Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2012

Γράμμα σε έναν Άγνωστο



Ως ενήλικας ομοφυλόφιλος, πάντα υποστήριζα πως η διαφορετική σεξουαλική ταυτότητα, δεν πρέπει να αποτελεί αίτιο διαφορών. Σε τι διαφέρουμε απο τους «υπόλοιπους»; Ήταν πάντα το μότο μου, ένα ερώτημα που όμως για μένα εμπεριέχει όλη την επιχειρηματολογία που θα μπορούσα να σκεφτώ, προκειμένου να αρθούν οι διαφορές, που γεννούν τόσα προβλήματα στους ίδιους τους ομοφυλόφιλους. Διαβάζοντας μια πρόσφατη ανάρτηση του αγαπημένου Turigr, (που παρεπιπτόντως όσοι δεν τον γνωρίζετε, σας συστήνω να τον προσθέσετε στη λίστα ανάγνωσης σας για τον άψογο χειρισμό του λόγου και την πλούσια θεματολογία του.), στο οποίο μιλούσε για έναν ομοφυλόφιλο φίλο του, με έκανε να σκεφτώ μια βασική και ουσιαστική διαφορά των gay απο τους straight κι αυτό είναι το θέμα διαχειρισμού των διαπροσωπικών σχέσεων.

Στην καθημερινότητα μου στην Ψωροκώσταινα, βλέπω εκατοντάδες straight ζευγάρια να περπατούν πιασμένα χέρι- χέρι κραυγάζωντας την μεταξύ τους σχέση, κάνοντας με να χαμογελώ γλυκά για το “love is on the air” που εκπέμπουν, ενώ εκλείπουν τα αντίστοιχα gay ζευγάρια, ακόμα και απο τους “σχετικούς” χώρους στους οποίους θα μπορούσαν να κινούνται άνετα. Ακόμα και στην περήφημη Μύκονο, συναντούσα gay ζευγάρια απο όλο τον κόσμο, κάθε φυλής, όμως Έλληνες, πάρα μα πάρα πολύ ελάχιστους. Το γιατί (;), είναι ένα θέμα που δεν θα απασχολούσε ποτέ έναν ετεροφυλόφυλο, ακόμα κι εκείνους που έχουν έναν κολλητό gay και σίγουρα έχει περάσει απο το μυαλό  ελάχιστων gay της Ελληνικής επικράτειας. Όσον αφορά την απάντηση του, θα μπορούσε κάλλιστα να εγείρει ένα ολόκληρο συνέδριο με παρουσία δεκάδων κοινονιολόγων, ανθρωπολόγων, ψυχολόγων και πολλών άλλων  -λόγων και δεν σκοπεύω να μιλήσω για αυτό, σε αυτό το ποστ, καθώς έχω κάνει κατά καιρούς νύξη περι αυτού, αναλόγως τη διάθεση μου και το επίπεδο του λίμπιντο. Θα σταθώ μονάχα σε δυο λέξεις που μου έμειναν, διαβάζοντας το προαναφερόμενο ποστ “Οργή και Αγανάκτηση”.

Οργή και αγανάκτηση, είναι δυο λέξεις που περιγράφουν εκείνα τα οποία αισθάνεται ο Μ., ο φίλος του blogger Turigr, λόγω της σχέσης των gay μεταξύ τους, αισθήματα που όλοι του «είδους», έχουν κατα καιρούς βιώσει για τους ίδιους ακριβώς λόγους. Τη μοναξιά, την επιφανειακότητα των «σχέσεων», το ασύστολο κυνήγι του sex, την ανωνυμία του internet που επιτρέπει το ξεδίπλωμα κάθε σκοτεινής πλευράς, τόσο που αν η κατηγορία δεν ήταν άδυτο, θα δικαιολογούσε απόλυτα το θέμα του αφορισμού των gay, την λατρεία του ωραίου, την θυματολογία του σύγχρονου marketing και ένα σωρό άλλα θέματα που απλά είναι ένας ουροβόρος κλειός με επίκεντρο τον κάθε έναν ομοφυλόφιλο της Ελληνικής πραγματικότητας.
___________________________________________

Δύσκολο πράγμα η μοναξιά. Δύσκολοι και οι καιροί για  πρίγκηπες. Όταν βομβαρδίζεσαι καθημερινά απο το παραμύθι του «ζήσανε αυτοί καλά», δύσκολα ανταπεξέρχεσαι στην καθημερινότητα σου, επιστρέφοντας σε ένα άδειο σπίτι, δίχως μια αγκαλιά να κουρνιάσεις. Όταν οι σκέψεις του γήρατος, που αρχίζουν να σε απασχολούν απο μια ηλικία και μετά, είναι συνώνυμες με τη θλίψη και τη μιζέρια της έλλειψης συντροφικότητας και το άδοξο ψωνιστήρι. Όταν αντιμετωπίζεις την ενοχή της περιφοράς του σαρκίου σου για μια φευγαλέα ψευδαίσθηση του «μη μόνος», κι όταν τα όνειρα σου δεν κάνουν καν γκελ σε έναν μαύρο τοίχο. Ναι υπάρχει αυτή η πραγματικότητα, κυρίως για σκεπτόμενους ανθρώπους και σκέφτεσαι αν θα αφεθείς στο ρεύμα, ακολουθώντας τους «κανόνες» ή αν θα συνεχίσεις να βαδίζεις ως έναν Δον Κιχώτης, κυνηγώντας κάτι που ίσως, λόγω απελπισίας πια, δεν πιστεύεις να βρεις. Πόσο κουράγιο να ‘χεις άλλωστε; Η Ελπίδα που απέμεινε στο κουτί της Πανδώρας, πόσο διαφέρει απο τη λεπίδα; Όλα αυτά Μ. τα έχω ζήσει και δεν είμαι σε θέση, μα ούτε επιτρέπω στον εαυτό μου να πει σε κάποιον τι να κάνει ή πως να τα διαχειριστεί. Ο καθένας, έχει τον δικό του τρόπο.

Έχω ένα κουτί, ντυμένο με κόκκινο βελούδο, καταχωνιασμένο κάπου στο σπίτι. Μέσα σε αυτό έχω όλα εκείνα τα χαζοπράγματα που μου χάρισαν κατά καιρούς οι περαστικοί μου έρωτες. Κάποτε είχα σκεφτεί να τα πετάξω. Τι «αξία», έχουν πια όλα αυτά; σκεφτόμουν. Εχθές, αφού διάβασα το ποστ, το άνοιξα μετά απο καιρό. Θυμόμουν το καθένα, την ιστορία του, την ένταση του, το συναίσθημα που είχα, παρόλο που τα πρόσωπα μπορεί να έχουν ξεθωριάσει απο την μνήμη. Μα πάνω απο όλα θυμήθηκα τον Έρωτα. Θυμήθηκα πως στη ζωή μου είχα την πολυτέλεια να ερωτευτώ, να αγαπήσω, να παθιαστώ. Τι σημασία έχει που πλέον όλα είναι περασμένα; Ξέρω γιατί είμαι ικανός κι απόδειξη όλα εκείνα που κείτονται στον πάτο ενός κουτιού. Θα ξαναζήσω κάτι αντίστοιχο στο μέλλον; Δεν ξέρω. Άλλωστε ποιος ξέρει τι του ξημερώνει αύριο; Ξέρω όμως με τα βεβαιότητας, όλα εκείνα που μου έδειξε το κουτί μου. Πως είμαι ικανός για αυτό που το λένε Αγάπη. Ίσως το βρω πάλι, ίσως κι όχι, όμως θα συνεχίσω το ταξίδι μου προς εκείνο, μέρα με τη μέρα με το δικαίωμα στη μιζέρια, τη γκρίνια, την κατάθλιψη, την ακολασία, την λαγνεία και όλα όσα θα κατεβάσει ο νους μου. Απαραίτητα είναι όλα αυτά, πως αλλιώς θα Την αναγνωρίσεις, όταν την βρεις μπροστά σου;

Κοιτάζω ένα πίνακα που κρέμασα εχθές δίπλα απο το σημείο που γράφω. Το είχε ζωγραφίσει μια πολύ μεγάλη αγάπη που ναυάγησε, με μια αφιέρωση απο πίσω. Έβαλα ένα άλλο θέμα μπροστά, κάτι που έφτιαξα εγώ, κρατώντας το κατα τα άλλα όπως είναι, είπαμε μπορεί να θυμόμαστε τα περασμένα, αλλά δεν μένουμε κολλημένοι σε αυτά. Το κοιτάζω καθώς γράφω κι ένα χαμόγελο  διαγράφεται στα χείλη μου. Έτσι, μια υπενθύμιση για τις δικές μου σκοτεινές μέρες, να μου κλείνει πονηρά το μάτι, θυμίζοντας μου πως το ταξίδι, ακόμα συνεχίζεται.

Καλό ταξίδι Μ., στον κάθε Μ. και πάνω απο όλα σε Μένα. ;-)

17 σχόλια:

  1. Παλιόπαιδο, με συγκίνησες, να το ξέρεις αυτό. Είσαι πολύ ξεχωριστός άνθρωπος και σπάνιος στο συνάφι μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. πολύ μου αρέσει που κρατάς το κουτί με το κόκκινο βελούδο...δύσκολα τα πράγματα σ'όλες τις σχέσεις ,αλλά νομίζω οι gay τα κάνουν δυσκολότερα απο μόνοι τους...ίσως γιατί δέχονται μεγάλη πίεση απο τους υπόλοιπους....
    εύχομαι να έχεις το πιο όμορφο ταξίδι!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ Νάσια μου.
      Όσον αφορά το θέμα της "πίεσης" που λες, όχι, είναι κι αυτό ένα θέμα "παιδείας". Μιας παιδείας ενοχικής κι απο κει και πέρα, άπτεται στον καθένα πως θα την διαχειριστεί. Η νεότερη γενιά , ευτυχώς είναι πιο ελπιδοφόρα και χαρούμενη.

      Διαγραφή
  3. Πολύ συγκινητική επιστολή από έναν "Άγνωστο" προς έναν άγνωστο. Δεν ξέρω αν θα του την μεταφέρω κι αυτό γιατί εκτός από ένα μόνο άτομο κανείς δεν ξέρει την ύπαρξη του blog μου, θα το σκεφτώ όμως γιατί νομίζω ότι αξίζει να τη διαβάσει.
    Ειλικρινά μου φαίνεται περίεργο που και κάποιος άλλος έχει ένα κουτί με αντικείμενα που να του θυμίζουν παλιές αγάπες (το δικό μου περιέχει τυχαία αντικείμενα και όχι δώρα). Το ταξίδι πρέπει να το συνεχίσεις όσο δύσκολο κι αν είναι, γιατί αυτό είναι ζωή. Κάποτε ένας πολύ σπουδαίος άνθρωπος μου είχε πει ότι οι άνθρωποι είναι σαν τα καράβια: έχουν φτιαχτεί για να ταξιδεύουν σε όλες τις θάλασσες με όλες τις συνθήκες και όχι για να μένουν δεμένα στα λιμάνια, παρά μόνο για λίγο!
    Υ.Γ. ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η "επιστολή", απευθύνεται στον καθένα που μπορεί να είναι σε αυτή τη θέση και μια υπενθύμιση σε μένα τον ίδιο.
      Και ναι , ένα ταξίδι είναι η ζωή.
      Ευχαριστώ.

      Διαγραφή
  4. Είναι κρίμα και άδικο ναι, περνάνε αυτές οι σκέψεις σε όλους φαντάζομαι, έστω και κάποιοι ας μην θέλουν να το παραδεχτούν..
    Για κάτι τέτοιες σκέψεις, είμαι μόνος καιρό, το δύσκολο κομμάτι της ζωής μου..
    Από τις ελάχιστες εμπειρίες μου έχω κρατήσει κάποια ψιλοπράγματα, δεν τα βλέπω συχνά για το καλό μου..
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο χρόνος είναι ο μόνος ικανός που θα σου δείξει την αξία τους.
      Όσον αφορά το ότι είσαι μόνος, να ξέρεις πως είσαι πραγματικά μόνος, μόνο εαν το επιλέξεις.

      Διαγραφή
  5. Όλοι μας έχουμε έρθει σε επαφή με το τι συμβαίνει εκεί έξω. Επίσης μη βαυκαλιζόμαστε ότι αυτά δεν συμβαίνουν εν πολλοίς και στον κόσμο των straight. Παρά ταύτα, πιστεύω ακράδαντα ότι η ζωή είναι μια συλλογή στιγμών. Μου το είχε πει κάποτε μια φίλη και πλέον το ενστερνίζομαι απόλυτα. Αν αφήσουμε το μυαλό μας ελεύθερο από καταναγκασμούς και πρέπει, τότε σίγουρα θα καταφέρουμε να βρούμε ένα άτομο ή και άτομα με τα οποία θα ζήσουμε έρωτα, πάθος, και γιατί όχι και αγάπη!

    Καταλαβαίνω τον Μ...ειλικρινά! Ωστόσο, αυτό που θα του έλεγα είναι να ηρεμήσει και να ξεφύγει από τα στεγανά που οι άλλοι θέλουν να τον βάλουν. Η αναπαραγωγή ενός straight μοντέλου σχέσης στους gay δεν είναι εύκολο, για πολλούς λόγους...αυτό δε σημαίνει όμως ότι πρέπει να απογοητευόμαστε και να μη ζούμε. Μη ξεχνάμε ποτέ ότι πέρα από τον προορισμό, εκείνο που έχει περισσότερη σημασία είναι τελικά το ταξίδι. Το έχουν πει κιόλας άλλοι, πολύ πιο σημαντικοί άνθρωποι, πριν από μένα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ σε όσα λες αλλά υπάρχει τελικά ένα μοντέλο σχέσης για straight και τελικά ένα άλλο για gay;
      Η ουσία μιας σχέσης δυο ανθρώπων είναι το μοίρασμα, η αλληλοκαταννόηση, ο σεβασμός καθώς κι άλλα πολλά που μοιράζονται δυο άνθρωποι. Το ερώτημα που εγείρεται είναι η πλειονότητα των gay στην Ελλάδα, θέλει, μπορεί και είναι έτοιμη να κάνει ένα τέτοιο βήμα;

      Διαγραφή
    2. Συμφωνώ!

      Ωστόσο να τονίσω δυο σημεία σαν δικηγόρος του διαβόλου. Πρώτον, είμαστε σίγουροι ότι αν δεν υπήρχε ο θεσμός του γάμου και της οικογένειας, ότι οι straight θα φτάναν σε αυτό το επίπεδο σχεσιακής νιρβάνα; Δεύτερον, πόσα είναι εκεί έξω τα straight ζευγάρια που δεν έχουν καμία σχέση με το πρότυπο ουσιαστικής σχέσης που περιγράφεις, ωστόσο είναι μαζί;

      Θέλω να πω, μη βιαζόμαστε να κατηγορήσουμε όλους τους gay που δεν κάνουν μακροχρόνιες σχέσεις, όταν δεν τους έχουμε εξασφαλίσει καν τις συνθήκες για να συντηρήσουν μια μακροχρόνια σχέση με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Ενώ από την άλλη η αναζήτηση της σωματικής τελειότητας, δεν περιορίζεται μόνο στους gay, απλά σε εμάς το lifestyle έχει καταστρέψει και τα τελευταία εγκεφαλικά κύτταρα μερικών. Κρίμα, αλλά υπάρχει πολύς κόσμος εκεί έξω για να επιλέξεις ανάμεσά τους.

      Διαγραφή
    3. Δεν είμαι υπέρ του γάμου ως κατοχύρωση μιας σχέσης. Είναι μονάχα μια νομική προστασία περιουσιακών στοιχείων κοινού βίου. Οπότε το "μοντέλο" της σχέσης δεν αναφέρεται στο θεσμό του γάμου.
      Όσον αφορά την "κατηγορία", δεν υπάρχει κατηγορώ για κανέναν. Είναι μια διαπίστωση και τα αίτια είναι διάφορα εάν το εξετάσουμε απο κοινωνιολογικής απόψεως. Επικεντρόνομαι μονάχα στις οποιες επιπτώσεις έχει αυτό στον καθένα ξεχωριστά. Άλλωστε ο καθένας το διαχειρίζεται διαφορετικά κι ατομικά.

      Διαγραφή
    4. Προφανώς και δεν πρέπει ο γάμος να γίνει απλά μια μορφή κατοχύρωσης της σχέσης. Ωστόσο, μπορείς να αρνηθείς ότι αναπόφευκτα παίζει κοινωνικά αυτό το ρόλο; Αυτό λέω μόνο.

      Προσωπικά μου φαίνεται ότι ο γάμος και η αναγνώριση της σχέσης στον κοινωνικό σου περίγυρο (και ειδικά την οικογένεια) διαφοροποιούν τις straight από τις gay σχέσεις (συν κάποια ειδικά χαρακτηριστικά που είναι κοινά στο ίδιο φύλο).

      Διαγραφή
  6. Τα ταξίδια δεν σταματούν..
    Οι σχέσεις δεν έχουν διακρίσεις μόνο που οι παλιότερες γενιές ήταν ενοχικές.
    Εχω ένα φίλο παιδικό gay που κάποτε έγραψα για αυτόν.
    Μου λέει:
    -Δες, γερνάω μόνος....
    Για να πάρει την απάντηση:
    -Δες, γερνάω μόνη...
    Δεν υπάρχει διαφοροποίηση. Εκτός από εκείνους που θέλουν να την βλέπουν έτσι.
    Πολύ τρυφερό που κράτησες το βελούδινο κουτί!
    Ακόμα και ένα χαρτί με σημειώσεις ζωντανεύει με ορμή τις αναμνήσεις.
    Δεν ξέρω αν έχω ξεφύγει από το θέμα..αλλά είμαι παρά ένα 60 και η διαπίστωση μου είναι πως τα ταξίδια είναι κοινά..πολλές φορές αδιάφορα..άλλες καυτά.

    Αν σε ζάλισα συγνώμη...
    Καλά ταξίδια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλα έχουν το χρώμα που επιλέγουμε να έχουν.

      Διαγραφή
  7. η πολυτέλεια είναι τελικά να μπορείς να θυμάσαι αυτά που έγιναν και να χαμογελάς, να μην τα πετάς, να μην τα διαγράφεις. είναι πολυτέλεια, πίστεψέ με. κι όταν, φευ, χρειαστεί να κάνεις delete, χάνεις ένα κομμάτι του εαυτού σου, όχι μόνο αυτό που σπαταλήθηκε, αλλά κι αυτό που χαμογελούσε τότε.

    κράτα το κουτί σου. με τα όλα του. είσαι τυχερός, ή μάλλον κατά την προσφιλή μου και άκρως παρεξηγήσιμη έκφραση "σε μισώ".

    Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το μίσος και η αγάπη ισορροπούν στην ίδια δοκό για αυτό πολλές φορές είναι το ίδιο και το αυτό.

      Διαγραφή

Feel FREE to comment...