Πέμπτη, 3 Μαΐου 2012

Πουτάνες!


- Επάγγελμα;
- Πόρνη!

Απάντησε η Λιλή Ζωγράφου, όταν τη ρώτησαν τι επαγγέλεται στην Αστυνομία, ιστορία που μετέφερε στο διήγημα της με τίτλο την παραπάνω στοιχομυθία. Δεν θα μιλήσω για το διήγημα. Όποιος το έχει διαβάσει, ξέρει. Όποιος θέλει μπορεί να το βρει. Όμως με τις «κοινωνικές» εξελίξεις των τελευταίων ημερών, δεν ξέρω γιατί, αλλά στο νου μου γυροφέρνει η Ζωγράφου. Τι θα έγραφε  η Γυναίκα με τον Βαρναλικό λόγο άραγε, για τις πουτάνες, έχοντας δηλώσει «ντεκλαρέ» την εποχή της Χούντας, πως είναι πόρνη;

Λίγες μέρες πριν τις επερχόμενες εκλογές, το μέγα θέμα των συζητήσεων είναι οι πουτάνες. Ίσως γιατί έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον, άλλωστε μπας και θα γίνει κάτι διαφορετικό στις κάλπες; Ειδήσεις, έντυπα, blogs, facebook βομβαρδίζουν καθημερινά με νέα, σχετικά με τις πουτάνες που είναι οροθετικές με πλήρη στοιχεία. Ονοματεπώνυμο, ηλικία, διεύθυνση και φωτογραφίες, ολόσωμες και πορτραίτο, προφίλ δεν είχε, και κάθε μέρα εμφανίζονται όλο και νέα «στοιχεία». Στοιχεία που τεκμητιώνουν τι; αναρωτιέμαι. Παράλληλα, πανικός, οικογενειακά δράματα, απο εκείνους που «πήγαν» μαζί τους και σκέφτονται ότι η ζωή τους μπορεί να «κρέμεται» απο μια κλωστή με πολλά «κατηγορώ», όπως και τα σχόλια. Ποικίλα, με διάφορες απόψεις, διάφορες αντιδράσεις. Άλλα συμπονετικά, άλλα απαξιωτικά, άλλα χαιρέκακα ακολουθούμενα απο δάχτυλα που «δείχνουν» προς διάφορες κατευθύνσεις, σα τους ρουφιάνους με την μαύρη κουκούλα. Λένε όμως πως όταν δείχνεις κάποιον με το δάχτυλο, τρία δείχνουν εσένα.

Δεν θα αναφερθώ σχετικά με τον HIV, που αναφέρεται απο την Ελληνική ειδησιογραφία ως “Ιός του AIDS”, αναβιώνοντας τραγελαφικά το κύμα τρόμου του ’80 στην Ελληνική πραγματικότητα, λες και τώρα το πρωτάκουσε ο Έλληνας, ούτε για την τραγικότητα ή μη των πουτάνων που οι Μοίρες τις έριξαν σε αυτό τον δρόμο. Όλα άλλωστε είναι θέμα επιλογής και ότι κάνουμε το βρίσκουμε μπροστά μας. Εκείνο που με τρομάζει όμως είναι ο φαρισαϊσμός. Η ολότελα καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, που παραβιάζει το ιατρικό απόρρητο και η ποινική δίωξη εναντίον των οροθετικών που «εργάζονταν» και εξέθεταν την δημόσια υγεία. Προφανώς, οι πουτάνες δεν έχουν αξιοπρέπεια. Δεν έχουν δικαιώματα. Δεν είναι άνθρωποι. Προφανώς οι πελάτες, αναγκάστηκαν να συνουσιαστούν, ρε δεν γαμιέται, να γαμήσουν χωρίς καπότα, εκτείθοντας την υγεία τους. Φαίνεται η βούληση σταματά μέχρι να φτάσει το βρακί στο γόνατο, μετά γίνονται υποχείρια και θύματα.

Διοργανώνουμε πορείες, διαδηλώσεις, για τους κομμένους μισθούς, για την ανεργία, για την ακρίβεια. Για όλα εκείνα που βιώνουμε καθημερινά μέσα στον μικρόκοσμο μας, για όλα εκείνα δηλαδή που έχουμε εμείς ανάγκη. Δικαίωμα, ορίζεται κάθε τι προς το προσωπικό μας συμφέρον. Το Ανθρώπινο δικαίωμα, κατάντησε το δικαίωμα του ανθρωπάκου. Τι κι αν η δημόσια αποπομπή κάποιων πουτάνων, έγινε θέμα της επικαιρότητας, παραβιάζοντας κάθε Ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Πουτάνες είναι. Εμείς είμαστε κύριοι και κυρίες. Τι κι αν ο πελάτης ήθελε να γαμήσει ακάποτα. Έγκλημα είναι για εκείνες που άνοιξαν τα πόδια τους. Κι όλα αυτά γεμίζουν την δική μου ψυχή με τρόμο, γιατί είναι η απαρχή της πτώσης, αυτού που λέμε Πολιτεία. Διότι για κάθε δικαίωμα ένοχου ή μη που καταπατάται και φαρισαϊκά επικροτούμε ή αδιαφορούμε, γιατί δεν είμαστε εμείς, απλά γκρεμίζουμε οι ίδιοι τον μικρόκοσμό μας.

Οι πουτάνες εκτέθηκαν και μέσα μας νοιώθουμε καλά, γιατί δεν είμαστε σαν αυτές. Υπάρχει δίκαιο κι εκείνες θα τιμωρηθούν για το έγκλημα τους. Είδαμε τις φάτσες τους και δεν μοιάζουν με το είδωλο μας στον καθρέφτη. Τις δακτυλοδείχνουμε και γελάμε μακαρίζοντας την τύχη μας, νοιώθοντας καλύτεροι. Δεν είμαστε αυτές. Δεν είμαστε σαν κι αυτές, όπως άκουσα κάποιον να κηρύττει. Κι όμως αυτές τις μέρες νοιώθω πως είμαι σαν αυτές. Πουτάνα κι εγώ.

Να ψάχνω και να αγωνιώ για μια εργασία, στο πεζοδρόμιο της Αγοράς εργασίας, λες και ψάχνω έναν πελάτη. Και όταν εκείνη βρεθεί, θα δουλέψω δίχως τα «νόμιμα». Δίχως ασφάλιση ή στην καλύτερη περίπτωση κλεμμένη. Θα δουλεύω όσες ώρες μου πουν, ότι μέρα μου πουν και στο τέλος όταν θα με πληρώσουν θα πω και ευχαριστώ, που γαμήθηκα ένα μήνα στη δουλειά για να πάρω το βασικό μισθό, τον οποίον άμα τον διαιρέσω, το μεροκάματο μου ίσως βγαίνει και λιγότερο απο ένα γαμήσι στο σοκάκι. Και έχω και τσατσά άμα λάχει. Να μου κάνει υποδείξεις για το πως πρέπει να κάνω το κάθε τι. Να μου τη λέει αν μια μέρα δεν είμαι καλά και δεν μπορώ να πάρω τα πόδια μου. Έχω όμως δικαιώματα! Έχω; Μπορώ να απολυθώ οποιαδήποτε στιγμή δίχως αποζημίωση. Μπορώ να μπω σε οποιοδήποτε νοσοκομείο, αν έχω γνωστό γιατρό σε αυτό. Μπορώ να διακδικήσω τα δεδουλευμένα και απλήρωτα, εφόσον αποδείξω πόσα παίρνω, σε μια δικάσιμο μετά απο πέντε χρόνια τουλάχιστον. Και πάντα πρέπει να πληρώνω τις εισφορές στο κράτος, για να μην κάτσω στο εδώλιο του κατηγορούμενου, παρόλο που δεν έχω, επειδή εσύ Κράτε-Πελάτη, με γάμησες ακάποτα κι ασάλιοτα και εξέθεσα την οικονομική σου υγεία.

Ναι, αυτές τις μέρες αισθάνομαι μια εϊντζού πουτάνα κι εν όψη των προκείμενων εκλογών, που μαζί με κάθε δημοσκόπηση που ανακοινώνεται, δημοσιοποιείται και μια απο εμάς, σκέφτομαι να πάω την Κυριακή το βράδυ στο Μαξίμου με γόβα και να δώσω μια καπότα με λίπανση στον νέο Πρωθυπουργό του Ντέλου.

Ζητώ συγνώμη κυρία Ζωγράφου, όμως υποκλίνομαι. 

5 σχόλια:

  1. Κι εγώ εν κατακλείδι προσυπογράφω καιυποκλίνομαι σε σένα Ben. Έτσι απλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. δεν νοιωθω καλα γιατι δεν ειμαι μεσα σε αυτες...ντρεπομαι που βλεπω να περιφερουν τα κοριτσια οπως τις μαγισσες στον μεσαιωνα και ολοι σιωπουν...κατα τα αλλα συμφωνω μαζι σου και σκεφτομαι τι μελλει γενεσθαι....;;;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ωραιο ποστ!
    παντως αυριο γινεται μια συγκεντρωση συμπαραστασης για τις κοπελες το πρωι-εχει εβεντ στο φεισμπουκ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. "Δεν είμαστε σαν αυτές";Όσοι συμμερίζονται το σκεπτικό αυτό, ας ρίξουν μια ματιά, παρακαλώ πολύ, σε ιστορίες γυναικών (και όχι μόνο) που έπεσαν θύματα του trafficking, για να ανακαλύψουν πόσο εύκολα και σε τι ανύποπτο χρόνο γίνεται κάποια (ή κάποιος) "μια από αυτές"!Διότι είναι μάλλον θέμα τύχης που εμείς ζούμε τη ζωή που ζούμε κι αυτές αυτή που ζουν, κι όχι το αντίστροφο.Πραγματικά, εμείς οι τυχερές πρέπει να ευχαριστούμε το Θεό, που μεγαλώσαμε με γονείς που δε μας πούλησαν, που είχαμε την ευκαιρία να μορφωθούμε και να αποκτήσουμε κριτική σκέψη για να αποφύγουμε τους επιτήδειους που θα μας "έταζαν" λαγούς και πετραχήλια και, τέλος, που δεν χρειάστηκε (μέχρι στιγμής τουλάχιστον) να πουλήσουμε το κορμί και την αξιοπρέπειά μας για να φάμε ένα ξεροκόμματο, να εξασφαλίσουμε τη δόση μας ή να μη σας σαπίσει στο ξύλο κανας νταβατζής...Αυτό δε σημαίνει όμως λοτι δεν πρέπει να νοιαζόμαστε γι' αυτά τα "παιδιά ενός κατώτερου Θεού", καθώς έχουν κι αυτά ανθρώπινα δικαιώματα και, στο κάτω-κάτω, θα μπορούσαμε πολύ εύκολα να βρισκόμασταν στη θέση τους...Βάζω το χέρι μου στη φωτιά, ότι αν αυτοί οι "κύριοι" που έδωσαν φωτογραφίες και στοιχεία αυτών των γυναικών στη δημοσιότητα ανακάλυπταν μέσα σ' αυτές τις 11 την κόρη ή την αδερφή τους, θα έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να κουκουλωθεί το θέμα.Απ' ό,τι φαίνεται εξάλλου, οι 11 αυτές γυναίκες δεν είναι τίποτα άλλο παρά θύματα του προεκλογικού show τους κι εμείς, απ' ό,τι φαίνεται, θύματα της εμπιστοσύνης που τους δείχνουμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Feel FREE to comment...