Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2009

Αγαπημένες Συνήθειες


Οι άνθρωποι, είμαστε πλάσματα και εννοίοτε ζώα της συνήθειας. Πολλά πράγματα τα κάνουμε ασυναίσθητα καθημερινά, απλά και μόνο γιατί τα συνηθίσαμε και συχνά, εάν κάτι μας κάνει να ξεστρατίσουμε απο αυτά, χάνουμε τα αυγά και τα πασχάλια.Είναι όμως κάποιες συνήθειες, που πραγματικά είναι υπέροχες. Μικρά καθημερινά πράγματα, που περιμένεις κάθε μέρα ανυπόμονα να έρθει η στιγμή που θα επιδοθείς σε αυτές, γιατί είναι σκέτηΑΠΟΛΑΥΣΗ. 
Και ναι είμαι κι εγώ της "συνήθειας".
 Περιμένω σα τρελλός την στιγμή που θα γυρίσω σπίτι αργά το βράδυ, να ανάψω το κεράκι μου, όχι για να συγχωρεθεί η ψυχή κάποιου μακαρίτη, αλλά αναφέρομαι σε ένα κυροπήγιο απο αλάτι χρώματος πορτοκαλί που και καλά δίωχνει τα αρνητικά ιόντα απο το χώρο. Στη συνέχεια να βάλω μουσική, να βάλω σε ένα συγκεκριμένο ποτήρι τύπου balloon κόκκινο κρασί και μετά να χωθώ στον καναπέ με τα πόδια απλωμένα στο τραπεζάκι για να ανάψω με μια απολαυστική τζούρα το τσιγάρο. Η παραπάνω διαδικασία επαναλαμβάνεται σχολαστικά κάθε βράδυ και συχνά στις δύσκολες μέρες της δουλειάς, σκέφτοντας την μου δίνει κουράγιο για να ανταπεξέλθω στις δύσκολες στιγμές της μέρας. 
Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που για κάποιον λόγο, αναγκάζεσαι να μην επιδοθείς στις αγαπημένες, λατρεμένες σου συνήθειες; 

Τον τελευταίο χρόνο είχα αποκτήσει άλλη μια υπέροχη συνήθεια. Κάθε μέρα με το που θα ξυπνούσα, έφτιαχνα καφέ, άνοιγα τον υπολογιστή, άναβα τσιγάρο και με την πρώτη γουλιά είχα ανοίξει ήδη τη σελίδα των blogs, εννοείται ότι πλύσιμο, δόντια κτλ τα είχα κάνει πριν, μη με πείτε και βρωμιάρη δηλαδή. Έτσι μαζί με καφέ και τσιγάρο διάβαζα τα απολαυστικά post "ανώνυμων", "αγνώστων" bloggers που μέσα απο λέξεις, σιγοψυθυρίζαμε τα όνειρα, τις επιθυμίες και τα λάθη μας, ο ένας στον άλλον μέσα στον διαδυκτυακό μας κόσμο. Και ναι, για μένα αυτή η καθημερινή συνήθεια ήταν πραγματικά μια ΥΠΕΡΟΧΗ απόλαυση. 
Όταν λοιπόν τα μάζεψα και ήρθα στο μαγευτικό Ναύπλιο, προσωπικά τη μαγεία δεν την έχω συναντήσει ακόμα, αυτή η συνήθεια…πάπαλα! Κι αυτό γιατί δεν είχα internet. 3G δίκτυο στην πόλη, με τίποτα. Καφέ με σήμα ελάχιστα. Άντε και τον πρώτο καιρό πήγαινα σα το τουρίστα με το laptop παραμάσχαλα απο καφέ σε καφέ ρωτώντας: "Wi-fi έχετε;" αλλά για πόσο καιρό να άντεχα να πηγαίνω πρωϊνιάτικα για καφέ έξω, που άμα δεν κάνω μισό πακέτο τσιγάρα και πιω δυο κούπες καφέ, δεν είναι ούτε να βγαίνω απο το σπίτι ούτε να με δει άνθρωπος; Έτσι, πάει αυτή η συνήθεια.
Θα μου πείτε, ας έβαζες μια σύνδεσηΈλα που δεν είχα αποφασίσει το αν θα ξεχειμώνιαζα εδώ πέρα. Αν έφευγα τι θα κανα με τη σύνδεση; Έτσι ένα ολόκληρο καλοκαίρι στερήθηκα την αγαπημένη μου συνήθεια. 
Όταν όμως τελικά αποφάσισα  να ξεχειμωνιάσω στο Ναύπλιο, μετακόμισα σε ένα σπιτάκι έξω απο την πόλη, με θέα το Παλαμήδι πάλι, ανάμεσα σε πορτοκαλιές και περιβόλια. Έκανα και αίτηση για inetrnet και αφού περίμενα ένα ολόκληρο μήνα για να μου το συνδέσουν πρόσμενα την πρώτη μέρα όπου θα καθόμουν πάλι με το καφέ και το τσιγάρο για να διαβάσω αγαπημένα blogs. Ε και όταν ήρθε εκείνη η μέρακράσαρε ο υπολογιστής. Φτου!!! 
Δεν το βαλα κάτω όμως, μάζεψα τις υποχρεώσεις μου, τα τεφτέρια μου, έκανα τους υπολογισμούς μου και μετα κόπων και βασάνων και αφού τα νεύρα  μου είχαν γίνει κορδέλες σκάω μια μέρα σε τοπικό κατάστημα ηλεκτρονικών ειδών και πήρα το πρώτο μουράτο μηχάνημα που λιμπίστηκα
Έτσι, σήμερα είναι η πρώτη μου μέρα που και πάλι επιδίδομαι στην αγαπημένη μου συνήθεια και την έχω καραψωνίσει γράφοντας το πρώτο μου post στο νέο μου… imac.
Beware, cause…I am Back babes! 
Υ.Γ. Τώρα τα νεύρα μου έχουν γίνει κορδέλες γιατί δεν τα βγάζω πέρα με το mac  αφού είχα συνηθίσει τα windows. Είπαμε, είμαι ζώο της συνήθειας.    

3 σχόλια:

  1. Συνεχίζω να σε διαβάζω και διαπιστώνω ότι είσαι σχεδόν τόσο γκαντέμης όσο εγώ, πάμε παρακάτω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χαχαχα! Ελπίζω όχι μόνο στην γκαντεμιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Feel FREE to comment...