Πέμπτη, 7 Μαΐου 2009

Καληνύχτα


 H ώρα είναι 03:00 π.μ. Μου αρέσει αυτή η ώρα της νύχτας. Ίσως γιατί είναι η ώρα που αρχίζω να χαλαρώνω από τη δουλειά. Ίσως, γιατί οι ήχοι της σιωπής μιλάνε πιο όμορφα, ψιθυρίζοντας αλήθειες. Έχω ανοίξει ένα μπουκάλι κρασί, Μοσχοφίλερο, Ροδίτης της συλλογής Λαφαζάρη και σκέφτομαι πως τα ελληνικά κρασιά, έχουν προσωπικότητα που δεν την έχουν τα ξένα, καθώς ακούω τη Nina Simone να τραγουδά…”I put a spell on you”. Ναι, είναι η δική μου στιγμή ευτυχίας αυτής. Η απόλαυση για όλα όσα πάσχισα. Έτσι απλά.

Όμως η ζωή, είναι μια καπριτσιόζα γκόμενα, που δεν ξέρεις ποτέ τα χούγια της και τι σου επιφυλάσσει.

Έχοντας παραιτηθεί από τη δουλειά, χωρίς να έχω σταματήσει ακόμα, έπρεπε να ψάξω στην αγορά εργασίας για το επόμενο βήμα. Προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να δουλέψω και λαντζέρης σε κωλόμπαρο, την έχω κάνει κι αυτή τη δουλειά άλλωστε, αλλά προέκυψαν κάποιες προτάσεις στο αντικείμενο μου και φειδωλά, με τον φόβο της ύβρης, θεωρώ πως κάτι φτουράω σε αυτό. Όμως το ζύγιασα από δω, το ζύγιασα από κει και τελικά δέχτηκα μια πρόταση στο ξεκούδουνο, για την οποίαν θα γίνω εσωτερικός, οικονομικός μετανάστης. Οπότε, αυτές είναι οι τελευταίες μέρες που περνάω στο σπιτάκι μου, που μόλις τελείωσα και δεν πρόλαβα να το χαρώ.

 Θα αφήσω τη λεμονιά μου, που δεν θα προλάβω να την δω να γεμίζει καρπούς και τις τριανταφυλλιές που μόλις φύτεψα στον κήπο, να ανθίζουν. Όμως θα είναι εδώ και θα με περιμένουν μέχρι να γυρίσω. Κι αν είναι πάλι ταλαιπωρημένες, ξέρω πως πάλι θα φτιάξουν και θα πάρουν τα πάνω τους, απλά γιατί είμαστε φτιαγμένοι από το ίδιο υλικό.

Όμορφα όνειρα σε όλους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Feel FREE to comment...