε αυτήν, έγινα αυτό που είμαι κι ευελπιστώ να με πάει ακόμα πιο πέρα. Χάρη σε αυτήν απέκτησα όλα όσα απέκτησα και που με κάνουν χαρούμενο κι ευτυχισμένο. Που έχω τη δυνατότητα να κάνω πράγματα που στερήθηκα ή που απλά ονειρευόμουν σα παιδί στην ψάθα μου κι εννίοτε να έχω την πολυτέλεια να κάνω ή να βιώνω πράγματα που ο «μέσος» όρος των ανθρώπων απλά δεν θα ζήσουν ποτέ. Έτσι λοιπόν απαγορεύω στον εαυτό μου να μεμψιμοιρεί και να πει ότι είμαι «άτυχος» στη ζωή μου.

Συχνά όμως στη ζωή μας, οι «ευκαιρίες» είναι απλά η ευχάριστη συνέπεια των πράξεων μας. Είναι το αποτέλεσμα της σκληρής δουλειάς που κάναμε και μας έφερε μια καλύτερη πρόταση για δουλειά. Είναι το αποτέλεσμα του χαρακτήρα μας που δαμάσαμε, η ομορφιά που σμιλέψαμε με κόπο μέσα μας, το αποτέλεσμα του μόχθου, του κόπου, της προσπάθειας μας για το κάθε τι κι απλά αναγνωρίζεται με τον άλφα ή βήτα τρόπο. Ναι, αν η Ευκαιρία είναι θέμα τύχης, οι άλλες, οι αυτού του τύπου ευκαιρίες πουείναι και οι αγαπημένες μου, έρχονται και υπάρχουν για να μας βουλώσουν πάλι το στόμα ότι είμαστε «άτυχοι» ή ότι στη ζωή μας δεν είχαμε ευκαιρίες.

Όμως όταν κάποιος είχε «ευκαιρίες» στη ζωή του, τι οφείλει να κάνει με τους άλλους; Για μένα θεωρώ πως κάθε τι καλό που λαμβάνουμε, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, οφείλουμε στον Εαυτό μας πρώτα από όλα να το ανταποδώσουμε όποτε μπορούμε. Η Καλοσύνη, η Ομορφιά, το Καλό, η Ευκαιρία είναι απλά τα πολλά ονόματα αυτού που ορίζεται η Πεμπτουσία της έννοιας του Αν-θρώπου, που μας διαφοροποίησε από τα υπόλοιπα είδη και  μας εξέλισε μέσα στα 10.000 χρόνια της ύπαρξης μας σε αυτόν τον πλανήτη κι αυτό, οφείλουμε να το εκφράζουμε με κάθε τρόπο κι κάθε δυνατότητα δοθείσας.  Συχνά, μπορεί να μετανοιώνουμε  για αυτό. Να θεωρήσουμε ότι «δεν άξιζε» κι ακόμα να πληγωθούμε. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο το «Ουδείς πιο αχάριστος από τον ευεργεθέντα», όμως έχει σημασία αυτό; Το πώς διαχειρίζεται κανείς το «εισητήριο» του τρένου της Ζωής, δεν είναι δική μας ευθύνη, από τη στιγμή που έχει φύγει από το χέρι μας και σα σκυτάλη το παραδώσαμε σε κάποιον άλλον. Εξάλλου, ότι κάνει ο καθένας σε τούτη τη ζωή, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο το βρίσκει μπροστά του.

Όλα αυτά σκεφτόμουν από εχθές το βράδυ, καταλαγιάζοντας την οργή κι απογοήτευση μου, οδηγώντας με δίπλα στη θάλασσα να γράφω αυτές τις γραμμές, κάνοντας με πάλι να χαμογελώ σκεφτόμενος πως είμαι τυχερός στη Ζωή μου, για τις ευκαιρίες που μου δόθηκαν, για εκείνες που δημιούργησα και πάνω από όλα, για εκείνες που ήμουν σε θέση να δώσω. Σηκώνω λοιπόν το ποτήρι στη Σελήνη που μου χαμογελά κι Εύχομαι σε εκείνον που αναφέρεται το προαναφερθέν κείμενο να μην περιμένει καμία ευκαιρία να του δοθεί, αλλά να την δημιουργήσει.

Καληνύχτα και Καλημέρα.

   

29 σχόλια:

  1. αρκεί να ξέρεις να διακρίνεις την ευκαιρία ή να τη δημιουργήσεις! υπάρχει αρκετός κόσμος που ούτε καν ξέρει τι θα πει ευκαιρία ή τη φοβούνται ...
    τώρα εγώ δύσκολα συγκεντρώνομαι στα λεγόμενά σου ...σκέφτομαι το νησί σου και τις νυχτερινές σου βόλτες στη θάλασσα!!!!την Πέμπτη φεύγω και τέτοια ευκαιρία δεν ξαναβλέπω ! οπότε πρέπει να τη δημιουργήσω! νομίζω φαντάζεσαι πώς!;;;;;; χιχιχιχιχι
    καλημέραααααααααααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και πολύ καλά θα κάνεις!!!
      Καλά να περάσεις και να απολάύσεις την αλμύρα και το φεγγάρι.
      Φιλιά

      Διαγραφή
  2. Hi Ben! Ωραίο "θέμα" η Ευκαιρία. Με βασάνισε στο 11ο παιχνίδι με τις λέξεις του ιστολογίου http://www.texnistories.blogspot.gr/ (Ήταν μία από τις 5 λέξεις). Κάπως έτσι το ερμήνευσα κι εγώ. Αν θες μπορείς να διαβάσεις τις ιστορίες, είναι ακόμη σε ισχύ μέχρι την Παρασκευή, και να ψηφίσεις κιόλας. Τώρα θα διαβάσω το άρθρο της Lifo... Καλημέρα ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πόσο σύμφωνη με βρίσκεις Ben!
    Η αχαριστία είναι από τα χειρότερα μου..Κι αχαριστία για μένα είναι αν έχεις την υγειά σου, τους δικούς σου, να βλέπεις , να ακούς , να περπατάς να κάνεις Έρωτα κι όμως να είσαι γεμάτος οργή, θυμούς κι ανικανοποίητα!
    Αν πίνεις κι απόψε στο φως του φεγγαριού να ξέρεις πώς το ίδιο θα κάνω κι εγώ! Στην υγειά όλων των ευκαιριών που έδωσα και θα δώσω ...για χαρά κι ανακούφιση (εγώ προσωπικά με αυτά φτιάχνομαι!)

    Φιλιά πολλά, λατρεμένε μου Ben!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στην Υγειά μας και στις Ευκαιρίες που δεν χάσαμε ή χαλαστήκαμε!
      Φιλιά

      Διαγραφή
  4. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου Ben.
    Μας έδωσες τροφή για σκέψη!
    Και εμένα με συγκίνησες.
    Ισως γιατί έχω βιώσει την αχαριστία...
    Πόσο αληθινό το: «Ουδείς πιο αχάριστος από τον ευεργετηθέντα».
    Και πόσο σοφό το να δίνεις ευκαιρίες όταν μπορείς!

    Να είσαι καλά, σε φιλώ:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό όμως δεν πρέπει να μας κάνει να παύουμε να δίνουμε ευκαιρίες, τουλάχιστον στους επόμενους, γιατί είπαμε: Τι δις εξαμαρτείν...

      Διαγραφή
  5. Οι ευκαιρίες της "τύχης", οι ευκαιρίες που δίνουμε και εκείνες που δημιουργούμε ... Χμ. Για τις πρώτες, δεν έχω να πω κάτι, είναι ο ορισμός της ευκαιρίας και οφείλονται στην τύχη, απλά προκύπτουν όταν είσαι στο κατάλληλο μέρος, με τον κατάλληλο άνθρωπο, την κατάλληλη στιγμή, ένα πράγμα.
    Οι ευκαιρίες που δίνουμε, τώρα, τις περισσότερες φορές (πιστεύω πως) δεν εξαρτώνται αποκλειστικά από τη συγκυρία και την καλή μας την καρδιά: το άτομο (ή η κατάσταση) στο οποίο δίνουμε κάποια ευκαιρία πρέπει και να το εμπιστευόμαστε κάπως, και υπό αυτήν την έννοια την ευκαιρία που του δίνουμε την έχει εν μέρει "κερδίσει", απλά μένει να μας αποδείξει ότι ήταν και αντάξιό της. Άρα δεν του χαρίζουμε κάτι τόσο πολύ, όσο του δίνουμε τη δυνατότητα να επαληθεύσει τις προσδοκίες που μας έχει δημιουργήσει. Παραμένουν ευκαιρίες, βέβαια, αλλά άλλου τύπου από τις πρώτες, που οφείλονται μόνο στην τύχη. Αυτές έχουν να κάνουν πιο πολύ με μια διαδικασία λογική, έχουν και αξιολογική χροιά.
    Άλλες φορές, βέβαια, δίνουμε ευκαιρίες ως "σπονδή" στο σύμπαν, κατά κάποιο τρόπο: γυρίζουμε κάτι καλό πίσω, επειδή κάτι καλό δόθηκε και σε μας και μοιραζόμαστε ένα μέρος της καλοσύνης αυτής, της χαράς. Και τότε είναι πραγματικές ευκαιρίες, κατ΄εμέ: δε βασίζονται σε κάτι που έχει κερδηθεί, είναι κάπως "αυθαίρετες", δίνονται χωρίς κριτήρια αξιολογικά. Αλλά δε νομίζω ότι αυτού του τύπου οι ευκαιρίες συναντώνται συχνά, γιατί για κάθε τι που επιλέγουμε να κάνουμε, φέρουμε και ευθύνη. Οπότε, πόσο εύκολο είναι να δώσουμε μια ευκαιρία εντελώς στην τύχη, χωρίς να ελέγχουμε καθόλου το αποτέλεσμα που θα έχει;
    Τέλος, οι ευκαιρίες που δημιουργούμε πιστεύω πως αποτελούν ένα είδος "στόχου", δεν είναι πραγματικά "ευκαιρίες" με την έννοια της τύχης ή της χάρης από κάποιον άλλο. Εννοώ, όταν εργαζόμαστε σκληρά, το κάνουμε αφενός επειδή είναι στο χαρακτήρα μας να το κάνουμε, αφετέρου επειδή προσβλέπουμε και σε κάτι καλύτερο στο μέλλον (αναγνώριση, καταξίωση, πρόοδο). Όταν λοιπόν αυτό το κάτι καλύτερο έρχεται, προσωπικά δεν το θεωρώ "ευκαιρία", όπως τις υπόλοιπες που αναφέρονται. Το θεωρώ κάτι που το έχω κερδίσει, που δεν το χρωστάω σε κανέναν άλλο παρά μόνο σε εμένα την ίδια - επομένως, είναι ανταμοιβή, είναι αποτέλεσμα. Και σταματάω εδώ, γιατί το ζάλισα, μου φαίνεται, χαχα! :-)
    Χαιρετώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 'Οταν δίνουμε μια ευκαιρία ΔΕΝ ΄πρέπει ούτε ΠΡΕΠΕΙ να ελέγχουμε το αποτέλεσμα. Είναι ένα εισητήριο που πρέπει να δίνουμε με ΟΛΗ μας την καρδιά. Το που θα κατέβει ο καθένας είναι δικό του θέμα. Άλλωστε οι "προσδοκίες", είναι απλά η ψευδαίσθηση που χτίζει το Εγώ μας και προσωπικά, ποτέ δεν μου άρεσαν οι ψευδαισθήσεις.
      Όσον αφορά το "αποτέλεσμα" των κόπων μας...σε μια ζωή που καταδυναστεύεται απο την φυγοπονία και τον νεποτισμό, αλοίμονο, η αναγνώριση είναι Ευκαιρία.
      Χαίρομαι που ξαναεμφανίστηκες!

      Διαγραφή
  6. Θέλει δουλειά η ευκαιρία Ben, αλλιώς πάει χαμένη..

    Αλλά είσαι εδώ, κοντα μου- τι ωραία,
    οπότε θα τα πούμε από κοντά ελπίζω..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ το ελπίζω Δάφνη!
      Απλά τα ωράρια μου είναι μεταμεσονύχτια...

      Διαγραφή
  7. Οταν ξεκινώ μια κοινωνικοπολιτική συζήτηση, συνήθως αρχίζω με το εξής: "Ολοι είμαστε ίσοι απέναντι στο Νομο, αλλά έχουμε άνισες ευκαιρίες", που οι νόμοι των ανθρώπων δεν υπολογίζουν,ούτε λαμβάνουν υπόψη. Οι νόμοι της Ζωής όμως λαμβάνουν υπόψη το background (τα συμφραζόμενα μου αρέσει να λέω) εξατομικευμένα, κι ό,τι περιγράφεις ως αποτέλεσμα γίνεται. Οι μεμψίμοιροι,αδύναμοι και μοιρολάτρες δεν έχουν ποτέ ευκαιρίες, οι αισιόδοξοι, δυναμικοί και οι αγωνιστές τις δημιουργούν και οι αδίστακτοι δεν τι προσφέρουν σε κανέναν. Καλή δύναμη Μπεν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Δύναμη, υπάρχει μέσα μας. Πρέπει να κοπιάσουμε όμως για να την ανακαλύψουμε.
      Να ΄σαι καλά Georgina!

      Διαγραφή

  8. Καλησπέρα Βen,

    νομίζω πως η ευκαιρία ως γυναίκα, θα πρέπει αρχικά να δείξει ότι είναι διαθέσιμη. Αυτό το καταλαβαίνουν εξαιρετικά λίγοι. Μονάχα αυτοί που έχουν ξεφύγει από την μοιρολατρεία της ζωής, μπορούν να την δουν και να την αρπάξουν. Χρειάζεται αντίληψη και καθαρό μυαλό η ευκαιρία.

    (R.) ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. H Eυκαιρία, όπως κάθε θηλυκό, αρέσκεται στο Φλερτ. Το ξέρεις αυτό άλλωστε.

      Καλή Αρχή και Συγχαρητήρια! ;-)

      Διαγραφή
    2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
    3. Σε ευχαριστώ πολύ Βen.

      [Υ.γ. ( δεν έχω λάβει το e-mail σου. Θα χαρώ πολύ αν το κάνεις frw στο thablackrooster@gmail.com)]

      Διαγραφή
  9. Διάβασα και την προηγούμενη ανάρτηση και χαίρομαι που είσαι καλά..
    Πραγματικά πρέπει να αρπάζουμε τις ευκαιρίες όταν μας δίνονται..ή να τις δημιουργούμε..
    Μου άρεσε αυτό που έγραψε και η Georgina....
    Να είσαι καλά...φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φιλιά κι απο μένα maria κι επιφυλάσσομαι!

      Διαγραφή
  10. πιστεύω οτι οι ευκαιριες ερχονται οταν εχουμε δημιουργησει το περιβάλλον
    τιποτα δεν ειναι τυχιο
    κι αν κατι τυχει και δε το αξιζεις δε θα κρατησει πολύ
    ο επιλογος σου ήταν ολα τα λεφτά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όταν έγινε η Μικρασιατική καταστροφή, εκείνοι που έχασαν όλα όσα δημιούργησαν, τα ξανάφτιαξαν. Όσοι δεν "έχασαν", απλά δεν "ξαναπόκτησαν".
      Εύχομαι να περνάς καλά Άσωτε.

      Διαγραφή
  11. Σωστά τα λες και επειδή είμαι άνθρωπος που βουτάω τις ευκαιρίες θα πάρω το καράβι και θα έρθω,τι είναι 15 λεπτά!!!
    καλά να περνάς φιλαράκι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Να 'ρθείς Φούλη μου, να 'ρθείς! Γιατί εγώ για τέτοια ευκαιρία, δεν θα 'χω ΄παρά μόνο τον Οκτώμβρη. Θα με περιμένεις?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα σε περιμένω, θα με περιμένεις, κάτι θα γίνει αν όλα πάνε καλά,φιλια πολλα να μου προσέχεις τον Ben

      Διαγραφή
  13. "Το πώς διαχειρίζεται κανείς το «εισητήριο» του τρένου της Ζωής" σωστός, μου άρεσε..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Έχεις δωράκι εδώ αγαπημένε μου! Όποτε βρείς χρόνο, πέρνα να το παραλάβεις...

    Τώρα όσον αφορά το άρθρο σου, θα σου πω τι πιστεύω εγώ, από τη δική μου εμπειρία. Οι ευκαιρίες είναι θέμα τύχης, μοίρας, ή όπως αλλιώς θέλεις εσύ να πείς το κάρμα πές το. Έρχονται μέχρι κάποια ηλικία και συνήθως καμουφλαρισμένες έτσι ώστε θα πρέπει να είμαστε οξυδερκείς για να τις αντιληφθούμε και να τις αρπάξουμε. Λίγοι -κατα τη γνώμη μου- είναι οι άνθρωποι που ΤΟΥς ΈΧΟΥΝ ΜΕΓΑΛΏΣΕΙ KAI TOYς EXOYN EKΠΑΙΔΕΎΣΕΙ ώστε να αντιλαμβάνονται αμέσως τις ευκαιρίες και να τις αρπάζουν. Οι υπόλοιποι είμαστε ή τυχεροί ή άτυχοι! Όλα λοιπόν κατ' εμέ είναι θέμα παιδίας και εκπαίδευσης. Τα άλλα, έρχονται. Κάποτε.
    Ελπίζω να είσαι καλά! Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Πολλές ευκαιρίες λοιπόν εύχομαι, αλλά και αποφασιστικότητα να τις αρπάζεις και να τους αλλάζεις τον αδόξαστο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Άντε , πάλι χάθηκες!
    Ελπίζω να είσαι καλά και να περνάς ακόμα καλύτερα!

    Δες αυτό:
    http://www.avmag.gr/archives/34269
    Φιλιά πολλά πολλά,λατρεία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Feel FREE to comment...