Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013

Οι Γυναίκες της Ζωής Μου



Οι gay ανέκαθεν είχαμε μια ιδιαίτερη σχέση με τις γυναίκες. Άλλοι «παθολογική», άλλοι θαυμασμού, άλλοι εκτίμησης κι άλλοι φόβου. Δεν ξέρω γιατί, δεν είμαι ειδήμων. Ίσως γιατί το γονίδιο της ομοφυλοφυλίας μας το κληρονομούμε απο τις μητέρες, (μην φρικάρετε λοιπόν μάνες, απο εσάς «το πήραμε»), ίσως γιατί οι γυναίκες και οι gay έχουν μια κοινή πορεία στο σύγχρονο κόσμο. «Άκου κι υπάκουε» ήταν το μότο. Για τις γυναίκες να «Μην μιλούν», να εκπληρώνουν τα θέλω του άντρα, πατέρα, συζύγου και για τους gay, έπρεπε να υπακούν στις επιταγές της Κοινωνίας. Να καταπνίγουν τις επιθυμίες τους, τα θέλω τους, να επιβεβαιώνουν το πρότυπο του Άντρα και πάνω απο όλα... να σιωπούν. Όπως και να έχει πάντως, δράττοντας της ευκαιρίας της Ημέρας της Γυναίκας, δεν είμαι εναντίον των «Παγκόσμια Ημέρα», γιατί η καθημερινότητα μας, μας κάνει να σκοντάφτουμε στη λήθη και λησμονιά,  θεωρώντας κάποια πράγματα δεδομένα, γι’ αυτό θέλω να μιλήσω κι πάνω απο όλα να ευχαριστήσω κάποιες Γυναίκες της Ζωής μου.

Μη. «Μη» στα Ταυλανδέζικα, είναι γυναικείο όνομα, πέρα απο μόριο στην Ελληνική γλώσσα και σημαίνει περιφραστικά «Μεγάλη Καρδιά». Νομίζω πως το όνομα αυτό ταίριαζε στη Γυναίκα που με μεγάλωσε. Άκληρη, καταδικασμένη να μεγαλώνει ξένα παιδιά, όμως εμένα με μεγάλωσε σα να ήμουν δικό της κι ακόμα καλύτερα, «σπλάχνο του σπλάχνου της». Απο εκείνη έμαθα τι σημαίνει στοργή κι αγάπη, την στιγμή που για άλλα παιδιά ήταν δεδομένα. Το «μπάσταρδο» δεν υπήρχε στο λεξιλόγιο της. Ήμουν απλώς εγώ, ένα παιδί που μεγάλωσε κι όταν αργότερα αποχωρίστηκε, με δάκρυα στα μάτια, του αγόρασε ένα χρυσό φυλαχτό της πατρίδας με κείνα τα λεφτά που είχε μαζέψει, για να με «φυλάει» και να την θυμάμαι, λες και μπορούσα ποτέ να την ξεχάσω. Θυμάμαι ακόμα πριν πολλά χρόνια μια πράξη αγάπης, κρυμένη στον πάτο μιας γαβάθας ρύζι, όταν μου υπέδειξε ποιο ήταν το δικό μου, εφόσον είχα σερβίρει τους άλλους, για να βρω στο δικό μου κατακάθι τα περισσότερα κομμάτια κρέατος, γνωρίζοντας πως εκείνη δεν είχε κανένα. Αν αυτό δεν είναι αγάπη, τότε τι είναι;

Μαρία. Η θρυλική, μέσα στο blog, Γιαγιά μου. Μια γυναίκα, ένας άνθρωπος που μέσα στην αγκαλιά της μπορούσε να κουρνιάσει ο Κόσμος ολάκερος. Εκείνος ο άνθρωπος που με έμαθε να εκφράζω την αγάπη, την χαρά, την συμπόνια, με πράξεις κι όχι με κούφια λόγια, γιατί οι άντρες μεγαλώνουν μαθαίνοντας να μην εκδηλώνουν τα αισθήματα τους, απλά για να είναι «άντρες». Με έμαθε στη Ζωή, να είμαι «μέσα» σε όλα, γιατί η Ζωή έχει αναποδιές κι όταν πέφτουμε απο καμιά σφαλιάρα δική της, να σηκωνόμαστε με χαμόγελο και τσαμπουκά για το αύριο που έρχεται. Και πάντα έρχεται. Με έμαθε να μην κατακρίνω τους άλλους, «ο αναμάρτητος πρώτο το  λίθο βαλέτω», αλλά να είμαι κριτικός, απέναντι στον καθένα, γιατί δεν έχουν όλοι καλό σκοπό, πόνημα έπειτα απο χρόνια στο αλισβερίσι της ζωής. Που με δέχτηκε, ακριβώς όπως είμαι και με δίδαξε τι σημαίνει να Αγαπάς, γιατί η Αγάπη μπορεί να εμπεριέχει και πόνο και δεν μπορείς να έχεις δυο μέτρα και δυο σταθμά για αυτήν. Όταν πέθανε, δεν πήγα στην κηδεία της, μια πέτρα στην δική μου καρδιά, που δεν κατέβαλα τον φόρο τιμής που της όφειλα. Μου λείπεις Γιαγιά.

Ρία. Η Φίλη. Η προίκα των μαθητικών μου χρόνων, τότε που σα «Δον Κιχώτες» ξεκινούσαμε για το κυνήγι των ανεμόμυλων της ζωής. Ένας ολότελα διαφορετικός άνθρωπος απο μένα, ποιος λέει όμως ότι οι φίλοι πρέπει να είναι όμοιοι; Χαράξαμε διαφορετικές ζωές, διαφορετικές πορείες, όπως αρμόζει στην προσωπικότητα του καθένα μας, όμως μέσα σε τούτες τις πορείες δεν λησμονούμε ο ένας τον άλλον, έχοντας κάνει λίγο χώρο ο ένας στην καρδιά του άλλου. Αποδεχόμαστε ο ένας την διαφορετικότητα του άλλου, ακόμα κι αν δεν συμφωνούμε μεταξύ μας, όμως φίλος είναι αυτός που σε στηρίζει όταν πέφτεις, δίχως επίκριση, μονάχα με αγάπη. Κι απο αγάπη, η Ρία ξέρει να δίνει, τόσο που μπορεί να αναλώνεται στα «θέλω» των άλλων λησμονώντας τα δικά της.

Χριστίνα. Η Νεραϊδονονά μου. Ο άνθρωπος που συμπονά και που στα δύσκολα μου,  στέκεται δίπλα λέγοντας μου «Βάστα!» Που ξέρει τι σημαίνει να κάνεις θυσίες και να αγαπάς αυτό που κάνεις, τόσο ώστε δεν θυσιάζεις την ακεραιότητα σου για αυτό. Γιατί αυτό σημαίνει να αγαπάς και να σέβεσαι τη δουλειά σου. Μου έμαθε πως γενναιοδωρία, δεν είναι να μοιράζεσαι τα πολλά, αλλά τα λίγα που έχεις και πως η αξία των πραγμάτων, βρίσκεται στα μικρά κι «ποταπά». Πως το χρήμα δεν έχει καμία αξία, εαν δεν μπορείς να βοηθήσεις κάποιον και πάνω απο όλα, πως Σχέση, σημαίνει να είσαι ειλικρινής. Να μην κρύβεσαι, να μην καταπίνεις τις σκέψεις σου, τους φόβους σου αλλά παράλληλα αποδέχεσαι κι εσύ τον άλλον ακριβώς όπως είναι. Και μπορεί να «σκοτώνεσαι» με τον άλλον, αλλά σε μια αληθινή σχέση, τίποτα απο αυτά δεν μετρούν, όταν πραγματικά είσαι με εκείνον που αγαπάς και μάλιστα εκεί βρίσκεται και η ομορφιά της. Γιατί μια Σχέση, σημαίνει τιμιότητα, ειλικρίνεια, συμπαράσταση κι ένα φιλί, έπειτα απο έναν καυγά.

Μεταξία. Το πρότυπο. Το πρότυπο του γονέα που θα ήθελα να γίνω, εαν ποτέ αποκτήσω παιδιά. Γιατί γονέας σημαίνει να βάζεις το παιδί σου πάνω απο σένα και πριν απο σένα. Γιατί όταν αποφασίζεις να φέρεις ή καλύτερα να έχεις στην ευθύνη σου ένα παιδί, ξεχνάς τον εαυτό σου και σκέφτεσαι μόνο εκείνο, δίχως όμως κτητικότητα, δίχως λώρους, δίχως εγωϊσμούς και «θέλω», αλλά το σέβεσαι σα άνθρωπος, σα προσωπικότητα και το μόνο που θέλεις είναι να το δεις Ευτυχισμένο. Κι αυτό είναι μονάχα το όνειρο σου. Κι όλα όσα δεν έζησες, τα προσφερεις απλόχερα για να τα ζήσουν τα παιδιά σου, δίχως να ζητήσεις τα «ρέστα», γιατί ρέστα, δεν πρέπει ποτέ να ζητά ένας γονέας.

Στέλλα. Ο ορισμός πως οι φίλοι φαίνονται στις χαρές και πως δεν τον αφήνεις ποτέ να κάνει τις μαλακίες μόνος του. Γιατί κανένας δεν είναι «τέλειος», όμως η ατέλεια είναι εκείνο που μας κάνει μοναδικούς. Αγάπα με για αυτό, και τότε αξίζει να σε έχω στην καρδιά μου. Δεν επικρίνουμε ο ένας τον άλλον κι ας μην συμφωνούμε, όμως όταν κι αν έρθει ο εισπράκτορας της Ζωής, θα βρούμε τρόπο να γελάμε για τη δόση που του οφείλουμε. Άλλωστε η Ζωή είναι πολύ μικρή, για να τη ζήσουμε δέσμιοι στα «πρέπει» και «Το να κάνουμε λάθη είναι ανθρώπινο, το να γελάμε με αυτά όμως είναι θεϊκό.»

Όλες Εσάς. Που με διαβάζετε, που σχολιάζετε, που δίνετε ζωή σε αυτό το blog. Που οι σκέψεις σας εμπλουτίζουν τις δικές μου και που ο τρόπος που μεγαλώνετε τα παιδιά σας, που ζείτε τη ζωή σας, που κυνηγάτε τα όνειρα σας, με κάνουν να πιστεύω, πως ο Κόσμος μπορεί να αλλάζει αργά, αλλά θα αλλάξει. Που μου κρατάτε συντροφιά κι ομορφαίνετε τις μέρες και τις νύχτες μου, παρά την όποια απόσταση κι όποια απροσωπία. Εξάλλου οι σκέψεις δεν έχουν πρόσωπο, αλλά χρώμα κι εσείς μου τις χρωματίζετε, πολύχρωμα, φανταχτερά, μεστά.

Μια «Μέρα», δεν αρκεί κι δεν έχει κι «αξία». Όμως η καθημερινότητα μας, μας κάνει να ξεχνάμε πράγματα, καταστάσεις, πρόσωπα, σκέψεις, αξίες κι αρχές. Μπορεί όλα να διακορεύτηκαν πάνω στον βωμό της εμπορευματοποίησης, όμως η αξία μιας «Μέρας» καθορίζεται μονάχα απο Εμάς τους ίδιους. Και τούτη τη μέρα, τη «Μέρα της Γυναίκας», απλά θέλω να πω ένα «Ευχαριστώ»  σε ΟΛΕΣ τις Γυναίκες της Ζωής μου.

Άλλωστε η αξία ενός Άντρα, καθορίζεται απο τις Γυναίκες που έχει στην Καρδιά του.

43 σχόλια:

  1. Ben! Κι εγώ σε ευχαριστώ!
    Ολόψυχα φιλιά! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Nα περάσεις όμορφα, αν όχι σήμερα, μια άλλη μέρα, έτσι κοριτσοπαρέα, δίχως το βραχνά του να "αρέσω"!
      Φιλιά.

      Διαγραφή
  2. Μπεν με είχε συγκινήσει και τότε στο βίντεο η στάση σου και η γνώμη σου για τη γυναίκα..
    Τώρα βλέπω πως οι γυναίκες που αναφέρεις σήμερα, η καθεμιά με τον τρόπο της, είναι αξιοθαύμαστες και κατά κάποιον τρόπο υπεύθυνες για το πως μας βλέπεις..
    Στο κάτω κάτω ας μην ξεχνάμε οι γυναίκες πως εμείς μεγαλώνουμε τους άντρες..και το πως μας βλέπουν καθορίζεται κατά ένα μεγάλο μέρος από μας τις ίδιες..
    Μου άρεσε πολύ και η τελευταία σου φράση..εμείς σε ευχαριστούμε για την καθαρή ματιά σου!
    Να είσαι καλά..φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως λένε άλλωστε..."Πίσω απο κάθε μεγάλο άντρα, κρύβεται μια σπουδαία Γυναίκα"!

      Διαγραφή
    2. ...και πίσω από κάθε σπουδαία γυναίκα κρύβεται μια ταλαντούχα γάτα, έλεγε μια φίλη μου!

      Διαγραφή
  3. Άι στο καλό σου... με συγκίνησες πουλάκι μου.
    Να τις χαίρεσαι και να σε χαίρονται όλες.
    Σε φιλώ πολύ γλυκά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό άνθρωπο Μαρία, ακριβώς λόγω Αυτών.
      Φιλιά

      Διαγραφή
  4. Kαλημερα Ben,
    σ'ευχαριστουμε για τα χρόνια πολλά.
    Το κείμενο , ηταν συγκινητικο και εξαιρετικό.
    Ελπίζω να σε στηριζουν όλες οι γυναίκες της ζωης σου γιατι εισαι ενας τρομερος ανθρωπος!
    Φιλιά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το τι είμαι, το "χρωστάω" σε ένα βαθμό σε Εκείνες. Αλίμονο σε κάθε άντρα που δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη του σε κάποια γυναίκα.

      Διαγραφή
  5. χαιρομαι που κανεις ενα αφιερωμα τετοιο γιατι εγω τις γκρινιαξα τετοια μερα
    αλλα το κανω απο αγαπη , το κανω γιατι μεινανε στα ραφια τους και φευγει η ζωη το κανω γιατι ανησυχω
    αλλα οτι και να γινει θα τις λατρευω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τις γκρινιάζουμε 364 μέρες το χρόνο. Ε, για σήμερα, τι λες να τις δώσουμε ένα φιλάκι ? ;-)

      Διαγραφή
  6. λυπάμαι πολύ που απο τις Γυναίκες της Ζωής σου λείπει εκείνη που ΘΑ έπρεπε να είναι απο τη γέννησή σου εως τωρα....αλλά χαίρομαι που την αντικαθιστούν τόσες καλές σου φίλες...ε! και που συμπεριέλαβες και εμάς ,τις απλές ,θνητές αναγνώστριές σου!κι εμείς μαθαίνουμε πολλά απο εσένα!
    φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ότι χάνουμε, το βρίσκουμε ξανά στη Ζωή μας, έστω με άλλο τρόπο.

      Διαγραφή
  7. Όπως πάντα ενα κείμενο γεματο λόγια ουσίας,να είσαι καλά αγορίνα, να χαίρεσαι όλες τις γυναίκες που επέλεξες να σε συνοδεύουν στο διάβα της ζωής...
    Σε ευχαριστώ από καρδιάς,λίγοι άντρες έχουν την καρδιά σου, αυτό βλεπω και αυτό λάτρεψα σε σένα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μια Γυναίκα, δεν επιλέγεται Φούλη. Επιλέγει.
      Και τις Ευχαριστώ για την επιλογή τους.

      Διαγραφή
  8. Α ρε Ben ! Να σου έμοιαζαν οι "άντρες" λιγάκι σε μυαλό και σε ψυχή!
    Α ρε Ben!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υπάρχουν Αριστέα μου. Κι όμως υπάρχουν.
      Ίσως να είναι κάπου στις σκιές και παρακολουθούν Εσάς που απλά δεν τους δίνετε σημασία.
      Άλλωστε μην ξεχνάς το τραγούδι "What a man without a Woman", απο Άντρα, για Εσάς.

      Διαγραφή
  9. Φοβάμαι να γράψω οτιδήποτε, μην και χάσουν το νόημα και το 'ειδικό βάρος' τους, έστω και μια λέξη, ένα κόμμα, μια τελεία από το κείμενό σου.

    Ένα μεγάλο 'Ευχαριστώ' μέσα από την καρδιά μου σε όλες αυτές τις μοναδικές γυναίκες της ζωής σου που "ευθύνονται" για τον σπάνιο άνθρωπο που είσαι εσύ!...

    Να είσαι καλά, Ben!... ❀~✿

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Ευχαριστώ" πρέπει να πω σε Σένα. Για τον τρόπο που σκέφτεσαι, για τον τρόπο που μεγαλώνεις τα παιδιά σου, δίνοντας μου μια ελπίδα, πως το αύριο θα είναι πιο όμορφο.

      Διαγραφή
    2. Είναι άσχημο το σήμερα, όμως χαίρομαι που το παιδί μου μεγαλώνει σ' έναν κόσμο μέσα στον οποίο υπάρχεις εσύ!

      Διαγραφή
  10. Σε ευχαριστούμε Μπεν...
    Τα είπες όλα...
    Απο το "Οι gay ανέκαθεν είχαμε μια ιδιαίτερη σχέση με τις γυναίκες. Άλλοι «παθολογική», άλλοι θαυμασμού, άλλοι εκτίμησης κι άλλοι φόβου" που το'χω ζήσει στο πετσί μου μέχρι το "Άλλωστε η αξία ενός Άντρα, καθορίζεται απο τις Γυναίκες που έχει στην Καρδιά του".
    Δεν έχω να συμπληρώσω τίποτα παρα μονο ότι οι γυναίκες της ζωής σου είναι πολύ τυχερές... :)
    Kαλό βράδυ σου εύχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στη Ζωή, ότι δίνεις, παίρνεις. Κι όπως είπα παραπάνω, με θεωρώ "τυχερό" άνθρωπο χάρη σε αυτές!

      Διαγραφή
    2. Μακάρι να ήτανε τόσο απλά τα πράγματα...
      Δε θα υπήρχανε τόσοι άδικα πληγωμένοι άνθρωποι γύρω μας...

      Διαγραφή
  11. Ευχαριστώ την τύχη που σε γνώρισα!
    Σ' ευχαριστώ που υπάρχεις, που είσαι εσύ!
    Μακάρι όλοι οι άντρες να ήταν σαν εσένα.
    Να είσαι καλά,
    να προσέχεις για να μη σε χάσω:))
    Σε φιλώ πολύ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ben να σου πω την αλήθεια, δεν θα κανό σχόλιό διότι δεν βρίσκω της κατάλληλες λέξεις για τό post πού αναρτήθηκε. Απλά θα σου πω πως άμα δεν Υπάρχεις θα έπρεπε να σε εφεύρουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν στα λέω για να κοκκινισεις. Την αλήθεια λέω. Και ούτε θέλω να σε (γλυψο). Είναι η πρώτη φορά που συμπαθώ κάποιον χωρίς να τόν έχω δει Από κοντά και να τόν γνωρίζω.

      Διαγραφή
  13. «το γονίδιο της ομοφυλοφυλίας μας το κληρονομούμε απο τις μητέρες, (μην φρικάρετε λοιπόν μάνες, απο εσάς «το πήραμε»- ..» αυτό κοινοποιώ
    και κρατώ το άλλο, για τη Μη. Επειδή σιγά-σιγά κατάλαβα πως εμείς που μας φρόντισαν γυναίκες που δε μας γέννησαν ίσως ανατραφήκαμε με τη γνώση πως η αγάπη δε δένεται με αίματα..
    Καλό σου απόγευμα Ben,
    εύχομαι να τις εκατοστήσεις..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Το αίμα, νερό δεν γίνεται.", λένε.
      Γίνεται αλκαλικό όμως κι εννίοτε τοξικό, λέω εγώ.

      Ναι Δάφνη! Η Αγάπη, ευτυχώς, δεν δένεται με αίμα.

      Διαγραφή
  14. Καλησπέρα! Μερικές γυναίκες θα είναι πάντα στην καρδιά μας Μπεν!
    Μπράβο για τα λόγια σου! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Απλά υπέροχο αγαπημένε μου, υπέροχο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Σου στέλνω την αγάπη μου!... Κι εδώ, θα αποθέσω μια μικρή παρένθεση... στην παράγραφο αφιερωμένη στη Μεταξία... Ναι, αγαπημένε μου, γονιός είναι αυτός που λογαριάζει το παιδί του πάνω από όλα. Αλλά... η ζωή μ' έμαθε, πως δεν πρέπει να λογαριάζει το παιδί του πάνω από τον εαυτό του, όσο σκληρό κι αν ακούγεται αυτό. Γιατί, αν είναι ο ίδιος καλά, τότε θα είναι καλά και το παιδί του. Αν είναι υγιής ψυχολογικά κι ευτυχισμένος ο γονιός, τότε θα είναι και το παιδί του. Πολλές φορές, τα παιδιά μας είναι αντίθετα στις επιλογές ζωής μας. Αυτό δε σημαίνει πως θα πρέπει να αφήνουμε τα παιδιά να αποφασίζουν για εμάς. Γιατί πολύ απλά, το παιδί μια μέρα θα φύγει, θα χτίσει τη δική του ζωή. Κι εμείς, αν ζούμε, δε θα είμαστε άλλο τίποτα από άδειοι άνθρωποι... δυστυχισμένοι... Έχω πολλά ακόμη να πω... μου έδωσες αφορμή για ανάρτηση. Φουντώνουν μέσα μου χρόνια... πρέπει να βγούν... Ευχαριστώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Βγάλτα Eva μου, εδώ είμαστε.
    Άλλωστε "Ότι αγαπάμε το φυλάμαι μέσα μας, γιατί αυτό μας σώζει. Ότι μισούμε το βγάζουμε έξω, αλλιώς γίνεται σαράκι και μας τρώει", Ντόρις Λέσινγκ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Ben μπορεί πραγματικά ένας gay να υπάρξει χαρούμενος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι τραγικό, πως μια "λέξη" μπορεί και μας ταλανίζει...
      Η Ευτυχία, κατά την προσωπική μου άποψη, είναι απλά στιγμές κι όχι μια μόνιμη κατάσταση. Και σε αυτήν, έχουμε ΟΛΟΙ μερίδιο. Μην κολλάς σε ταμπέλες. Είμαστε όλοι ίσοι, στη Ζωή και το Θάνατο, απλά το ενδιάμεσο τους, είναι στο χέρι του καθενός μας.

      Διαγραφή
  19. Ben! Είναι πολύ τυχερές οι γυναίκες της ζωής σου. Και όλοι όσοι σε γνωρίζουν. Μέσα σ'αυτούς κι εγώ, που έχω γνωρίσει καποιες απ' τις καλύτερές σου λέξεις.
    Να έχεις ένα όμορφο τριήμερο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Πόσο γλυκό κείμενο!
    Οι παλιοί ινδιάνοι της αμερικής έλεγαν οτι σε κάθε φυλή και σε κάθε γενιά γεννιούνται παιδιά που έχουν μέσα τους και τα δύο φύλα (αυτούς που σήμερα ονομάζουμε "ομοφυλόφιλους") που έχουν σαν έργο ζωής να γεφυρώσουν τα χάσματα ανάμεσα στα δύο φύλα...
    Και αυτοί οι άνθρωποι, έλεγαν, είναι σημαντικοί γιατί είναι θεϊκοί απεσταλμένοι. Σκέφτομαι συχνά πόσο δίκιο είχαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο πιο όμορφος χαρακτηρισμός για "Εμάς" που άκουσα.
      Σε ευχαριστώ!

      Διαγραφή

Feel FREE to comment...