Κυριακή, 3 Φεβρουαρίου 2013

Η Δυναστεία της Τσόντας




Το όμορφο με το blogging, είναι ότι πολλές φορές, διαβάζοντας κάποιον άλλον, αποκτάς αφορμή για σκέψεις, ιδέες κι αναθεώρηση απόψεων, τόσο που κάνουν τα «Μεγάλα» μυαλά να μοιάζουν μικρά, μπροστά στην οξυδέρκεια και ομορφιά κάποιων ανθρώπων της διπλανής «πόρτας». Και κάποιες φορές απλά φρίττεις με τις απόψεις που εκφράζονται. Παίρνοντας τη σκυτάλη απο τη Δάφνη, που θα χαρώ να γνωρίσω απο κοντά φέτος το καλοκαίρι εαν το επιθυμεί κι η ίδια, θα σας παρασύρω, σα έκφυλη Σειρήνα  στον “σκοτεινό” χώρο της Τσόντας.

Τη δεκαετία του ’70 και λίγο πριν εκπνεύσουν τα ’60 η βιομηχανία του πορνό γνώρισε τεράστια άνθηση κυρίως χάρη στην τεχνολογία των VHS, κοινώς βίντεο εαν θυμάστε. Πριν απο αυτό όμως, στην Ελλάδα όπου υπήρχε ακόμα η ποινικοποίηση της πορνογραφίας, τα «διάσημα» σινεμά της εποχής γύρω απο την Ομόνοια,πρόβαλλαν διάφορες τριτοκλασάτες ταινίες δράσης Χολυγουντιανής παραγωγής κι κάπου ανάμεσα στις σκηνές μεταξύ πιστολίδι και ξύλου, τσουπ!, τσοντάρανε μια σκηνή, απόσπασμα μιας πορνογραφικής ταινίας, καθιερώνοντας και ταυτίζοντας την έννοια της «Τσόντας», με το γνωστό ρήμα.

Η ιστορία της πορνογραφίας ξεκινά απο την γέννηση του οργανωμένου ανδροκρατούμενου πολιτισμού, όπως μαρτυρούν οι εικαστικές ανησυχίες καλλιτεχνών της εποχής. Αναπαραστάσεις σεξουαλικής συνεύρεσης συναντούμε σε όλους τους Αρχαίους πολιτισμούς, απο τον Ελλαδικό έως της Ανατολής, γεγονός που πιστοποιεί την άρρηκτη σχέση του sex με τον άνθρωπο. Η ηδονοβλεψία, η επιδειξιομανία, η διεγερτική δράση της φαντασίωσης που εκπληρώνεται μέσω τρίτου, είναι οι κύριοι λόγοι της γέννησης της πορνογραφίας, έχοντας περάσει απο διάφορους σταθμούς- καταλύτες, όπως η Θρησκεία, η Βιομηχανική Επανάσταση, η Ποινικοποίηση και οι αλματώδεις εξελίξεις της Τεχνολογίας, για να φτάσουμε στο σήμερα, όπου καθισμένοι μπροστά απο έναν υπολογιστή μπορούμε να «θαυμάσουμε» ποικίλες ταινίες όλων των θεματολογιών του είδους.

Συντριπτικά το κοινό που βλέπει τσόντες είναι περισσότερο άντρες με ένα αισθητά πολύ μικρότερο ποσοστό να αποτελείται απο γυναίκες. Σε συζητήσεις περί του θέματος με γυναίκες, προνόμιο του να είσαι gay που εαν μπορούσε να πραγματοποιηθεί και μεταξύ των ετερόφυλων αντρών-γυναικών πιστεύω θα έλυνε πολλά προβλήματα, οι γυναίκες βλέπουν τσόντες για ολότελα διαφορετικούς λόγους. Είτε γιατί «φτιάχνει» το σύντροφό τους, προσωπικά εαν ο σύντροφος μου ήθελε να παρακολουθεί τσόντες την ώρα της συνεύρεσης μαζί μου θα του ‘χα δώσει τα παπούτσια στο χέρι, είτε γιατί αναζητούν κάποιον «τρόπο» να αναθερμάνουν τη σχέση τους με κάνα καινούργιο κόλπο, (οκ η λέξη και η τοποθέτηση της είναι λίγο παρεξηγήσιμη), είτε γιατί οι πιο τολμηρές, «ζούνε» κάποια φαντασιώση στις μοναχικές ώρες κι ελάχιστες γιατί απλά «τις φτιάχνουν».

Ένας άντρας απο την άλλη ξεκινά με το ότι ΤΟΝ φτιάχνει. Γιατί ο άντρας βιολογικά παράγει δισεκατομύρια σπερματοζωάρια στη ζωή του, υποψήφιες ζωές, που μπορεί να «σπαταλά» ασυστόλως. Γιατί ο αυνανισμός είναι «αντρικό προνόμιο» και η ποινικοποίηση του απο τη θρησκεία παλαιότερα, κατέγραψε στον γεννετικό του κώδικα την ηδονή αυτού. Γιατί ο άντρας σκέφτεται το sex 84 φορές τη μέρα κι έχει ανάγκη να ικανοποιήσει συχνά την γεννετήσια του ανάγκη. Γιατί μεγάλωσε σε μια κοινωνία όπου έμαθε πως ο Άντρας χτυπά το χέρι στο τραπέζι και μαζί με το στομάχι του ΠΡΕΠΕΙ να ικανοποιεί κι άλλο όργανο πιο χαμηλά στο υπογάστριο. Γιατί η παρεγκεφαλίδα του είναι διαφορετική απο των γυναικών και για άλλους χίλιους δυο λόγους που δεν δύναμαι,ίσως λόγω έλλειψης μόρφωσης, να σκεφτώ. Όπως και να έχει, στο πέρασμα της καταναλωτικής κοινωνίας και του καπιταλισμού, μια ολόκληρη κερδοφόρα βιομηχανία γεννήθηκε κι αυτή είναι η βιομηχανία της τσόντας.

Με το πέρασμα των ετών και την “χαλάρωση” των ηθών στη Δύση, οι ομοφυλόφιλοι έκαναν  αισθητή την παρουσία τους, λόγω του ότι είναι άντρες, δημιουργώντας μια νέα αγοραστική ανάγκη να καλυφθεί, η οποία με τη σειρά της γέννησε ένα νέο “τμήμα” παραγωγής, της οποίας η ζήτηση, προσφορά και παραγωγή, πιστέψτε με βάζει κάτω τις ετεροφυλοφιλικές παραγωγές. Κάνω αυτή την αναφορά γιατί καλώς ή κακώς, κοινωνιολογικά υπάρχει μια μορφή “ταύτισης” της γυναίκας με έναν gay κι ζητώ συγνώμη απο τις λεσβείες, οι οποίες πρώτα απο όλα επειδή είναι γυναίκες με όλα τα συνυφασμένα, δεν έδωσαν ποτέ ιδιαίτερα πρόσφορο έδαφος στην εκμετάλλευση. Ας περάσουμε όμως τώρα στο πιπεράτο backstage, το οποίο κι εγείρει πολλά κοινωνιολογικά ερωτήματα, κυρίως απο φεμινιστικής πλευράς.

Υπάρχει μια ταινία των ’90 με τον τίτλο Boogie Nights (Τρελλές Νύχτες), με συγκλονιστικές ερμηνίες γνωστών ηθοποιών που μιλά για την βιομηχανία της τσόντας τη δεκαετία του ’70. Περιγράφει τη ζωή και την οπτική των γυναικών που εργάζονται σε αυτή την βιομηχανία με εκπροσώπους δυο πρωταγωνίστριες διαφορετικής ηλικιακής κλίμακας κι ενός άντρα πρωταγωνιστή. Sex, drugs  και το Rock ‘n Roll δεν ακολουθείται απαραίτητα. Αυτό που βλέπουμε όμως ως αποτέλεσμα, είναι αυτό που μας ενδιαφέρει. Δεν διαφέρει με το να δούμε μια καλογυρισμένη ταινία στο σινεμά, και το τι κάνει κι “περνά” ο ηθοποιός να μην πας απασχολεί καθόλου, παρά μονάχα εαν το διαβάσουμε σε κάποιο περιοδικό κομμωτηρίου ή στις ειδήσεις των οκτώ, αλλά μέχρι εκεί. Αναρωτήθηκε ποτέ κανείς για την Merilyn Monroe, James Dean, Rock Hudson φερ ειπέιν; Δε νομίζω, απλά παρακολουθούμε τις ταινίες και ...that’s it. Η διαφορά είναι πως στο θέμα της τσόντας, μια γυναίκα πιθανόν να σκεφτεί το πως και γιατί, ενώ ένας άντρας, απλά στέκεται στο γεγονός της όποιας απόλαυσης κι αυτό γιατί είναι γεγονός πως οι περισσότερες τσόντες, “σεναριακά” εκπληρώνουν την φαντασίωση των αντρών περί εξουσίας.

Οι γυναίκες κατά βάση υποτάσσονται στις ταινίες αυτές. Gros plan στα πρόσωπα των αντρών έξυπνα σπανίζουν, καθώς πωλείται η φαντασίωση της ταύτισης με τον “ήρωα” και τη συγκεκριμένη γυναίκα. Κι όσο πιο “εξειδικευμένο” το σενάριο, εκπληρώνοντας πιο “σκοτεινές” φαντασιώσεις, τόσο πιο δύσκολο είναι “τεχνικά” για τον παθών πρωταγωνιστή. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο, που σε κάτι τέτοιες θεματολογίες, οι πρωταγωνιστές αγκιστρώνονται στην μειωμένη “προσφορά”, προκειμένου να καλυφθεί η ζήτηση της αγοράς και οι ίδιοι να δουλέψουν. Προσωπικά, ούτε το ένα τέταρτο απο όσα ερμηνεύονται δεν θα μπορούσα να κάνω, όμως όταν έχει περάσει η μπογιά σου, το κάνεις.

Και το κάνεις, όπως έκανες την αρχή, απλά και μόνο για το χρήμα. Είναι μια “εύκολη” εργασία, η οποία κοντόφθαλμα προσφέρει ένα σημαντικό εισόδημα κι αυτή είναι η μεγάλη διαφορά απο την πορνεία, καθώς σε αυτόν τον χώρο, σπανίζει ο αρχικός εξαναγκασμός, χάρη στην προβολή και “δημοσιότητα” που τον χαρακτηρίζει. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως εκλείπουν κυρίως σε κλειστά κυκλώματα διακίνησης συγκεκριμένου υλικού. Σκοτεινή η ψυχή του ανθρώπου. Κάθε ένας όμως που επαγγέλεται σε αυτό τον χώρο, υπογράφει ένα συμβόλαιο πως οικειοθελώς συμμετάσχει και παραχωρεί κάθε άδεια εκμετάλλευσης του περιεχομένου έναντι αμοιβής. Και υπάρχουν πράγματα και καταστάσεις τις οποίες μπορεί να μην έκαναν υπό “φυσιολογικές” συνθήκες, αλλά επιλέγεις να κάνεις. Κι αν κατά καιρούς γίνεται μια δημοσιοποίηση της σκοτεινής πλευράς, του backstage, με εξαναγκασμούς και βία, μας σοκάρει απλά γιατί αφορούν μια σφαίρα, το χώρο του sex, που πολλοί δεν έχουμε ολότελα αποποινικοποιήσει. Όμως ειλικρινά, πιο πολύ με σοκάρει η κακοποίηση της γυναίκας στο δίπλα διαμέρισμα, το trafficking, η καθημερινή βία στους δρόμους και η ιστορία με τις ιερόδουλες πέρισυ.

Έχω έναν φίλο που εργάζεται στον χώρο της  πορνοβιομηχανίας. Στο ερώτημα γιατί το κάνει, απλά μου απαντάει:Για το χρήμα. Είναι απλά μια δουλειά, δίχως εγκληματικά στοιχεία. Δεν είναι; Ακόμα κι αν τα χρόνια της επαγγελματικής δραστηριότητα είναι λίγα, όπως και του χορευτή ή του μοντέλου άλλωστε. Ακόμα κι αν δεν υπάρχει η εξασφάλιση της σύνταξιοδότητσης, αλήθεια πόσοι σήμερα πιστεύετε ότι θα απολαμβάνετε μια σύνταξη στο μέλλον; Μου έχει περιγράψει σκηνικά του χώρου, που απλά μου θυμίζουν παρασκήνια μιας πολυεθνικής εταιρίας. Μου έχει πει ιστορίες παιδιών-συναδέλφων, μέσα στο δράμα, όμως δράματα μπορούμε να ακούσουμε καθημερινά πια. Όταν γνωρίζουν την ιδιότητα του, τον επικρίνουν κι αυτός είναι κι ο λόγος που οι προσωπικές του σχέσεις είναι με ανθρώπους του συναφιού. Είναι όλα αγγελικά πλασμένα; Όχι βέβαια δεν είναι! Είναι ένας χώρος με τη λάμψη του στρας, σκληρός, ανταγωνιστικός, χυδαίος κι συχνά ασύδοτος και για αυτό είτε  απωθεί, είτε άλλους τους προσελκύει. Θέλετε να προχωρήσω σε λεπτομέρειες και σκανδαλιστικές ιστορίες; Give me a break! Τόσο βαρετή είναι η ζωή σου;;;

Στο ερώτημα εαν θα μπορούσα να ασκήσω  το επάγγελμα του, το αντρικό υπερφίαλο Εγώ μου θα έλεγε με ελαφρά την καρδία, Ναι, έχω εξάλλου  μια σχετική εμπειρία και μια μικρή συλλογή απο homemade παραγωγές ;-) Οι περισσότεροι άντρες έχουν ονειρευτεί έστω αμυδρά να γίνουν porn star κι εκεί εντοπίζεται  η διαφορά μας απο τις γυναίκες, ως προς το πως βλέπουμε το sex. Όμως πιο σκεπτικά η απάντηση θα ήταν όχι, απλά κι μόνο γιατί δεν θεωρώ πως θα μου προσδώσει εκείνα τα οποία εγώ επιθυμώ, με τον τρόπο που τα θέλω κι επειδή η φθορά της φύσης εργασίας μου είναι αβάσταχτη. Όμως δεν έχω και το δικαίωμα να επικρίνω κανέναν για όσα αποφάσισε να πράξει, απο τη στιγμή που δεν έβλαψε κανέναν άλλον. Δικαίωμα στην «Κρίση Συνείδησης», έχουμε όλοι, όχι όμως και το να κρατούμε την ζυγαριά της ενοχής για τους άλλους.

Οι γυναίκες στις τσόντες παρουσιάζονται ως υποχείρια κι αντικείμενα ηδονής, ενώ οι άντρες ως κυριάρχοι και Alpha Male εγείροντας το θέμα της εκμετάλλευσης της γυναίκας.  Δυστυχώς θεωρώ πως ο φεμινισμός σκοντάφτει στο φαίνεσθαι, καθώς όπως ανέφερα παραπάνω, γίνεται με συναίνεση κι είναι ανώφελο ίσως να αναζητούμε τις εξαιρέσεις που προκύπτουν, απο τη στιγμή που μέσα στην καθημερινότητα μας, δεν δίνουμε πολλές φορές σημασία στην διαιώνιση του φαινομένου και των καθημερινών θυμάτων του. Όσο κάθε γυναίκα σιωπά, απέναντι στην αδικία που επιδέχεται στην κοινωνική της ζωή, στην εργασία της, στα όνειρα της, στις ευκαιρίες της, θα υπάρχει η εκμετάλλευση της. Όσο κατεβάζει το κεφάλι κοκκινίζοντας απέναντι στα σοβινιστικά και φαλλοκρατικά σχόλια που ακούει στο δρόμο, στο σχολείο, στο σπίτι της, ντροπιάζει κάθε γυναίκα πριν απο αυτήν που διεκδίκησε το δικαίωμα της ψήφου της. Όσο ένας άντρας δεν τολμά να γίνει Άντρας, στηρίζοντας μια γυναίκα κι όσο εκείνη μεγαλώνει τις κόρες της με το παραμύθι της Ωραίας Κοιμωμένης, άλλο τόσο  θα ακούγεται η φράση που μελωποίησε ο «ποιητής»: «Έχω ένα παιδί και μια κόρη.»

Η πορνογραφία σε κάθε της μορφή θα εξακολουθεί να υπάρχει. Ο άνθρωπος εξελίχτηκε τα τελευταία 10.000 χρόνια. Ίσως μέχρι τα επόμενα, να εξελιχτεί τόσο, που δεν θα έχει ανάγκη την πορνογραφία. Προς το παρόν, είναι μόνο προς τέρψιν της φαντασίας , αρκεί να μην διαφεντεύει τις ζωές μας με οποιονδήποτε τρόπο και κυρίως θέτοντας λανθασμένα σωματικά πρότυπα και συμπεριφορές. Τέλος αν κάτι πρέπει να απασχολεί τις γυναίκες απο το θέμα της τσόντας, είναι ότι εκατομμύρια άντρες κάθε λεπτό, περνούν το χρόνο τους καθηλωμένοι μπροστά απο μια οθόνη, υποχείριοι ουσιαστικά του γυναικείου φύλου. Είστε ικανές με άλλα λόγια να προσφέρετε τον πόνο και την ηδονή. Τόσο είναι η δύναμη σας.

Κλείνοντας παραθέτω το παρακάτω βίντεο. Το θεωρώ την πιο χυδαία και χείριστη μορφή πορνογραφίας, διότι σε εκείνη που αναφερθήκαμε, είναι ξεκάθαρος ο στόχος της. Όμως κάθε φορά που τυγχάνει να το ακούσω, απλά χαμογελάω μειλίχια και  κλείνω το μάτι μου πονηρά σε κάθε Γυναίκα.  ;-)











32 σχόλια:

  1. Οπως ειπες πιο πολύ με σοκάρει η κακοποίηση της γυναίκας στο δίπλα διαμέρισμα, το trafficking και η καθημερινή βία στους δρόμους και θα συμφωνησω.Δεν μπορω να ειμαι ευαισθητος,εκτος καποιων περιπτωσεων,σε εκμεταλευση γυναικων-αντρων οταν γινεται επι χρημασι και ξερουν τι ακριβως κανουν και τι υπογραφουν εχουν τη δυνατοτητα να φυγουν οποτε θελουν αντιθετα με μια γυναικα που βιαζεται ή κακοποιητε σωματικα ή λεκτικα στο δρομο ή μεσα στο σπιτι της.
    Καλως σε βρηκα καλο βραδυ να εχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλησπέρα Ben. Βρήκα εξαιρετική την προσέγγισή σου , η δε ιστορική τεκμηρίωση που έκανες θαυμάσια, επιβεβαιώνει και τα λίγα αυτά που ήδη γνώριζα! ( πχ για τις τσόντες στην ομόνοια κι από πού βγήκε η ονομασία;-)
    Δεν σου κρύβω ότι κάποτε φοιτήτρια στην Αθήνα βρέθηκα, από περιέργεια κυρίως, σε ένα από αυτά τα άθλια υπόγεια σινεμά της Ομόνοιας και δεν πρέπει να άντεξα για πάνω από 5λεπτο; 10λεπτο; θα σε γελάσω!
    Προσωπικά φτιάχνομαι περισσότερο από μια τρυφερή σκηνή, σωστά τοποθετημένη σ' ένα φιλμ, που ζητάει Έρωτα και δεν ολοκληρώνεται (για χίλιους δύο λόγους) παρά από το χύμα και χωρίς σενάριο σεξ.
    Με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνη οι θέσεις σου. Κυρίως στην αναφορά σου σε μας τις γυναίκες που σιωπούμε ή ανεχόμαστε και διαιωνίζουμε καταστάσεις!
    Φιλιά!
    Καλό σου βράδυ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Ίρις.
      Φαντάζομαι την αντίδραση σου όταν μπήκες μέσα και πεθαίνω στα γέλια.
      Όσον αφορά τις ταινίες, σου συστήνω εαν δεν τα έχεις δει και δεν σε κουράζουν οι ξενόγλωσσες, μη αγγλόφωνες ταινίες τα: "2046" και "Ερωτική Επιθμία"

      Καλό Βράδυ

      Διαγραφή
    2. Δεν τις έχω , δεν με με κουράζουν καθόλου οι ξενόγλωσσες και θα τις έχω στα υπόψη !
      Σε ευχαριστώ πολύ! :)))

      Διαγραφή
  3. Kαλησπέρα κι από μένα Μπεν!
    Όχι απλά διάβασα την ανάρτησή σου,αλλά τη ρούφηξα.Είναι τόσο υπέροχα γραμμένη,τόσο σωστά τοποθετημένη και με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνη στις απόψεις και περί αρσενικού και περί θηλυκού!
    Καλό βραδάκι :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Paliokoritso.
      "Τα Καλά παιδιά παιδιά, πάνε στον Παράδεισο
      Τα Κακά πάνε πάντού"...
      ...το ίσχυει και για τα κορίτσια ;-)

      Διαγραφή
    2. Έχεις δίκιο...με μία παραλλαγή αν μου επιτρέπεις...''τα καλά παιδιά πάνε στον Παράδεισο,τα κακά όπου γουστάρουν''..
      Φιλιά πολλά :)

      Διαγραφή
  4. Θυμάμαι αν και μικρή τι κακός χαμός είχε γίνει τότε με την Εμμανουέλα,αυτό το σκυλέ κόλλημα στις τσόντες ποτέ δεν μου άρεσε ,θέλω έρωτα, θέλω πάθος,το μονότονο νταπα ντουπα δεν με τραβάει...
    Κάποτε με ρώτησε μια γνωστή " εσένα δεν σε βαράει ο άντρας σου" στο όχι που της είπα έκπληκτη μου απάντησε ότι όλες οι γνωστές της τρώνε ξύλο,και έδειξε να μην με πιστεύει!!
    καλό βράδυ Μπεν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάποια πράγματα είναι σα το αλατοπίπερο.
      Στο πολύ χάνει την νοστιμάδα του και γίνεται επιβλαβές!
      Καλό Βράδυ!

      Διαγραφή
  5. Καλησπέρα, Ben!

    Μοναδικό, τεκμηριωμένο, καλογραμμένο το κείμενό σου, δεν αφήνει κενά και βέβαια, δεν έχω λόγο να σχολιάσω κάτι αφού και συμφωνώ και τα έχεις ήδη γράψει όλα!

    Θα ήθελα όμως να αναφέρω ένα βιβλίο που διάβασα σε πολύ νεαρή ηλικία και θεωρώ ότι (καθ)όρισε κατά πολύ, αρκετές απόψεις μου περί πορνογραφίας. Δεν ξέρω αν κυκλοφορεί τώρα, εάν όμως το βρείτε... αξίζει να το αποκτήσετε. Πρόκειται για το: "Πορνογραφία και Ανδροκρατική Κοινωνία" της Andrea Dworkin (Eκδόσεις Ουτοπία, 1983).

    Καλό βράδυ να 'χεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα το κοιτάξω το βιβλίο κι αναμένω για τη μέρα που θα διαφωνείς.
      Καλό Βράδυ.

      Διαγραφή
  6. Επάξια παίρνεις τη σκυτάλη αγαπητέ μου Ben,
    πρόσθεσες πολύ ενδιαφέρουσα αναδρομή
    κι άνοιξες κι ένα ακόμα παραθυράκι για κουβέντα εκεί που αναφέρεις το «ανδρικό προνόμιο». Το 'δικαίωμα' δηλαδή που έχει δώσει η πατριαρχική κοινωνία στην ανδρική ανάγκη για sex. Τη γυναικεία δεν την αναγνωρίζει (ακόμα) ή, χειρότερο για μας, την υπερτονίζει με τρόπο γκροτέσκ φτιάχνοντας νυμφομανείς και μαινάδες πλάσματα υπερφυσικά της Μυθολογίας ή του Πορνό.
    Ως παράδειγμα γι αυτό θέλω να προσθέσω πως ακόμα και σήμερα συντηρητικές κοινωνίες στις οποίες είναι παράνομη η πορνεία δέχονται ως επιχείρημα υπέρ της ..ανοχής της (-εξ ου κι η έκφραση Οίκος Ανοχής) για τις περιπτώσεις ανδρών μη επιθυμητών ή χήρων. Για γυναικεία ανάγκη ούτε λόγος βέβαια...
    Μα.. συγγνώμη για το σεντόνι,
    είναι που χάρηκα το χορταστικό σου κείμενο
    [και, ναι, θα το χαρώ πολύ να τα πούμε κι από κοντά όταν περάσεις από το νησάκι].
    Καλό ξημέρωμα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στο "Ο Βασιλιάς πρέπει να πεθάνει" η Μairy Renault σκιαγραφεί τη μητριαρχική κοινωνία, πριν την καθιερωμένη, όπου ο άντρας καταλαμβάνει τη θέση του αντικειμένου, ο οποιος συμβάλλει στην τεκνοποίηση.
      Ο Βασιλιάς κάθε τρια χρόνια, θυσιάζεται στο βωμό της Θεάς για να πάρει τη θέση του ένας άλλος, προκειμένου να ικανοποιεί τις ανάγκες της Βασίλισσας. Νομίζω πως είναι ένα βιβλίο που οφείλει να διαβάσει κάθε γυναίκα κι κάθε άντρας που δεν νιώθει ανασφάλια με τον αντρισμό του.

      Υ.Γ. Θα είμαι για καιρό στο Νησί ;-)

      Διαγραφή
    2. Η ιστορία της Queen Bee...

      _______Αλήθεια; Θα έρθεις για να μείνεις; Θαυμάσιο νέο!!

      Διαγραφή
  7. Άκρως ενημερωτικό το ποστ σου, καλό!
    Δεν ασχολήθηκα ποτέ με τι συμβαίνει πίσω από το πορνό, ίσως επειδή πάντα εκπληρούσε συγκεκριμένους σκοπούς στη ζωή μου κυρίως πρακτικούς που δεν σου άφηναν περιθώριο να σκεφτείς τι γίνεται backstage..
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν νομίζω κι πως πρέπει να σε απασχολεί κιόλας.
      Just enjoy it!

      Διαγραφή
  8. Μου άρεσε η ανάλυση που έκανες. Και... μη νομίζεις κι εμείς οι γυναίκες κάποια στιγμή έχουμε φανταστεί τον εαυτό μας ως πρωταγωνιστή σε ταινία πορνό. Απλά το κρύβουμε καλύτερα (με τα γνωστά αποτελέσματα που προκαλεί η καταπίεση της σεξουαλικότητάς μας, καρκίνους, καταθλίψεις και τα συναφή).

    Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στην Αφρική πολλές γυναίκες υπόκεινται στην κλειτοριδεκτομή, για να μην νιώσουν ποτέ την ικανοποίηση. Απάνθρωπο δε νομίζεις;
      Πιο απάνθρωπο θεωρώ όταν οι γυναίκες του "ανεπτυγμένου" κόσμου, "αυτο-κλειτοριδεκτομούνται".

      Η συμπεριφορά μας στο sex, κατ' εμέ, καθρεφτίζει και την προσωπικότητα μας, ακόμα κι εκείνη που έχουμε καλά κρυμένη. Όταν ο σύντροφος μας κοιτάζει μονάχα την "πάρτη" του στο κρεββάτι, δε νομίζω πως κάνει κι διαφορετικά στη ζωή κι τη μεταξύ μας σχέση.

      Για αυτό τους περνάω πρώτα απο ένα test drive ;-)

      Διαγραφή
    2. χε! χε! καλά κάνεις! Προσέχουμε, για να έχουμε!

      :0)
      Καλή σου μέρα!

      Διαγραφή
  9. ενδιαφέρουσα ανάρτηση!
    επίσης ενδιαφέρον είναι το πώς η βιομηχανία του σεξ αντικειμενικοποιεί όχι μόνο τις γυναίκες αλλά και τους παθητικούς γκέι-διαιωνίζοντας το παθολογικό στερεότυπο ότι 'το να δέχεσαι πούτσο είναι ταπείνωση και ένδειξη υποταγής και προσφορά υπηρεσίας προς τον ανώτερο/ισχυρότερο'

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το θέμα με τους gay όμως είναι ότι επειδή πρόκειται για άντρες, δεν είναι πάντα ευδιάκριτες οι διαφοροποιήσεις. Υπάρχει ένα mind game, μια αλλαγή ρόλων, που ιντριγκάρει σε αντίθεση με τις ετεροφυλικές, όπου πέρα απο κάτι φετιχιστικά, η γυναίκα, επειδή είναι γυναίκα, πάντα είναι "υπό".
      Η λέξη "γάμος" προήλθε απο το ρήμα "γαμάω". Μια γυναίκα είναι "έγγαμη", ενώ ένας άντρας "νυμφευμένος". Το "έγγαμος" καθιερώθηκε μονάχα για να γεμίσει το γραμματικό κενό του αρσενικού γένους.

      Διαγραφή
  10. Διάβασα την ανάρτησή σου με πολύ ενδιαφέρον..και μπορώ να πω πως κάλυψες τα πάντα!
    Η Αριστέα με κάλυψε μια χαρά παραπάνω..
    Καλό βράδυ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. καταλαβα οτι εισαι βισσικος χαχαχα -σα δε ντρέπεσαι
    μια χαρα ειναι τσοντες αλλα ακομη καλυτερα οτι τις παιζουμε μεις οι ίδιοι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχα!
      Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος, συμφωνώ απόλυτα!

      Διαγραφή
  12. ε βέβαια στη Δάφνη να πάμε!Μύκονος βλέπεις!Για την ταπεινή Κάσο ούτε κουβέντα!εσύ χάνεις!ξέρεις τι γίνεται στα βραχοβούνια;;;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχαχαχα!!!
      Τι να κάνω ρε Νάσια, η ανάγκη με πέταξε στο νησί.
      Όσον αφορά τα βραχοβούνια...γδέρνεται η πλάτη βρε παιδί μου και φοβάμαι τα πρόβατα!

      Διαγραφή
  13. Αυτή την ανάρτηση την παιδεύω μέρες και όλο με διακόπτουν.
    Σήμερα κατάφερα τελικά και την διάβασα.
    Λοιπόν, εγώ βλέπω τσόντες μαζί με τον άντρα μου. Όχι πάντα βέβαια, αλλά κάποιες φορές ναι. Πιο πολύ για την τόνωση της φαντασίας και όχι τόσο επειδή το έχουμε ανάγκη. Άλλωστε μετά από 12 χρόνια που είμαστε μαζί η σεξουαλική μας ζωή είναι άριστη. Βέβαια θα έλεγα ότι με ανάβει περισσότερο μια ερωτική σκηνή που θα έχει πάθος και έρωτα και όχι αυτό το συνεχόμενο ντάπα ντούπα.
    Αυτό που έχω να πω είναι ότι πάντα, σε όλες της εκφάνσεις της ζωής, ακόμα και στις τσόντες, η γυναίκα είναι επιθυμητό να έχει πάντα δεύτερο και υποδεέστερο ρόλο.
    Πάντα ο άντρας θα θέλει να νιώθει ισχυρός και αφεντικό και αυτό κατά την γνώμη μου είναι που ικανοποιεί. Αντίθετα η γυναίκα ξέρει ότι είναι ο αρχηγός και δεν έχει καμία ανάγκη να το αποδείξει.
    Από καταβολής ανθρώπου υπάρχει αυτή η επιβολή της εξουσίας του άντρα προς την γυναίκα και αυτό προσπάθησε να το περάσει με θρησκευτικές και κοινωνικές δικαιολογίες.
    Αν το δω μόνο σαν εργασία δεν με ενοχλεί ηθικά, όπως και δεν με ενοχλεί και η πορνεία. Πάντα αναρωτιόμουν γιατί να συλλαμβάνεται κάποιος για πορνεία και όχι επειδή δεν κατέχει άδεια ασκήσεως επαγγέλματος.
    Αυτές οι σεξουαλικές παρεκκλίσεις (συγνώμη για την λέξη, δεν έβρισκα άλλη) δεν με ενοχλούν καθόλου και απλά της βλέπω περισσότερο ως κοινωνικό φαινόμενο και όχι ως ανωμαλία. Εφόσον φυσικά δεν περιλαμβάνουν άσκηση βίας, σωματικής ή ψυχολογικής.
    Περισσότερο ειδεχθές θεωρώ όλες αυτές τις σταρλετίτσες που μου μοστράρουν τον κώλο τους σαν πτυχίο και το πιστεύουν κιόλας. Ο κώλος ωραίος είναι και δείξε τον αν θες, αλλά δεν θα σε κάνει καλλιτέχνη, ούτε αξιόλογο άνθρωπο. Μη μας το παίζουν φεμινίστριες αφού αυτό που τρέφουν είναι η φαλλοκρατία και από αυτό συντηρούνται και αυτές φυσικά.
    Καλά αυτό το βίντεο με τον Βανδή πρώτη φορά το είδα. Τι μαλακίες είναι αυτές... έλεος.

    Αυτά... αν θυμηθώ κάτι άλλο θα επανέλθω, δεν την γλιτώνεις.
    Φιλιά πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και ξέχασα να σου πω μπράβο για την ανάλυση.

      Διαγραφή
    2. Xaxaxa!
      Εμπεριστατωμένο το σχόλιο!
      Just Enjoy!
      Mετά απο δώδεκα χρόνια γάμου κι άριστα? ΕΥΓΕ!

      Διαγραφή

Feel FREE to comment...