Δευτέρα, 7 Μαΐου 2012

Αν ήμουν Straight...


Αν ήμουν straight, σκέφτομαι τελευταία πως θα ήταν η ζωή μου. Όχι γιατί κουβαλώ ομοφοβικά συναισθήματα και κόμπλεξ κατωτερότητας, αυτά τα ξεπέρασα προ καιρού, απο τη στιγμή που αποφάσισα να ζήσω τη ζωή μου ως ομοφιλόφυλος κι έφυγα απο το σπίτι. Απλά σκέφτομαι πως θα ήταν η ζωή μου με διαφορετικά κεφάλαια και σενάρια. Μπορεί να φταίει η πανσέληνος. Μπορεί τα προκλιμακτηριακά, μπορεί να χτυπάει το βιολογικό μου ρολόι, όμως το μόνο που σκέφτομαι είναι ότι αν ήμουν straight θα είχα παιδί. Θα μου πείτε δύσκολο είναι; Παριστάνω τον straight, παντρολογιέμαι, κάνω ένα, δυο παιδιά και παράλληλα ψωνίζομαι στο ίντερνετ και στα κωλόμπαρα με κανα τεκνό, όπως κάνουν άλλοι straight με πουτάνες, ε απλώς στη δική μου περίπτωση αντί για πουτάνα θα είναι κάνα ξέκωλο. Διότι καμιά αδελφή αξιοπρεπής κατά την προσωπική μου άποψη, δεν θα επέτρεπε στον εαυτό της να τα μπλέξει με παντρεμένο και παιδί. Μπας και δεν γίνεται; Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου. Το θεωρώ όμως άνανδρο. Το γεγονός ότι είμαι ομοφιλόφυλος, δεν σημαίνει πως δεν μπορώ να είμαι Άντρας. Άλλο πούστης κι άλλο πούστης στην ψυχή.

Θα έκανα λοιπόν έναν υπέροχο γάμο, έτσι να γουστάρουμε, καλοκαίρι σε ένα ξωκλήσι ξυπόλητοι στην παραλία. Ντυμένοι απλά και οι δυο στα άσπρα με δυο γιρλάντες λευκές ορχιδέες, να την περιμένω να κατέβει απο το καϊκι και το γλέντι μας σε μια ψαροταβέρνα δίπλα στα βράχια εκεί που σκάει το κύμα. Κι αντί για σαμπάνια, τσίπουρο και ουζάκι για να ανοίξουμε τον χορό με καρσιλαμά, δίπλα στη φωτιά, καθώς πυροτεχνήματα θα κάναν παρέα στο φεγγάρι. Τους όρκους με μάρτυρα τη Σελήνη θα λεγα, γιατί ο ήλιος καίει τα λόγια και χάνονται μετά στον αέρα. Όρκους για Αγάπη, Σεβασμό, Εκτίμηση, μέχρι να μας χωρίσει ο Θάνατος. Στα καλά, στα κακά. Στα πλούτη, στην φτώχεια. Στην υγεία και στην αρρώστια. Που αν γινόμουν επίορκος, με μάρτυρα τη Σελήνη, σκοτεινές να γίνονταν όλες οι νύχτες μου, γιατί η μέρα σε ξεγελά και οι αλήθειες μονάχα τη νύχτα φαίνονται.

Θα ‘θελα δυο παιδιά. Ένα αγόρι κι ένα κορίτσι, όμως αυτά είναι τυχερά. Θα τα αγαπούσα το ίδιο, όμως σε ποιο θα είχα περισσότερη αδυναμία δεν ξέρω, ίσως σε εκείνο μου μου ‘μοιαζε περισσότερο, γιατί εγωϊστικά, θα το ‘βλεπα σα προέκταση του Εγώ μου. Όμως θα ‘κανα και δυο και τρεις δουλειές, τίποτα να μην τους λείψει και θα τα φύλαγα για καληνύχτα κάθε βράδυ, ακόμα κι αν τα είχε πάρει ο ύπνος περιμένοντας με. Θα τα μεγάλωνα με παραμύθια ξεχασμένα, με πρότυπα της μυθολογίας τις νύχτες που θα είχα την πολυτέλεια να τα κοιμίζω και θα τους τραγουδούσα το «Είμαστε αλάνια, διαλεχτά παιδιά απο την πιάτσα...», για τις στιγμές που θα στάξει το δάκρυ στην καρδιά τους, να εξακολουθούν να χαμογελούν. Θα ‘χαμε ζώα στο σπίτι, σε μια μονοκατοικία με κήπο, για να μάθουν να σέβονται τη ζωή. Να τα φροντίζουν για να μάθουν να είναι υπεύθυνα και να μάθουν τι σημαίνει να αγαπάς και να νοιάζεσαι. Σας έχει κοιτάξει ζωντανό στα μάτια;

Κάθε Κυριακή, θα πηγαίναμε βόλτες στην εξοχή, για να μάθουν την φύση. Να μυρίσουν το θυμάρι, τη ρίγανη, τη θρούμπα, γιατί ζωή, δεν είναι μόνο ο θόρυβος της πόλης και η τηλεόραση. Να ακούσουν το κοτσύφι να κελαηδά και να δουν πως κολυμπά το λαυράκι στο κύμα, ώστε να καταλάβουν, πως κι αυτά είναι μέρος της φύσης. Θα τραγουδάγαμε κι ας είμαστε φάλτσοι, γιατί το τραβάει η καρδιά μας κι αυτήν πρέπει να ακούν, κι όχι τις γνώμες των άλλων. Και θα χορεύαμε ξυπόλητοι στο χώμα, γιατί η γη, μας δίνει δύναμη κι ελευθερία να εκφράζουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματα μας, και πρέπει να το μάθουν αυτό.

Κι όταν θα μεγάλωναν, θα χαστούκιζα τον εαυτό μου για την πίκρα που θα έπαιρνα,  γιατί θα αποτραβιόντουσαν κάθε φορά που θα πήγαινα  να τα αγκαλιάσω και δεν θα ‘βλεπα πως μεγαλώνουν και έχουν ανάγκη τον χώρο τους, στην προσπάθεια τους να βρουν τον εαυτό τους. Όμως θα ήμουν εκεί, παραδίπλα, ξάγρυπνος, για να τα μαντρώσω όποτε κι αν χρειαστεί, και θα ορμούσα μαινόμενος στον κάθε έναν που θα τολμούσε να τα βλάψει, γιατί είναι παιδιά μου και η ελπίδα του αύριο. Κι αν θα έκανα υπερβολές, θα θελά τη σύζυγο μου να με συνετίσει, γιατί θα έχω ξεχάσει να τα ακούω με την καρδιά, εκείνη όμως που τα άκουγε απο την πρώτη μέρα που τα ‘νοιωσε στα σπλάχνα της, ξέρει καλύτερα ίσως να ακούει.

Στα λάθη τους, απο δίπλα, δίχως κατηγορίες γιατί κι εγώ έκανα λάθη και  δικό θα ήταν το φταίξιμο, επειδή παρέλειψα να τους μάθω τι είναι σωστό και τι λάθος, δίχως εγωϊσμούς και ψωροπερηφάνιες, διότι σπλάχνο μου θα ήταν, πως να σε πάει η καρδιά να τα απορρίψεις; Τζιέρι μου, Τζιβαέρι μου, Φως των Ματιών μου, θα τα αποκαλούσα κι αν το θελήσουν κι εκείνα, έτσι θα αποκαλούσα και τα παιδιά τους, γιατί τα παιδιά των παιδιών μου, δυο φορές δικά μου θα ήταν.

Δεν θα αποκαλέσω όμως ποτέ δικό μου παιδί έτσι. Ούτε «φυσικό», ούτε υιοθετημένο στην Ψωροκώσταινα γιατί είμαι Πούστης και διπλή ζωή αρνούμαι να ζω. Τι πατέρας θα ήμουν τότες; Αργεί πολύ αυτή η αυγή να ξημερώσει, όπου θα έχω το δικαίωμα για κάτι τέτοιο και δεν θα έχω κουράγιο να τη ζήσω. Μια Χρυσή Αυγή ανέτειλε και φοβάμαι ρε Φίλε, για τα παιδιά σου, για τα παιδιά της Ελλάδας.

31 σχόλια:

  1. πολύ έντιμο όλο αυτό από μέρους σου μπράβο. Πάντως ποτέ μου δεν επιθύμησα παιδιά είναι η αλήθεια. ίσως φταίει που είμαι μικρός ακόμα :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η μικρός παντρέψου η αλλιώς καλογερέψου, έλεγε η Γιαγιά μου. Βέβαια μετά που έμαθε ότι ήμουν πουστράκι το γύρισε κι έλεγε: Κάθε φλέβα που βλέπεις είναι κι ένα κέρατο του παππού σου. Χιέστα τα παντρολογήματα. Καλά είσαι!

      Διαγραφή
  2. βασικα κι εγω που ζω στην ψωροκωσταινα σκοπευω να κανω η υιοθετησω καποτε παιδι(α).
    Δε χρειαζονται ουτε διπλες ζωες ουτε τιποτα.Ειδικα αν ζεις σε μεγαλη πολη,λες να ξερει ο καθενας τι κανεις στη ζωη σου?
    Κι ετσι ναναι,δε μπορεις να αρνηθεις στον εαυτο σου την πατροτητα λογω φοβου δυσκολιων δικων σου η του παιδιου σου.
    Ακομα κι αν εχει στρειτ γονεα ενα παιδι μπορει να περασει δυσκολιες στο σχολειο.
    Κι εχω διαβασει ερευνες (αν θες να στις στειλω κιολας τις εχω σε αρχειο) που δειχνουν οτι παιδια γκει γονεων ακομα κι αν αντιμετωπισουν νταηλικι στο σχολεο μεγαλωνουν υγιεστατα,ειδικα οταν υπαρχει συστημα υποστηριξης(φιλοι,οικογενεια κτλ).
    Ειδικα αν τα πας σε ιδιωτικο,οπου εισαι πελατης και αν γινει τιποτα ο διευθυντης θελει δε θελει θα επεμβει...
    Εκτος αν συντρεχουν κι αλλοι λογοι οπως το οικονομικο πχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν αμφιβάλω σχετικά με την υγίεια του παιδιού, ούτε για το αν μεγαλώσει με γκέι γονέα δεν θα είναι καλά. Για την Ψωροκώσταινα αμφιβάλω.

      Διαγραφή
  3. εγω ,που ειμαι straight,με αυτο που διαβασα θα ηθελα να ειμαι ομοφυλοφιλη!!!!!πολλα τα βασανα -αγχη των straight!
    παντως μου εφυγε η αμφιβολια μηπως εισαι στρέιτ...αρκετα ειδυλλιακός ο γαμος σου ,οι νυφες τον σκεφτονται ετσι...
    στη συνεχεια ,με μπερδευεις ομως παλι ετσι κανουν οι πατεραδες...συμφωνω με γιαγια ,χιεστα.......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είχα την εντύπωση πως οι νύφες θέλουν νυφικά με πέπλο κέντημα και βασιλικού τύπου γάμου...

      Διαγραφή
  4. ειναι της μοδας η λιτότητα!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. alles nyfes exeis sto mualo sou :ppp egw mono vasilikothtes den ithela...na xserasw mono me thn tosh upokrisia gurw mou...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν πειράζει Ζουζούνα μου, έχεις άλλους δυο για να επανορθώσεις!

      Διαγραφή
    2. asta meta apo auto to trako me vlepw sto rafi agkalia me tis porselanes...k mou xei vgei kai to rhmadomhtriko mou auton ton kairo...kai grafeis kai su auta. parea tha kanoume sto rafi :))))

      Διαγραφή
    3. Δεν πειράζει Ζουζούνα μου. Έχω ένα μεγάλο που μας χωρά και τους δυο!

      Διαγραφή
    4. wraia to lusame kai auto! na mpainw se mia seira siga siga...hahahahahaha

      Διαγραφή
  6. Μια χαρά μεγαλώνουν τα παιδιά με έναν ή gay γονείς, αγάπη θέλουν όχι ανόητα κοινωνικά πρότυπα.
    Όσο για το γάμο με γυναίκα αν υπάρχει ειλικρίνια γιατί όχι; Το λέει κι ο Προύστ (από μια σκληρότερη εποχή) πως συχνότατα οι ομοφυλόφιλοι είναι καταππληκτικοί σύζυγοι, δεν έχουν (συνήθως) τη macho καφρίλα. Εξ άλλου gay ή straight η σεξουαλική έλξη έχει ημερομηνία λήξεως, η αγάπη, η εκτίμηση κι η συντροφικότητα είναι που είναι αιώνιες. Οπότε γιατί όχι; Εύχομαι Ben 'και του χρόνου μ΄ένα καλό παιδί'― με όποια έννοια..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Υ.Γ. Κοινοποιώ. Πιστεύω πως αυτό το κείμενο θα μιλήσει σε πολλούς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Είναι λυπηρό άνθρωποι σαν εσενα να μη δικαιούνται να μεγαλώνουν παιδιά. Απλά λυπηρό

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Το κείμενό σου το χάρηκα ρε φίλε...
    Τα στερεότυπα και τα φοβικά σύνδρομα τραβάνε τούτονα τον κόσμο προς τα πίσω...
    Η ταμπέλα του πούστη που σου βάζουνε, κι η ταμπέλα του πρεζάκια που μου βάζουνε εμένα, κρύβουνε το φόβο τους και την απέχθειά τους για κάθε τι το διαφορετικό...
    Χρωστάμε, τουλάχιστο στους εαυτούς μας, να τις βγάλουμε αυτές τις ταμπέλες από πάνω μας, να τις σπάσουμε, να τις κάνουμε κομάτια...
    Να 'σαι καλά και να χαίρεσαι τη ζωή σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι ταμπέλες, είναι για να διευκολύνονται οι υπόλοιποι. Εμείς ξέρουμε όμως καλύτερα τι είμαστε οι ίδιοι.
      Ευχαριστώ

      Διαγραφή
  10. φτού τόγραψα και τόχασα.
    Εγραψες πάλι.

    Αλλα εγώ που δεν ήθελα παιδιά ποτέ, νάχω τύψεις? Οχι, ποτε. τ' αγαπώ τα εκτιμώ, μ' αγαπάνε όλα τα παιδιά αλλα ως εκέι. Μακριά κι αγαπημένα.

    Δεν μετανοιώνω (πως γράφεται), για τίποτα.. Και με κοιτάνε περίεργα.

    Ε, δεν έχω μητρικό φίλτρο..

    μια χαρά είσαι. Φυσιολογικότατα σκέπτεσαι και για παιδια και για γάμους... ασε τον παλιόκοσμο να λέει. Καθένας, δικαιούται έστω κι ένα όνειρο!
    ζζβουριχτά κερασοφιλιά !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το παιδί είναι επιλογή κι όχι ένα πρέπει. Εγώ θα ήθελα, εσύ όχι. Και λοιπόν;
      Και εννοείται τα όνειρα μας είναι οι επιθυμίες μας. Όλοι μπορούμε να έχουμε και απο τα δυο.

      Διαγραφή
  11. ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΦΥΣΗ ΠΛΗΝ ΚΟΛΛΗΜΕΝΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ STRAIGHT ΜΕ ΘΕΤΙΚΗ ΗΘΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΑΝΩΜΑΛΟ ΜΕ ΑΡΝΗΤΙΚΗ, ΕΚΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝ ΤΟ ΜΟΝΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΠΟΥ ΕΞΕΤΑΖΕΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΙ ΔΙΝΕΙ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ ΜΕΣΩ ΣΥΝΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΙ ΟΧΙ. Η ΒΛΑΚΕΙΑ ΟΜΩΣ ΣΧΕΤΙΚΑ, ΜΕ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΚΑΛΑ ΚΡΑΤΕΙ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το τί μαθαίνουμε να σκεφτόμαστε και το ποια είναι τελικά η άποψη μας, έπειτα απο κριτική σκέψη απέχουν παρα σάγκας. Χαίρομαι όμως όταν γνωρίζω ανθρώπους σαν εσένα, γιατί με κάνουν να πιστεύω πως η κοινωνία κάποια στιγμή θα αλλάξει.

      Διαγραφή
  12. Αν κρίνω από αυτά που γράφεις, θα γινόσουν πολύ καλός πατέρας. Και είναι κρίμα που η κοινωνία ουσιαστικά σου στερεί αυτό το δικαίωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ'ευχαριστώ. Αλλά για να είμαι ειλικρινής, δεν ξέρω αν θα ήμουν όντως καλός πατέρας. Είναι διαφορετικό να το φαντάζεσαι και διαφορετικό να είσαι πατέρας. Ευχαριστώ όμως.

      Διαγραφή
  13. Συνέχομαι την οποιαδήποτε ταμπέλα. Το θεωρώ ρατσιστικό και φασιστικό.
    Οσο για την πατρότητα απορρέει από την αγάπη και το πως βλέπουμε γενικά τη ζωή γύρω μας.
    Γνωρίζω πολλούς που έγιναν γονείς γιατί "έπρεπε" !

    ΧΑΊΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΣΕ ΓΝΏΡΙΣΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Θα γινόσουν καλός μπαμπάς.. αυτό είναι σίγουρο..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ηρθα να ρωτήσω τι κάνεις;
    Να είσαι καλά!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Feel FREE to comment...