Πέμπτη, 29 Απριλίου 2010

Τριάντα...και Κάτι


Σε λίγες μέρες μια πολύ καλή φίλη κλείνει τον πρώτο χρόνο της τρίτης δεκαετίας της ζωής της. Εγώ το ξεπέρασα αυτό, πάω για το δεύτερο. Πλέον οι παρέες μου αποτελούνται απο –άντα  αν και όποτε μαζευόμαστε, οι ανησυχίες μας περιστρέφονται γύρω απο τα ίδια θέματα που μας απασχολούσαν και στα είκοσι. Δουλειά, καριέρα, λεφτά, γκομενικά είναι τα κυρίαρχα θέματα των συζητήσεων και των αγωνιών μας, γεγονός που με κάνει να αναρωτιέμαι: Μεγαλώσαμε και μυαλό δεν βάλαμε;

Ένα μεγάλο περιοδικό είχε γράψει με τεράστια γράμματα στο εξώφυλλο πως τα Πενήντα είναι τα νέα Σαράντα και τα Σαράντα τα νέα Τριάντα. Τότε και τα Τριάντα είναι τα νέα Είκοσι; Shit! Κάηκαμε αν  ακόμα παρατύνουμε τη μετεφηβεία μας. Και μιλώ για μετεφηβεία, διότι εξακολουθούμε και αναβάλουμε αποφάσεις. Κάνουμε σχεδόν τα ίδια λάθη, προτειμούμε να βγούμε έξω παρά να κλειστούμε στο σπίτι αντιμέτωποι με τα προβλήματα, παρόλο που δεν βγαίνει τίποτα διαφορετικά και εννοείται κλαιγόμαστε ο ένας στον άλλον για τα στραβά και τις καταθλίψεις που μας βολοδέρνουν. Μμμ, καθόλου ώριμηαντιμετώπιση θα έλεγα. Το μόνο που μας χαρακτηρίζει όλους ή σχεδόν όλους, είναι μια κυνικότητα στη θεώρηση των πραγμάτων. Εκείνη η ανεμελειά κάπου χάθηκε στην πορεία μαζί με την εμφάνιση των πρώτων γραμμών έκφρασης στο πρόσωπο.

Ωρισμένοι αποφάσισαν να παντρευτούν. Άντε καιρός ήταν μετά απο τόσα χρόνια σχέσης, αν και δεν είμαι σίγουρος εαν αυτό γίνεται γιατί το αποφάσισαν νηφάλια ή γιατί είναι μια απόδειξηπως προχωρούν στη ζωή τους κάνοντας το επόμενο βήμα της ωρίμανσης. Ναι ο Γάμος ακόμα καλά κρατεί. Ακούν πως είσαι Τριάντα και κάτι και αμέσως σε αρχίζουν στις ερωτήσεις τύπου: Παντρεύτηκες; Ακόμα; Και οι πιο ψυχοπονιάρηδες: Άντε με το καλό! και Στις χαρές σου! Τώρα όσον αφορά εμένα συνήθως απαντώ: Που να τρέχω στην Ολλανδία, έχουμε και οικονομική κρίση! Αλλά στέκονται στο κομμάτι της Κρίσης και συνεχίζουν ακάθεκτοι: Κι εμείς δεν είχαμε λεφτά, αλλά ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΑΜΕ, αυτά θα τα δημιουργήσετε ΜΑΖΙ!

 Τριάντα και κάτι! Μμμ. Πέρα απο την πρώτη ψυχράδα που πλέον δεν χρησιμοποιείς το είκοσι... δεν είναι καθόλου τραγικά. Εξακολουθούμε και είμαστε ακμαίοι, ονειροπώληδες, παραγωγικοί, με καλύτερο γούστο και δικά μας λεφτά για να ψωνίζουμε. Όπου και να πάμε όλο και κάποιον γνωστό θα έχουμε για να μας βρει τραπέζι. Δουλεύουμε σκληρά με απλήρωτες υπερωρίες αλλά λέμε πως έχουμε καριέρα. Τώρα στο γκομενικό; Έ, εκεί εξακολουθούμε και φαιρόμαστε σα έφηβοι, μόνο που προσγειωνόμαστε πάνω στο κυνισμό μας. Κάτι είναι κι αυτό.

Την ερχόμενη Κυριακή θα γιορτάσουμε τα 31 με τη Μαριάννα. Μπάρμπεκιου πάρτυ με καλεσμένους άλλους –αντάρηδες. Κρασάκι, μπύρα και εγώ θα βάλω τα κρεατικά. Πανσέτες, γουρουνόπουλο και μπριζολίτσες μαζί με το ψήσιμο. Κάπως έτσι δεν την περνούσαμε ζάχαρη και στα είκοσι μας; Στην τούρτα όμως θα βάλουμε εικοσιπέντε κεράκια, διότι είπαμε πως τα 30 είναι τα νέα 20!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Feel FREE to comment...