Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2011

Reload


Σε προηγούμενη ανάρτηση είχα αναφέρει την απόλυτη πλήξη την οποίαν βιώνω τον τελευταίο καιρό για διάφορους λόγους καθώς επίσης και για την οργανωτική μου μανία την οποίαν έχω στην επαγγελματική μου ζωή, ενώ στην προσωπική είναι σε λανθάνουσα μορφή. Ίσως φταίει το γεγονός ότι Ερμής έπαψε να είναι ανάδρομος, ίσως πέρασε η έκκλειψη, η πανσέληνος ή ίσως βαρέθηκα να βαριέμαι, γκόμενος πάντως δεν εμφανίστει για να με εξιτάρει, με έπιασε απο τη Δευτέρα να τακτοποιώ μανιωδώς ΌΛΑ όσα δεν έκανα τόσο καιρό.

Απο το περασμένο Σάββατο είμαι στους δρόμους προλαβαίνοντας όλα όσα δεν έκανα μέχρι που βρήκα χρόνο να πηγαίνω για μαθήματα και προπονήσεις με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή να είμαι πιασμένος παντού και να κουτσαίνω απο μια θλάση στο δεξί πόδι. Εχθές πέρασα τη μέρα ασχολουμένος με το  σπίτι σε σημείο που μοιάζει με χειρουργείο και έτοιμο για φωτογράφιση. Μέχρι που σιδέρωσα και έφτιαξα τη ντουλάπα μου σε σημείο που φοβήθηκα να πάρω ένα βρακί απο το συρτάρι μη και χαλάσει η τάξη που επικρατεί. Για να έχετε μια εικόνα, η οργάνωση της ντουλάπας μου είναι συγκεκριμένη: Οι κρεμάστρες έχουν όλες την ίδια φορά, όπως επίσης και τα ρούχα που κρέμονται καθώς είναι διαχωρισμένα σε λευκά, χρωματιστά, μαύρα, casual, formal και εννοείται ότι η τσάκιση στα παντελόνια είναι αλφάδι.

Σήμερα λοιπόν έψαξα τις αναρτήσεις των προηγούμενων ετών στο παλιό μπλογκόσπιτο, απο το οποίο με προειδοποίησαν ότι θα μου το κλείσουν λόγω ανενεργίας. Θεώρησα κρίμα όλες εκείνες οι σκέψεις να χαθούν μέσα στον κυκεώνα των αλγόριθμων κι έκατσα και τις μετέφερα όλες , (εκτός απο τα διηγήματα), μια μια στο μπλογκ μου γεμίζοντας το κενό του χρόνου απο τότε που άρχισα να γράφω. Πολλές τις είχα ξεχάσει και διαβάζοντας τες πάλι ξέθαψα μνήμες και αναμνήσεις του παρελθόντος, σα να ξεφυλλίζεις φωτογραφικό άλμπουμ. Μπορεί κανένας να μην τις διαβάσει, όμως αυτό δεν έχει καμία σημασία, όπως οι φωτογραφίες που τραβάμε απλά για να αιχμαλωτίσουμε το χρόνο για το μέλλον. Όμως όταν τις βλέπω εκεί στην αρχική σελίδα το μπλογκ μου με πιάνει μια γλυκειά νοσταλγία για τα ευτράπελα, τα σκοτεινά όλα όσα αποτέλεσαν το δικό μου μονοπάτι στη ζωή.

Άλλωστε αποτελούμαστε απο κόκκους αστερόσκονης, όπως η ζωή μας απο στιγμές.

12 σχόλια:

  1. Και πού είναι το περίεργο; Και μένα οι ντουλάπες μου έτσι είναι...

    Έφτασα στο τέλος για να καταλάβω πως εμφανίστηκαν ξαφνικά στο reader μου τόσες αναρτήσεις μέσα σε μια μέρα :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αν είναι έτσι οι ντουλάπες σου με παντρεύεσαι?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αχ την πετριά αυτή με τις κρεμάστρες την έχω κι εγώ. Οπότε δεν είμαι τόσο άσχημα. Ως έτερος ψυχαναγκαστικός, σε νιώθω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σε προκαλώ να μην ασχοληθείς με αστροτέτοια για το επόμενο τρίμηνο να δεις πόσο εύκολα θα κυλήσει. Αν δεν είχες στο μυαλό σου ότι θα 'ταν Ανάδρομος ή πως θα είχε έκλειψη δεν θα ένιωθες κάπως!
    Και εγώ έχω ένα κόλλημα με την ντουλάπα, μια ράγα δεξιά τα παντελόνια ξεκινώντας από ένα άσπρο και καταλήγοντας στο μαύρο με χρωματική προτεραιότητα και αριστερά τα πουκάμισα τα οποία είναι πάλι τοποθετημένα αναλόγως χρώματος. Στα ράφια τα ρούχα είναι τοποθετημένα πειθαρχημένα σε μια στοίβα όπου τίποτα δεν εξέχει δεξιά αριστερά και μπροστά. Και δεν είναι ψυχαναγκασμός αυτό! :p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Χαχαχα....Χαίρομαι που δεν είμαι ο μόνος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @ ben provis

    Έτσι σκας την πρόταση; Ούτε ένα μονόπετρο; :-Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. GSH Προτείνω πλατίνα και διαλέγεις τα καράτια...ΟΚ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Εγώ αυτό με τις ντουλάπες το κάνω συχνά πυκνά αλλά μετέ από καμιά βδομάδα πάλι μπουρδέλο είναι... άβυσσος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Μα, εννοείται ότι οι κρεμάστρες πρέπει να έχουν την ίδια φορά! Πως αλλιώς;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Εγώ αντιθέτως ενώ μια ψυχαναγκαστικότητα την έχω, δε μου βγαίνει καθόλου μα καθόλου στην ντουλάπα.. Η ντουλάπα παραμένει όπως και η ζωή μου σε μια περίεργη ισορροπία μεταξύ τάξης και χάους.
    Αντιθέτως το να διαβάσω παλιότερα κομμάτια της ζωής μου έτυχε να το κάνω πολύ πρόσφατα, όταν βρήκα κάποια λεύκωματα που είχα από το γυμνάσιο.. Πολλές αναμνήσεις..

    Καλά Χριστούγεννα και καλές γιορτές να περάσεις..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Να τα πούμε;

    Η ερώτηση είναι ρητορική, έτσι κι αλλιώς είμαστε αποφασισμένοι να τα πούμε!

    http://www.youtube.com/watch?v=rJcJbVBwREc

    Καλά Χριστούγεννα!

    Αθηνά, mitsopd, Μαρίνα Ζέας…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Για τις κρεμάστρες συμφωνώ απόλυτα :)

    Χρόνια πολλά και καλά Χριστούγεννα! Αγάπη, χαρά, ευτυχία και πρώτα απ' όλα υγεία εύχομαι σε εσένα και αυτούς που αγαπάς! Να περάσεις υπέροχα!!! Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Feel FREE to comment...