Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

Η Γελοιότητα του Έρωτα


Ο Έρωτας, κατά την Ελληνική Μυθολογία ήταν ένα φτερωτό αγοράκι, γιός της Αφροδίτης και του Άρη, που έριχνε τα βέλη του στοχεύοντας τις καρδιές των ανθρώπων, δημιουργώντας τους το αίσθημα του έρωτα, άλλοτε ως ολοκλήρωση κι άλλοτε ως τιμωρία. Η εικόνα αυτού του σκανδαλιάρικου πιτσιρικά που απεικονιζόταν στους αναγεννησιακούς πίνακες μου φαινόταν πάντα πολύ γλυκειά και συνάμα διαβολική, τόσο που πέρισυ στις Απόκριες είχα ντυθεί Έρωτας. Μόνο που στη δική μου εκδοχή φορούσα κόκκινο βρακάκι, είχα κόκκινα μαλλιά, ένα ζευγάρι κέρατα και μια τρίαινα μαζί με ολόλευκα φτερά. Αρκετά γελοίο, όπως  η ίδια η γελοιότητα που συνοδεύει τον Έρωτα, γιατί απο την ξεφτίλα του, ΚΑΝΕΙΣ δεν γλιτώνει.

Υπάρχει βλέπετε η γελοιότητα που σε κάνει και κάνεις διάφορες γλυκές χαζομάρες, τις οποίες θυμάσαι μετά απο καιρό και γελάς. Όπως το να γράφεις ποιήματα και στιχάκια, ή να χαρίζεις αρκουδάκια και διάφορα σαχλά δωράκια ή να σκαλίζεις τα αρχικά σου σε κορμούς δέντρων πλαισιωμένα με μια καρδούλα και τα αρχικά  L.F.E. (Love For Ever). Όμως σαν τον Ιανό, ο Έρωτας έχει δυο πρόσωπα, το ίδιο και η γελοιότητα που τον συνοδεύει. Υπάρχει η πλευρά που σε πληγώνει, που σε ευτελίζει, που σε κάνει να νοιώθεις γελοίος, κορόιδο, κοινώς ΜΑΛΑΚΑΣ, γιατί πίστεψες αυτά που άκουγες, επένδυσες σε “λάθος” άτομο, έκανες όνειρα ανεκπλήρωτα και άκουγες την καρδιά σου, ενώ η λογική και ακόμα το ένστικτο σου κραύγαζαν: Είσαι ηλίθιος. Ε, λοιπόν σε αυτό το ποστ κι αυτή τη σωτήρια μέρα, θα γράψω για αυτή την εκδοχή, την άλλη ΑΝ ποτέ μου τη ζήσω θα έρθει κι αυτηνής η ώρα να την ποστάρω. Οπότε, ζητώ συγνώμη απο τους ρομαντικούς αναγνώστες που βλέπουν ροζ συννεφάκια και καρδούλες παντού να μην διαβάσουν τη συνέχεια, γιατί έχω φτάσει ήδη στον πάτο του πρώτου μπουκαλιού και όπως λένε οι Λατίνοι: Ιn Vino Veritas.

Εν συνεχεία λοιπόν του προηγούμενου ποστ, σχετικά με εκείνον τον τύπο που μου είπε το φοβερό «Σ’ αγαπώ», ακολουθούμενο απο όλα εκείνα τα σουρεάλ, έφτασα στο σημείο του Salto Mortale, για να του μιλήσω και να του πω για Τρίτη φορά, πως τον θέλω, πως θέλω να είμαστε μαζί, απλά θέλω μόνο να μας δώσει χρόνο να γνωριστούμε, να περάσουμε στιγμές μαζί και να του πω το «Σ’αγαπώ», όταν η καρδιά μου θα το εκστομίσει, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν ένοιωθα κάτι όμορφο για εκείνον, ή ότι δεν τον ερωτευόμουν, απλά δεν ήθελα να μπω στη λογική να μυθοποιήσω καταστάσεις με φούμαρα και μετά φανώ αφερέγγυος και ψεύτης με δηλώσεις τύπου For Ever κτλπ. Πρώτον γιατί έχει καεί η γούνα μου και δεύτερον γιατί ότι σκατά κι αν είμαι, ο λόγος μου έχει υπόσταση.

Όταν λοιπόν άκουγα εκείνα τα μεγάλα και βαρύγδουπα λόγια, ήμουν συγκρατημένος γιατί έλεγα ότι είναι νωρίς και μπορεί να είναι φούμαρα, οπότε το ένστικτο της επιβίωσης με κράταγε απο το να πέσω στην αγκαλιά του με τα μούτρα, γεγονός που τον χάλαγε. Πήρα όμως την απόφαση να πηδήξω στο κενό έχοντας πιστέψει πως ίσως και τελικά να το εννοεί, διότι όπως πολύ σοφά μου είπαν, το δικό μου μπλέ είναι διαφορετικό απο του άλλου και να πιστέψω, πως απλά η δική μου φοβία κι ανασφάλεια, απλά με κάνει ΜΑΛΑΚΑ απο το να ζήσω και να ερωτευτώ και να αγαπήσω και να ευτυχίσω. Έτσι κατάπια κάθε εγωϊσμό, κάθε περηφάνεια, έβαλα την ουρά στα σκέλια και βρέθηκα μαζί του για να ακούσω την δική του οπτική γωνία, τα παράπονα, τις προσβολές, το ξεμπρόστιασμα ώστε ακόμα και σε σημεία για τα οποία ένιωθα ολότελα αδικημένος έκανα τουμπεκί, διότι ήθελα για τον δικό μου Έρωτα να τα κάνω. Και περάσαμε λοιπόν το επόμενο βράδυ μαζί με την προοπτική μιας σχέσης, διαγράφοντας το παρελθόν των προηγούμενων ημερών με σκοπό το κοινό μας μέλλον.

Ομολογώ ότι τις πρώτες ώρες που είμαστε μαζί δεν χοροπήδαγα απο τη χαρά μου ολότελα καθώς η στενοχώρια των προηγούμενων ημερών με είχαν καταρακώσει και δεν υπάρχει ένα γαμημένο σπιντάκι για την καρδία, για να σε κάνει να χοροπηδάς σα Κρι Κρι στο βουνό. Όμως χαιρόμουν που είμαστε και πάλι μαζί και τον αγκάλιαζα λες και φοβόμουν μην μου φύγει όλο το βράδυ. Μετά τον πρώτο γύρο, ξέρετε τώρα,  και αφού του είχα πει πως όσες μέρες είμασταν χώρια η λίμπιντο μου είχε πιάσει πάτο, μου είπε χαμηλόφωνα ότι είχε κάνει το Σάββατο, έρωτα, αν και το διόρθωσε λέγοντας σεξ, γιατί έρωτα έκανε μαζί μου, με κάποιον άλλον. Κάποια στιγμή τη νύχτα, έπιασε το κινητό του και διέγραφε κάτι μηνύματα, πρώτη σημείωση τις πρώτες μέρες ενώ κοιμόμουν είχε τσεκάρει το κινητό μου. Δεύτερη σημείωση, όταν είχαμε βρεθεί το προηγούμενο βράδυ με ξεφώνισε, γιατί είχα μπει στο msn και απάντησα σε κάποιον που δεν θυμάμαι, επειδή μου μίλησε, με την κατηγορία ότι δεν τον γούσταρα αφού φλέρταρα με άλλον, γεγονός που του το είπε και επιβεβαίωσε το ίδιο το άτομο με το οποίο μίλησα στο msn , πολύ καλό παιδί κιόλας κατά τα λεγώμενα του, με τον οποίον είχε συναντηθεί (πότε;). Κι ύστερα έχω απορία γιατί η λέξη «Πούστης», έχει αρνητική έννοια.

Εκείνη τη στιγμή που μου το είπε δεν ήθελα να το σκεφτώ, γιατί δεν ήθελα να χαλάσω τη στιγμή. Είμασταν αγκαλιά και είχα πει πως ότι έγινε, έγινε, ανήκει στο παρελθόν κι απο εχθές θα κάναμε μια καινούργια αρχή. Ασχέτως αν όταν γνωριστήκαμε μου έλεγε ότι δεν κάνει one night stand, γιατί θέλει συναίσθημα κι έρωτα πρώτα, σε αντίθεση με εμένα που είχα πάρει την Άρτα και τα Γιάννενα και είμαι βιζιτάκι του Γκαζιού, όπως τον πληροφόρησαν οι γνωριμίες του, έπειτα απο ένα βράδυ που είχαμε βγει μαζί.

Ξυπνάμε λοιπόν σήμερα, του φτιάχνω καφέ και πρωϊνό, μιλάμε για τη μέρα μας και κανονίσαμε να βρεθούμε το βράδυ στο σπίτι μου μετά τα μαθήματα μου κι έπειτα απο τις δουλειές του. Λίγο πριν φύγω για μάθημα τον παίρνω τηλέφωνο, γιατί μου είχε πει ότι όταν θα τελειώνε το μεσημέρι θα με έπαιρνε αλλά δεν έγινε και όταν τον ρωτάω: Γιατί δεν θα βρεθούμε τελικά σήμερα;, μου απάντάει ότι μετά απο όλα όσα συζητήσαμε, όπου δεν είχα πει κουβέντα για τα εμάς όλο το βράδυ, και απο τη συμπεριφορά μου ότι ήμουν αδιάφορος, πιστεύει ότι δεν προχωράει το πράμα και πρέπει να το λήξουμε γιατί θα καταντήσει αρρωστημένο το πράγμα.

Εγώ όλη τη μέρα σχεδίαζα το πως θα περνούσαμε τη βραδιά, έκανα προετοιμάσία για φαγητό ώστε να μην χάσω χρόνο αφού θα γυρνούσα αργά απο το μάθημα, πήγα στο σούπερ μάρκετ για να αγοράσω μαύρο ψωμί του τοστ με βραστή γαλοπούλα, απο την ακριβή και τυρί με χαμηλά λιπαρά, μαζί με κάτι ειδικά ταπεράκια για τοστ, τα οποία είχα δει κάποτε εκεί κι έλεγα: Μα καλά ποιος ΜΑΛΑΚΑΣ αγοράζει ειδικό ταπεράκι για τοστ; Κι όλα αυτά για να του φτιάχνω σαντουϊτσάκια το πρωϊ, μια και θα ξεκινούσε διατροφή. Πήρα και γλυκαντικό γιατί ήθελε να κάνει δίαιτα κι ενώ τον καφέ τον πίνει γλυκό, άρχισε να τον πίνει σκέτο και γύρισα σπίτι να κάνω προετοιμασία για το βραδινό ώστε να το έχω έτοιμο για το φούρνο όταν θα τον περίμενα να έρθει. Μετά απο το τηλεφώνημα λοιπόν και έπειτα απο όλα αυτά πείτε μου εσείς πως θα νοιώθατε; Γιατί προσωπικά, ένιωσα τελείως ΓΕΛΟΙΟΣ! Βλέπετε για μένα το φαγητό και η όλη διαδικασία του, είναι τρόπος να πεις «Σ’αγαπώ». Έτσι έμαθα, έτσι μεγάλωσα, γιατί κάποτε το φαγητό, δεν μου ήταν δικαίωμα.

Αυτή είναι λοιπόν η δική εκδοχή για την άλλη πλευρά της γελοιότητας του έρωτα και δεν κατηγορώ κανέναν για αυτό. Δική μου η επιλογή, δική μου και η μπουκιά. Θα θελά μόνο να απολογηθώ σε έναν άνθρωπο που «μίλησα» εχθές μέσα στον ενθουσιασμό της προσμονής μου για τη επανασύνδεση με τον Γ. ότι, ό,τι του είπα σαφώς κι το εννοούσα. Απλά Μικρούλι μου το παιχνίδι του Έρωτα, είναι σα τη ρουλέτα. Δεν είσαι ΠΟΤΕ σίγουρος για το που θα κάτσει η μπίλια, αλλά αξίζει να παίξεις κι ας γίνει Salto Mortale.

Ευτυχώς έχω μεγάλη κάβα στο σπίτι και σε κάποιο πάτο μπουκαλιού, θα έρθω στα ίσα μου.





11 σχόλια:

  1. έτσι είναι το παιχνίδι του ερωτα και δε σε φοβάμαι εσένα , θα τον βρεις η μάλλον θα σε βρει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το θέμα είναι να μην τον βρώ στο νεκροκρέββατο boy.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ben,'οτι σκατα κι αν ειμαι''?
    γιατι βρε?τι ακριβως εισαι?αυτο παει πρωτα να τα χεις καλα με σενα κι υστερα με αλλον.
    λυπαμαι που δε πηγαν καλα τα πραγματα :/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξέρω κι εγώ ρε αιζεν; Όταν ακούς να σου λένε διάφορα κάπου κάπου χάνεις τον εαυτό σου και πιστεύεις τους άλλους κι όχι εσένα.
      Θα στανιάρω όμως...

      Διαγραφή
  4. Ρε συ, απ ότι είδα το άτομο είχε πρόβλημα, μην προβάλεις τα προβλήματα των άλλων σε σένα, δεν υπάρχει λόγος. Ωραία, άλλος ένας μαλάκας πέρασε, ας πάει στο καλό και συνεχίζουμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις δίκιο...απλά με τόσους μαλάκες που περνάνε σκέφτομαι: Μήπως είμαι εγώ ο ΜΑΛΑΚΑΣ;

      Διαγραφή
  5. Να πω ότι λυπάμαι που δεν προχώρησε, ψέματα θα πω! Σε έβγαλε και από την άσχημη θέση να τα συνειδητοποιείς μετά από καιρό, αφού έχεις επενδύσει ακόμη πιο πολύ συναισθηματικά. Μια χαρά είσαι...και δοκώ πως είσαι και σε καλό δρόμο για να κρατήσεις κάτι καλό κάποια στιγμή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ζερο ειλικρινά δεν ξέρω τι να πω και τι να σκεφτώ. Είμαι τόσο θολωμένος αυτή τη στιγμή που ούτε τη μέρα μου δεν έχω κουράγιο να βγάλω.

      Διαγραφή
  6. Σιγά καλέ μη κάτσεις να σκάσεις. Πορτοκαλιές...ναααα!! Η μέρα βγήκε επίσης, πάμε στην επόμενη... ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. :-)
    Αύριο μπορεί να το σκέφτομαι διαφορετικά απλά στην παρούσα φάση, μετα απο εφτά χρόνια μοναξιάς σκέφτομαι αν είναι στραβός ο γιαλός ή απλά στραβά αρμενίζω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Νομίζω ότι η αλήθεια είναι πάντα κάπου στη μέση, λίγο ή πολύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Feel FREE to comment...