Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012

Όσο υπάρχουν Έλληνες



Ακούω τελευταία, συχνά τη φράση : “ Δεν υπάρχουν πολλοί Έλληνες” ή ότι “Πρέπει να προστατευθεί η καθαρότητα της Ελληνικής φυλής.” Μάλιστα μου στείλανε κι  ένα e-mail που περιγράφει τα «φυσικά» γνωρίσματα της ελληνικής φυλής, συγκεκριμένα του άρρεν,  όμοια με εκείνα των Αρχαίων προγόνων, βέβαια για να τα «εντοπίσει» κανείς θα πρέπει να τον εξετάσει γυμνός, οπότε σκέφτηκα πως μάλλον τρελλή λούγκρα το σύνταξε, λόγο της striaghtοφάνειας που την καταπιέζει κι έτσι δεν έδωσα σημασία. Όμως είναι γεγονός πως σιγά σιγά, τέτοιου είδους πεποιηθήσεις υιοθετούνται όλο και περισσότερο απο νέους ηλικίας 30-45, ενώ οι μικρότερες ηλικίες, ασυναίσθητα για αρχή, το χρησιμοποιούν στο καθημερινό τους λεξιλόγιο προκειμένου να εκφραστούν απαξιωτικά προς άλλους, μαζί με άλλα είδη ρατσιστικών και φοβικών σχολίων.


Παρόλ’ αυτά απο κείνη τη φορά που πρωτάκουσα αυτό το «πόνημα», δεν έπαψα να σκέφτομαι το κατά πόσο υπάρχουν Έλληνες και μέσα στην καθημερινότητα μου να αναζητώ εκείνα τα μοναδικά, υπέροχα στοιχεία, εκείνα που συνθέτουν τον Έλληνα, εκείνον που αγάπησα και θαύμασα και που με περηφάνια τολμώ να λέω πως είμαι ένας απο αυτούς.

Θυμάμαι όταν πήγαινα Γ ΄γυμνασίου, όχι στο εξατάσιο για να προλάβω κάποιες κακές γλώσσες, είχα την τύχη να έχω ως φιλόλογο την κ. Καραγιάννη Βίκυ. Νομίζω πως η ίδια δεν θα είχε πρόβλημα που αναφέρω το όνομα της, καθό ότι χάρη σε κείνη, είμαι αυτός που είμαι πνευματικά και της οφείλω όλα όσα πρέπει να οφείλει ένας άνθρωπος σε έναν Δάσκαλο. Σε μια έκθεση λοιπόν που μου επέστρεψε διορθωμένη, με θέμα το ρατσισμό και τη ξενοφοβία, ήταν της μόδας εκείνη την εποχή σα θέμα, μου έγραψε στο σχολιασμό : «Είσαι περισσότερο Έλληνας, απο τους γηγενείς Έλληνες και είμαι περήφανη που σε έχω μαθητή μου για τον Ελληνισμό που έχεις μέσα σου.» Δεν μπορώ να πω ότι κατάλαβα ιδιαίτερα εκείνη τη στιγμή το σχολιασμό της, περισσότερο είχα χαρεί ότι θα έπαιρνα καλό βαθμό στο τρίμηνο, καθώς ήμουν διαβόητος φύτουλας, αλλά χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να καταλάβω τι εννοούσε και να εκτιμήσω και πάλι τη σοφία της και τη βαθειά της γνώση στην φιλολογία.

Η επιστήμη έχει φτάσει στο σημείο της αποκωδικοποίησης του ανθρώπινου DNA. Είμαι σίγουρος, όπως παλιότερα ένας μισο-μουστακαλής, μελαχροινός τάπερμαν, προσπαθούσε να αναβιώσει μια άρια φυλή με τη βοήθεια της γεννετικής, σήμερα, με την εξέλιξη που έχει προηγηθεί, σε κάποιους έλληνες σίγουρα έχει περάσει απο το μυαλό να κάνουν το ίδιο, βάσει των «φυσικών» χαρακτηριστικών τις λίστας που μου έστειλαν. Όμως θέλω να πιστεύω, πως εκείνο το τέλεια κλωνοποιημένο πλάσμα, δεν θα γίνει ποτέ Έλληνας, καθώς θα στερείται το στοιχείο του Ελληνισμού κι ο Ελληνισμός, είναι το βασικό συστατικό, ώστε κάθε ανθρωπος να μπορεί να θεωρείται Έλληνας.

«Είμαστε νάνοι, στους ώμους γιγάντων.», είχε γράψει ο Ουμπέρτο Έκο, αναφερόμενος στην σύγχρονη εξέλιξη που βασίστηκε σε έναν λαό, που όταν έλυσε το πρόβλημα της επιβίωσης του, άρχισε να σκέφτεται: Εν αρχεί ...τι; Και το ένα ερώτημα έφερνε το άλλο και η μια απάντηση, συμπλήρωνε την άλλη και όλα αυτά, τα άφησε να ταξιδέψουν στα πέρατα της γης για μια δημιουργική σύζευξη με ομοιδεάτες. Για έναν λαό που γνωρίζει τι είναι Πίστη, ακόμα κι αν το «πιστεύω» του είναι λάθος, όμως θα δώσει όλο του το είναι για αυτό, απλά γιατί έχει πάθος. Πάθος για ζωή, για έρωτα, τόσο που ούτε οι κακουχίες, ούτε η φτώχεια, ούτε ο δυνάστης, εσωτερικός ή μη, μπορεί να  διαφεντεύσει.  Τι κι αν άλλοι λαοί έκαναν Καμεράτα, ο Έλληνας θα βιωνεί πάντα έναν ασίγαστο νταλκά, ντέρτι μου  μεγάλο και αυτόν θα υμνεί, ακόμα και με φτηνή ρετσίνα κι έναν λειψό μπαγλαμά.

Τέτοιους Έλληνες γνώρισα κι αυτοί μου ‘μαθαν τι είναι  Έλληνας. Να σηκώνεσαι όταν πέφτεις χάμου με ψηλά το κεφάλι. Όταν όλα μοιάζουν να έχουν τελειώσει, να αγκαλιάζεις μια ύστερη ελπίδα και να ρίχνεις μια μοναχική ζεμπεκιά, ακόμα κι αν δεν υπάρχει κανένας να σου κρατά το ρυθμό. Να μοιράζεσαι το φαϊ σου, ακόμα κι αν έχεις ένα πιάτο, γιατί δυο που δεν πεινάνε κάνουν έναν χορτάτο. Να ανοίγεις την αγκαλιά σου και να χωράς όλο τον κόσμο, ανεξάρτητα απο που κρατάει η σκούφια του, γιατί «ΟΛΟΙ άνθρωποι είμαστε.» Να ‘σαι μάνα, πατέρας, αδελφός, αδελφή για όλους, ακόμα και για τον άγνωστο, μα πάνω απο όλα για τον πονεμένο. Γιατί ο Έλληνας, ξέρει τι είναι πόνος και τι ξενιτιά. Τζιέρι μου, Σπλάχνο μου, Θησαυρέ μου, να ψελλίζουν τα χείλη του, γιατί ξέρει τι είναι απώλεια. Αλήθεια, ξέρατε ότι η Ελληνική γλώσσα, έχει τις περισσότερες εκφράσης Αγάπης;

Τα παιδιά του Δευκαλιώνα, είναι γεννημένα απο τις πέτρες και πέτρες υπάρχουν πάντου, όπως και Έλληνες. Εγώ αυτόν τον Έλληνα ξέρω κι αυτόν αγάπησα. Κι όσον αφορά το ερώτημα «Εκλείπουν οι Έλληνες;», αυτό «Έλληνα» μου, μονάχα η καρδιά σου μπορεί να στο απαντήσει.

«Είμαστε αλάνια
διαλεχτά παιδιά απο την πιάτσα
και δεν την τρομάζουν
οι φουρτούνες τη δική μας ράτσα»





18 σχόλια:

  1. ο Νεοέλληνας αποτελεί εθνολογικό αξιοπερίεργο.Δύσκολα περιγράφεται,είναι απερίγραπτος.Πονηρό μυαλό κι ευαίσθητη ψυχή.
    Υπάρχουν Ελληνες που προβληματίζονται για τον εαυτό τους κι Ελληνες που δεν προβληματίζονται καθόλου.
    Το θέμα σηκώνει μεγάλη συζήτηση ,αλλά δεν έχω άλλη ώρα τώρα...μα πόσο χρονων είσαι;απο μια ανάρτηση σου είχα την εντύπωση πως εισαι γυρω στα 33-35...ούτε εγω δεν πήγα εξατάξιο που είμαι όσο είμαι τέλος πάντων!δε θα βγάλω και φιρμάνι...
    φιλάκια!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι Νάσια μου μεγάλο θέμα. Όπως το βλέπει ο καθένας και άκρη ποτέ δεν βγαίνει. Απλά εγώ παραθέτω τη δική μου άποψη.

      Διαγραφή
    2. Υ.Γ. Θα κάνω διαγωνισμό με την ηλικία μου. Όποιος την βρει κερδίζει ένα δείπνο για δυο. ΟΚ?

      Διαγραφή
  2. Ωραίο κείμενο και τολμηρό― εδώ που φτάσαμε η λέξη Έλληνας τείνει να γίνει βρώμικη λόγω της αναλφάβητης ρητορία μίσους με την οποία τη συνοδεύουν όσοι τη χρησιμοποιούν..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, έχεις δίκιο. Όσο όμως υπάρχουν άνθρωποι κι Έλληνες, όπως εσύ, εγώ και τόσοι άλλοι, πάντα θα υπάρχει μια ελπίδα.

      Διαγραφή
  3. σύμφωνα με το μπλογκ σου κλείνεις τα 34!περιμένω το δείπνο,κεμπάπ θελωωωωωωωωωωωωωωωωω.....τα κλείνεις 29 Νοέμβρη ;είχα σχολιάσει σε ανάρτησή σου που το αναφέρεις(2008 Στη Χώρα του Ποτέ...)είναι να μη μου αναθέσεις έρευνα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αμάν ρε συγγραφέα ντετέκτιβ, τίποτα δεν αφήνεις!

      Διαγραφή
    2. Χαχαχα!!! Έγινε!...Γιαουρτλού?

      Διαγραφή
    3. Κι εγώ κεμπάπ περικαλώ, α μα πια!

      Διαγραφή
    4. ναι ναι γιαουρτλούυυυυυ!!!!!!!
      δεν ξεκινάω από μόνη μου έρευνες ,κύριε Τρεμένς,μόνο μετά απο πρόκληση!!!!!!!

      Διαγραφή
  4. Μη σου πω συγκινήθηκα, ωραίος λόγος αλήθεια, καλό γράφειν και σκέψη.. αν ήμουν καθηγητής σου, το χες το δεκαράκι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αχ, όπως λέει και η Νάσια τα πράγματα δεν είναι απλά, είμαστε πολυσύνθετα όντα, με απίστευτα μειονεκτήματα και τεράστια πλεονεκτήματα, κάπως σαν τους προγόνους μας. Ας μην είμαστε υπερήφανοι μόνο για κείνους, ας αγαπήσουμε εμάς, με μια υγιή αγάπη, με μια αγάπη που απλώνεται παντού και ο ελληνισμός θα ξαναλάμψει. Αυτό που μας τρώει είναι το περασμένα μεγαλεία. Ξέρεις, πιστεύω ότι όπως και η αγάπη προς εαυτόν είναι απαραίτητη - απόλυτα όμως - έτσι και η αγάπη προς έθνος οφείλει να είναι απαραίτητη. Σ' αυτό θα βοηθούσε απόλυτα και η απαραίτητη παιδεία, απ το σπίτι μέχρι παντού. Για να δούμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το θέμα της Παιδείας, ήταν πάντα επίκαιρη σε αυτή τη χώρα.

      Διαγραφή
  6. Μεγάλο θέμα άνοιξες και δύσκολο στην προσέγγισή του. Άποψή μου είναι ότι αυτό που κάνει τον Έλληνα να ξεχωρίζει είναι οι δύσκολες στιγμές τις οποίες θα πρέπει να αντιμετωπίσει. Κι εκεί φαίνεται ότι είναι απόγονος του Δευκαλίωνα. Πιστεύω ότι δεν θα αργήσει να έρθει ο καιρός που θα το αποδείξει για άλλη μια φορά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το πλήρωμα του χρόνου έρχεται, όλα τα άλλα θα φανούν στην πορεία.

      Διαγραφή
  7. Τα σύνορα είναι χαρακιές στο σώμα του πλανήτη!
    Ο Εθνικισμός, κατά την άποψή μου πάντα, είναι αδερφάκι του Ρατσισμού.
    Πιστεύω ο όρος "άνθρωπος" υπερέχει όλων.

    Φιλικά πάντα,
    Δημήτρης

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Feel FREE to comment...