Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011

Θα βάλω τα μεταξωτά και θα φυσάει...

Δεν ξέρω γιατί έβαλα αυτόν τον τίτλο. Σίγουρα μεταξωτά με αυτό τον καιρό δεν πρόκειται να βάλω, μια και θα με πάρει και θα με σηκώσει. Χώρια το ψωφόκρυο που επικρατεί. Απλά μου αρέσει το τραγούδι και σίγουρα το Venus in fur δεν το έχουν μελωποιήσει ακόμα.

Έχω κατεβάσει μισό μπουκάλι κρασί, νηστικός, μετά από μια μέρα σκάλισμα στον κήπο, ασχέτως την ακαταλληλότητα της μέρας, αλλά έτσι είμαι εγώ. Σήμερα μου'ρθε σήμερα το κάνω. Όπως μου'ρθε σήμερα να βγω. 

Δεν βγαίνω συχνά, έχω γίνει σπιτόγατος πια. Γουστάρω τα βράδια στο σπίτι, παρέα με το σκύλο μου, ένα ποτήρι, μπουκάλι, κιβώτιο κρασί και Jazz, ειδικά το χειμώνα. Αλλά απόψε ΘΕΛΩ να βγω. Πήρα λοιπόν έναν φίλο party animal, διότι το μυστικό της σωστής εξόδου είναι να έχεις την ανάλογη παρέα και θα βγω.

Μπανιαρίστηκα, κάνω τσιγάρο τυλιγμένος στο μπουρνούζι, πίνω το υπόλοιπο κρασί, γράφω αυτές τις γραμμές και πάω να ντυθώ., όπως μπορώ να ντυθώ με αυτό το κρύο, έχω τροπικά γονίδια ξέρετε...

Θα βγω όμως όχι για γκομενοδουλειά, αλλά για πάρτη μου. Να διασκεδάσω, να χορέψω, όπως έκανα κάποτε παλιά που χόρευα μέχρι το πρωϊ σα να μην υπάρχει αύριο. Η νύχτα είναι γεμάτη υποσχέσεις και μυστικά. Που και που νομίζω αξίζει να την επισκεπτόμαστε όσα χρόνια κι αν περάσουν. Τι λέτε;

Beware Boys, cause Bad Woolf is coming!!!

Υ.Γ. Ευτυχώς κοντά στο σπίτι μου έχει ένα πατσατζίδικο super!!!

2 σχόλια:

  1. Κοίτα σύμπτωση. Το πρωί έβαλα να ακούσω αυτό το τραγούδι και τώρα διαβάζω στο blog σου γι αυτό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ομολογουμένως υπέροχο τραγούδι όμως ε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Feel FREE to comment...