Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

Η Χιονάτη, Ο Ντόριαν Γκρέυ κι ο Σωκράτης


Ρώτησα κάποτε μια φίλη πολύ όμορφη, αν έχει σκεφτεί το γεγονός, ότι κάποια στιγμή, δεν θα είναι πια νέα κι όμορφη. Εκείνη μου απαντησε: Άσε δεν θέλω να το σκέφτομαι γιατί φρικάρω. Μια άλλη, εργαζόμενη μέσα σε ένα κύκλωμα, όπου η εξωτερική εμφάνιση παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο και μπορεί να καθορίσει τα πάντα, μόλις είχε κλείσει ραντεβού για κολαγόνο στα χείλη, στον ίδιο γιατρό που είχε κάνει την αυξητική επέμβαση στήθους πριν κάποια χρόνια. Ένας άλλος πάσχει απο κάποιες ημιρανίες μετά απο προσθετική μαλλιών, ενώ κάποιος άλλος μόλις έκανε μια επέμβαση στη μύτη, έχοντας ολοκληρώσει την ολότελη αλλαγή στην εμφάνιση του. Σήμερα το πρωί κοιτούσα τον εαυτό μου στον καθρέφτη και σκεφτόμουν: Αν εκανα μια επέμβαση να «διορθώσω» το σχήμα των ματιών μου, μαζί με μια ρινοπλαστική και σήκωνα επί έξι μήνες περισσότερα κιλά στον πάγκο, θα «έφτιαχνα» την εμφάνιση μου. Θα γινόμουν πιο όμορφος. Κατ’ επέκτασιν πιο επιθυμητός.

Η εκτίμηση της ομορφιάς, υπήρξε απο αρχαιοτάτων χρόνων, σε όλους τους πολιτισμούς. Υμνήθηκε και αποτυπώθηκε με κάθε τρόπο, απο γραφές σε περγαμηνές μέχρι λάξεμα σε πέτρα. Στην Αρχαία Ελλάδα, πιστευόταν ότι οι όμορφοι άνθρωποι είναι ευνοούμενοι των θεών και υπό την προστασία τους, τόσο πολύ που  κατάφερναν να γλιτώσουν δεινά, που άλλοι στη θέση τους θα είχαν υποπέσει με την πρώτη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Φρύνη, μια διάσημη εταίρα της αρχαιότητας που δικάστηκε με την βαρύτερη κατηγορία, όμοια αυτής του Σωκράτη, και αθωώθηκε επειδή ο Υπερείδης, αποκάλυψε τα κάλλη της, ενώπιον των δικαστών κατά τη σύσκεψη τους. Από τότε,  καθιερώθηκε η απομόνωση των δικαστών κατά τη διαδικασία της απόφασης, προκειμένου να μην επηρρεάζονται οι αποφάσεις τους απο εξωγενείς παράγοντες.

Ναι, η ομορφιά είναι κάτι που μας προσελκύει ενδόμυχα. Μπροστά στο πέρασμα του, γυρίζουμε ενστικτωδώς το κεφάλι. Ποιους παρατηρούμε άλλωστε στο δρόμο; Και είναι γεγονός, ότι αποτελεί διαβατήριο για μια «καλύτερη;» ζωή. Δεν είναι τυχαίο που σε χώρες, λιγότερο προνομιούχες απο τον Δυτικό κόσμο, χιλιάδες κορίτσια εκμεταλλεύονται την ομορφιά τους, προκειμένου να έχουν την ευκαιρία για μια καλύτερη τύχη, ξεφεύγοντας απο την ανέχεια και τη φτώχεια με την οποία μεγάλωσαν. Μια απο αυτές που τα κατάφεραν ήταν η μητέρα μου. Δεκαέξι χρονών ήταν, όταν έφυγε απο το χωριό και κατέβηκε στην πόλη για να γίνει μια απο τις διασημότερες περσόνες στο χώρο της τη δεκαετία το ’60. Με μοναδικό εφόδιο την εμφάνιση της, πέτυχε κι έζησε πράγματα που ούτε καν ονειρευόταν ως φτωχό κορίτσι ενός ορεινού χωριού της Ταϋλάνδης, χτίζοντας έναν μύθο που με κατέτρεχε για πολλά χρόνια.

Απο μια ηλικία και έπειτα, μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου κυριαρχούσαν τα προτραίτα της και αργότερα είχα την τύχη (;), να γνωρίσω απο πρώτο χέρι τα «προνόμια» του να ανήκεις στους «ευννοούμενους» των θεών. Την θαύμαζα τη μητέρα μου. Θαύμαζα τον τσαμπουκά της, το θάρρος και το θράσσος της, να ξεφύγει απο μια ζωή, τολμώντας να διεκδικήσει μια καλύτερη. Δεν θαύμασα όμως ποτέ τις επιλογές της και αυτές ήταν που με έκαναν να επιλέξω έναν διαφορετικό δρόμο από εκείνη, όμως με αρκετά κοινά πορείας.

Η μητέρα μου είχε κάνει τρεις βελτιωτικές επεμβάσεις,ακολουθώντας  τα πρότυπα της αγοράς. Δεν ξέρω αν αυτά βοήθησαν την καριέρα της, άλλωστε η αρχή είχε γίνει πολύ νωρίτερα, όμως όταν το πρωί στεκόμουν στον καθρέφτη, σκεφτόμενος τις επεμβάσεις που δυνητικά, θα μπορούσα να κάνω, στο νου μου ήρθε η φωτογραφία της στα δεκαέξι, όπου κατά την προσωπική μου άποψη, ήταν πολύ πιο όμορφη και μούτζωσα τον εαυτό μου, που μεγαλώνοντας, θα επέστρεφα στα χρόνια της πάλης για την αποδοχή του εαυτoύ μου.

Μεγαλώνουμε με παραμύθια που μιλούν για όμορφες πριγκίπισσες, γενναίους πρίγκηπες και το ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα. Προσωπικά σιχιένομαι αυτά τα παραμύθια, καθώς χτίζουν και διαιωνίζουν το πρότυπο πως η ομορφιά είναι το παν. Ντύνουμε τα κοριτσάκια όμορφες πριγκίπισσες και τα αγοράκια ρωμαλέους πολεμιστές. Τους λέμε «Τι όμορφο που είσαι!», μαθαίνοντας τους απο μικρά, πως το πρώτο πράγμα που προσέχουμε είναι η εξωτερική εμφάνιση, για να μεγαλώσουν με ανασφάλειες, κόμπλεξ και αγώνα για αποδοχή κληροδοτώντας τους απλά τα δικά μας πάθη. Δεν έχει τύχει ποτέ να ακούσω κάποιον να λέει σε ένα παιδί: Τι έξυπνος, Τι καλός, Τι ευγενικός, αλλά αντιθέτως το «Τι όμορφο», είναι αυτό που διατυπώνεται με ευκολία.

Θυμάμαι μια σκηνή απο την ταινία «Υπηρέτριες», όπου η μαύρη γκουβερνάντα, μάθαινε το κοριτσάκι που μεγάλωνε να λέει στον εαυτό του : «Είμαι έξυπνη, είμαι καλή, είμαι ευγενική» και με έκανε να σκέφτομαι: Αυτό το παιδί, όταν μεγάλωνε, τί πορεία θα είχε στη ζωή του. Σίγουρα πάντως, δεν θα αναλωνόταν μπροστά σε έναν καθρέφτη και ίσως να κοίταζε τους ανθρώπους στα μάτια, προσπαθώντας να δει την ομορφιά πίσω απο αυτά, αντί να περιορίζεται στην αντανάκλαση του κάτοπτρου.

Θυμάμαι πριν χρόνια, όταν είδα την Παναγία των Παρισίων, που έκλαψα στο τέλος, ενώ οι άλλοι είχαν ενθουσιαστεί απο το αίσιο τέλος, όταν με ρώτησαν γιατί έκλαιγα, τους είπα πως λυπόμουν που κανένας δεν είδε την ομορφιά του  Κουασιμόδου και η Εσμεράλντα επέλεξε τελικά τον Λοχαγό. Ναι η Χιονάτη σώθηκε επειδή ήταν όμορφη, ο Ντόριαν λατρεύτηκε όσο κανείς κι ο Σωκράτης έλεγε πως η ομορφιά, είναι μια σύντομη τυρρανία. Ολόκληρος πόλεμος έγινε για μια Ελένη και ένας Αλκιβιάδης, προκάλεσε έναν άλλον καθώς εμείς είμαστε θύματα όσων μπορεί να δείξει ένας καθρέφτης. Λένε πως η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Συμφωνώ. Υπάρχει όμως η ομορφιά που διαρκεί όσο ένα βλεφάρισμα του χρόνου και η Ομορφιά που κρατά αιώνια και αυτή, είναι θαμμένη μέσα μας, κρυμμένη και τη βλέπεις μονάχα με τα μάτια της ψυχής.

«Αγαπώ κι αποδέχομαι τον εαυτό μου, όπως ακριβώς είναι.» Ίσως αν μπορούσαμε να κάνουμε αυτό, ο κόσμος να μας φαινόταν πιο όμορφος, απλά γιατί κι εμείς θα είμασταν όμορφοι. Άλλωστε:

«Ο Ωραίος, είναι απλά ωραίος
Ο Καλός όμως, μπορεί να γίνει κι Ωραίος»

Σαπφώ



31 σχόλια:

  1. εγω,όπως ο Φάουστ παραχώρησε στο Μεφιστοφελή την ψυχή του,για να κερδίσει τα πρόσκαιρα νιάτα,είμαι έτοιμη να πουλήσω τη δική μου για τα μόνιμα νιάτα κι ομορφιά!!!!!!!
    καλό σαββατοκύριακο Βen!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω πως ο πλαστικός θα είναι πιο οικονομικός απο τον Μεφιστοφελή πάντως.
      Φιλιά και καλό Σ/Κ.

      Διαγραφή
  2. Κοίταζα που λες προχτές παλιές, πολύ παλιές φωτογραφίες του μπαμπά μου. Στα 19 του χρόνια ήταν τόσο όμορφος όσο ένας αστέρας του σινεμά και βάλε και λίγο παραπάνω. Μία από αυτές δε, θα μπορούσε να γίνει διαφήμιση, τόσο όμορφος ήταν. Και σκέφτηκα, επειδή εγώ γεννήθηκα όταν ήταν 30 οπότε τον πρωτοθυμάμαι γύρω στα 35 του, ότι ενώ ήξερα ότι ήταν όμορφος, δεν είχα ιδέα για το πόσο όμορφος ήταν μικρότερος, ένας θεός του Ολύμπου. Ρώτησα λοιπόν τη μαμά μου και μου είπε ότι ήταν ό,τι ομορφότερο είχε δει στη ζωή της αλλά όλη αυτή η ομορφιά ωχριούσε μπροστά σ αυτό που έκρυβε μέσα του. Μια ασύλληπτη ομορφιά στη καρδιά, στην ψυχή και τα συναισθήματα. Ξέρεις, αν και είμαι έρμαιο αυτής της δύναμης, από τον εαυτό μοου μέχρι τους φίλους και συντρόφους μου, ξέρω πλέον στα 40 μου ότι δεν έχει και τόση σημασία. Έχει αλλά όχι τόση πολλή όση της καταλογίζουμε. Είναι μεγάλη δύναμη, αλλά η ομορφιά της ψυχής είναι απείρως μεγαλύτερη. Κι έχω ηρεμήσει γιατί ξέρω ότι αν τράβηξα ανθρώπους με την ομορφιά του προσώπου μου, τους κράτησα με την ομορφιά της ψυχής μου. Και αυτό έχει σημασία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πόσο δίκιο έχεις.
      Μια φωτογραφία μας θυμίζει την ομορφιά ενός προσώπου. Η ομορφιά της ψυχής όμως μένει ανεξείτιλα χαραγμένη στην μνήμη. Λυπάμαι πολύ για τον πατέρα σου. Όσο όμως τον θυμάσαι θα ζει πάντα. Αυτό είναι προνόμιο των Όμορφων ανθρώπων.

      Διαγραφή
  3. Όταν ξεκίνησα να σε διαβάζω, προσπαθούσα με τη γλώσσα μου να απομακρύνω ένα κομμάτι ψωμιού από τα πίσω δόντια. Τελείωσε η ανάρτηση και παρατήρησα ότι είχα μείνει να σε διαβάζω με ανοιχτό στόμα (λόγω της προηγούμενης διεργασίας) και τη γλώσσα ακίνητη στο ίδιο σημείο. Και πάλι, υπέροχη ανάρτηση!

    Επίσης το σχόλιο του/ της tremens πιο πάνω μου άρεσε και αυτό πολύ!

    Αυτά, σε χαιρετώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω ότι είναι απο τα καλύτερα κοπλιμέντα που διάβασα.
      Όσον αφορά τον Tremens, αξίζει να γραφτείς στο blog του.

      Διαγραφή
    2. Μόλις επέστρεψα από θεσσαλονίκη και είναι το μόνο σχόλιο που θα απαντήσω πριν κοιμηθώ γιατί είμαι πτώμα, σας ευχαριστώ και τους 2 και μην αφήνετε την ομορφιά σας ανεκμετάλλευτη όπου κι αν βρίσκεται, ειδικά για τον αγαπημένο Ben είμαι βέβαιος ότι κρύβει έναν ανεκτίμητο θησαυρό μέσα του! Καλό βράδυ

      Διαγραφή
  4. Καλησπέρα!
    Δυο απαντήσεις που θα έδινα σύντομες σε αυτήν την ανάρτηση είναι:
    1) "Εμένα μου λες;"
    2) "Εύκολο να το λες!"

    Συμφωνώ με όσα γράφεις..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στο πρώτο δεν μπορώ να απαντήσω.
      Στο δεύτερο όμως σου λέω απλά πως εννοείται στο να το λες είναι εύκολο. Ουδεμία σχέση έχει με την πράξη. Όμως κάποια μικρά πράγματα, όπως το βίντεο παραπάνο, μπορεί να σου δίνουν κατά καιρούς δυνάμεις για τη συνέχεια. Με μένα πάντως πιάνει.

      Διαγραφή
  5. Η ομορφιά είναι ανεκτίμητη,όπως και μια καλή καρδιά.Πλέον από τους περισσότερους η αθωότητα έχει χαθεί και έχει αντικατασταθεί με κάτι το επιφανειακό.Σπάνια βρίσκεις,στις μέρες μας,έναν όμορφο και συνάμα καλόκαρδο,με καλή ψυχή.Πολλοί είναι αυτοί που θέλουν την αλλαγή τους και να πονέσουν μπροστά στα κάλλη της ομορφιάς,ενας από αυτούς είμαι κι εγώ.Αλλά πάντα θα έρθει η σκέψη στο μυαλό μου και θα μου πει πως έτσι γεννήθηκα και έτσι είμαι.
    Συμφωνώ πάρα πολύ με όσα λες.Το μόνο που έχω να σου πω ειναι: Stay real,stay you.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Ι am beautiful in my way
      cause god makes no mistake
      I am on the right track baby
      I was born this way"

      Aφιερωμενο

      Διαγραφή
  6. καλα εγω αν και ειμαι θεος δε θεωρω την ομορφια μεγαλο δωρο.
    ειναι μαλακομαγνητης και σε κανει να αναρωτιεσαι διαρκως αν οι αλλοι σε θελουν για την ομορφια σου η το χαρακτηρα σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχα. Θα σου έλεγα πως στην ηλικία σου, απλά απόλαυσε το! Έχεις πολλά χρόνια ακόμα για να αναρωτιέσαι μπροστά σου ;-)

      Διαγραφή
    2. @ Αizen : Σε νιώθω... χα χα χα ! :P

      Διαγραφή
  7. Του Oscar Wilde (σε παλιότερη μετάφρασή μου) αφιερωμένο dear Ben:
    Ο ΟΠΑΔΟΣ
    Σαν πέθανε ο Νάρκισσος η λίμνη της χαράς του, που ήταν μια κούπα με γλυκό νερό, έγινε κούπα αλμυρών δακρύων, κι οι Ορειάδες ήρθαν απ’το δάσος κλαίγοντας να τραγουδήσουνε στη λίμνη για να την παρηγορήσουν.
    Και όταν είδαν πως της λίμνης το γλυκό νερό είχε γίνει αλμυρά δάκρυα, έλυσαν τις πράσινες κορδέλες των μαλλιών τους και είπαν στη λίμνη:
    “Δεν απορούμε που πενθείς τόσο το Νάρκισσο γιατί ήταν αληθινά ωραίος”.
    “Mα ήταν όμορφος ο Νάρκισσος;” Είπε η λίμνη.
    “Ποιος θα μπορούσε να το ξέρει αυτό καλύτερα από σένα;” είπαν οι Ορειάδες, “μας προσπερνούσε πάντα εμάς ενώ σε σένα έτρεχε και ξάπλωνε στις όχθες σου και στον καθρέφτη των νερών σου καθρεφτιζόταν η ομορφιά του”.
    Και η λίμνη απάντησε: “Μα εγώ αγάπησα το Νάρκισσο γιατί όταν ξάπλωνε στις όχθες και με κοίταζε, έβλεπα τη δική μου ομορφιά να καθρεφτίζεται μέσα στον καθρέφτη των ματιών του”.
    ―――από τα Πεζά του Ποιήματα:
    http://kastellakia.blogspot.com/2011/05/blog-post_4376.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ όμορφο κείμενο.
      Η ομορφιά, βασίζεται στο πως μας βλέπουν οι άλλοι.
      Η δική μας Ομορφιά, βασίζεται στο πως βλέπουμε εμείς τον εαυτό μας.

      Διαγραφή
  8. Πραγματικά, δεν πιστεύω στην ομορφιά. Με εξυπηρετεί όμως που πιστεύουν οι υπόλοιποι σε αυτή :)

    Σε φιλώ γλυκά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. distixos kale mou BP o kosmos den mporei na katalabei oti i pragmatiki omorfia den kribetai sto ekso tou kormiou...to na ftiakseis ena soma einai to eukolo pleon, to na ftiakseis ena pragmatika omorfo xamogelo pou fotizei tous pantes giro sou de thes kalo odontiatro alla mia omorfi psixi pou kserei na dinei...to na eisai fit oxi kormara exei na kanei me tin igeia kai de xreiazetai na exeis mouskoula ktlp ktlp...distixos o kosmos omos den exei tis baseis na krinei tin omorfia kai polles fores malista anarotietai pos anthropoi me parapano kila, einai toso dimofileis klp klp...tespa...na min allakseis tipota...eisai teleios kai as mi sexo dei!!

    Lonely

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια...

      Συμφωνώ με όσα λες κι ευχαριστώ.
      Όσον αφορά τις αλλαγές...ας είναι αυτές που φέρνει ο χρόνος!

      Χάρηκα που σε "ξαναείδα" μετά απο καιρό. Σημαίνει πολλά!

      Διαγραφή
  10. το κείμενό σου με καθήλωσε.....έχεις απόλυτο δίκιο...η ομορφιά βρίσκεται μέσα μας,αν και σήμερα όλοι μένουν στο έξω γιατί δεν τους ενδιαφέρει να εξερευνήσουν το μέσα...πολύ ωραία δημοσίευση :)
    (σε λατρεύω μόνο και μόνο επειδή έβαλες τραγούδι του Glee)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλωσήρθες Ανώνυμε.
      Ευχαριστώ κι ελπίζω να συστηθούμε κιόλας!

      Διαγραφή
    2. Καλώς σας βρήκα...διαβάζω καιρό το blog σου αλλά δεν σχολίαζα...μέχρι τώρα....Αλέξανδρος

      Διαγραφή
  11. Η ομορφιά είναι κατάρα...άκουμε και μένα με 5 προτάσεις από αυτόν τον Calvin Klein για να διαφημίσω αυτά τα εσωρουχά του! Τσιμπούρι μου έχει γίνει...μέχρι και αριθμό στο κινητό άλλαξα... ;-)

    You have to live with the fact babe that beauty counts and will always do!

    Καλωσήρθες στον κόσμο των πρωτευόντων θηλαστικών...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Θα απαντήσω με το σχόλιο του Every Day I love You Less:

    Δεν πιστεύω στην ομορφιά, με εξυπηρετεί όμως που άλλοι πιστεύουν σε αυτή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το γλυκό escortoυλίνι είναι σοφό...τα έχουμε πει αυτά...μην επαναλαμβανόμαστε!!

      ;-)

      Διαγραφή
  13. Η ομορφιά πηγάζει απο την ψυχή, καθρεπτίζεται στα μάτια και στο χαμόγελο!
    την καλημέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ένα μέγαααααλο χαμόγελο απο μένα ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ο Βολταίρος είχε κάποτε πει: "Ρωτήστε έναν βάτραχο τι είναι ομορφιά και θα σας απαντήσει ότι είναι ένα θηλυκό βατράχι!"
    Όλα σχετικά είναι λοιπόν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Feel FREE to comment...