Κυριακή, 7 Μαρτίου 2010

Γυναίκες


 Ανέκαθεν μου άρεσαν οι ιστορίες ανθρώπων, που μεγαλούργησαν, σημειώνοντας μια μικρή ή μεγάλη ιστορία κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Με ενέμπνεαν, προσφέροντας μου πρότυπα ζωής, σκέψης, έμπνευσης, συντροφεύοντας με στη δική μου πορεία της ζωής. Προσωπικότητες όπως ο Σωκράτης, ο Ιούλιος Καίσαρας,  ο Βολαταίρος, ο Μακρυγιάννης, χάραξαν τη δική μου ζωή και διαμόρφωσαν χάρη στη δική τους πορεία και σκέψη, πολλά απο τα δικά μου πιστεύω. Δεν τολμώ να τους μοιάσω, όμως στις δικές μου κρίσιμες στιγμές αποτέλεσαν άλλοτε έμπνευση κι άλλοτε παράδειγμα, να τολμήσω, να εκφραστώ, να σκεφτώ απονέμοντας τους το σεβασμό που τους αρμόζει,  μια κι εκείνοι το τόλμησαν πολύ νωρίτερα, διαμορφώνοντας την πορεία της ανθρώπινης ιστορίας.

Όμως εξετάζοντας πιο προσεχτικά την ανθρώπινη ιστορία, θα μπορούσε κανείς να πει πως το να μεγαλουργήσει ένας άντρας, είναι αναμενόμενο. Η εποχή της γυναικοκρατείας, έχει εκλείψει εδώ και χιλετίες και θάφτηκε έντεχνα στα αποκαϊδια της ιστορίας. Εξάλλου, οι άντρες γαλουχίζονται για να διαπρέψουν σε αυτό τον κόσμο, γεγονός που ενισχύει την πεποιήθηση μου πως γυναικείες μορφές που άφησαν το σημάδι τους στον κόσμο, δικαιωματικά ανήκουν στο πάνθεον των μεγάλων αντρών. Άλλωστε, για να διαπρέψει μια γυναίκα στον ανδροκρατούμενο κόσμο, πρέπει να έχει μεγαλύτερα αρχίδια.

Δράττοντας την αφορμή της Ημέρας της Γυναίκας αύριο, που πλέον καταντάει κλισέ, ασχέτως τον λόγο που καθιερώθηκε, απλά θα ήθελα να αφιερώσω τούτο το post, στις γυναίκες και κυρίως στις γυναίκες που περιβάλλουν τη ζωή μου.

Γυναίκες που είναι μάνες, φίλες, ερωμένες, σύζυγοι και προσπαθούν άλλοτε ακροβατώντας κι άλλοτε με πλεκτάνες, να ισορροπήσουν στη ζωή αποτελώντας ένα λαμπρό παράδειγμα στο δικό μου μικρόκοσμο. Γυναίκες που με κάνουν να γελάω, να κλάψω, να εμπνευστώ, που συναντιόμαστε τυχαία χορεύοντας ένα εφήμερο τανγκό, στην πίστα της ζωής.

Για όλες αυτές, ένα μεγάλο ευχαριστώ που υπάρχετε στη ζωή μου κι όσον αφορά την αυριανή μέρα, ελπίζω όπως  αποτελεί για μένα, μια αφορμή να σας ευχαριστήσω αναλογιζόμενος τα μικρά και μεγάλα επιτεύγματα που επιτυγχάνετε, ελπίζω να σας κάνει να θυμηθείτε, πως μέσα στην καθε μια σας μπορεί να κρύβεται μια Φρύνη, μια Ασπασία, μια Αικατερίνη, μια Τερέζα και τόσες άλλες που άφησαν ανεξίτιλα το σημάδι τους σε τούτον τον κόσμο.

Ίσως τελικά, το χάσμα των δυο φύλων να μην υπάρχει. Πολλές φορές δεν χρειάζεται να καταννοήσουμε ο ένας τον άλλον, παρά μόνο να αποδεχτούμε ο ένας τον άλλον.

Enjoy your Day, girls!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Feel FREE to comment...