Τρίτη, 28 Απριλίου 2009

Being a Top Model


Σε λίγες μέρες θα μπούμε στον τελευταίο μήνα της Άνοιξης και μετά …Καλοκαίρι. Επιτέλους! Ήδη είναι κάποιες μέρες που κάνει πραγματικά ζέστη, καθώς οι μέρες μεγαλώνουν και οι νύχτες αποκτούν μια πιο νωχελική, έως ρομαντική διάθεση.

Καθόμουν σε ένα κεντρικό σημείο στην Αθήνα και περίμενα να περάσει η ώρα για το μάθημα, χαζεύοντας τους περαστικούς. Βιαστικοί, αργόσχολοι, μουτρωμένοι, αγχωμένοι με ελάχιστες εξαιρέσεις κάποια παιδιά που χασκογελούσαν αναμενόμενα λόγω ηλικίας. Και εκεί ανάμεσα στο πλήθος, μια γυναίκα γύρω στα εξήντα, προχωρούσε σα οπτασία στον πεζόδρομο, αιχμαλωτίζοντας τα βλέμματα του κόσμου. Δεν ήταν όμορφη, με την συνήθη έννοια της ομορφιά, άλλωστε πόσο όμορφη μπορεί να είναι μια γυναίκα στα εξήντα, όταν δεν υπήρξε ποτέ όμορφη. Είχε όμως μια απίστευτη γοητεία που σε μαγνήτιζε και μια χάρη στις κινήσεις της, που σε έκανε να μην μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από πάνω της. Τα ρούχα της ήταν απλά, θα λεγε κανείς ειδήμον, “εκτός μόδας”, όμως αυτά που φορούσε, έτσι όπως τα φορούσε, απλά ΚΑΝΟΥΝ μόδα.

Στάθηκε σε μια βιτρίνα χαζεύοντας το περιεχόμενο της και δίπλα της μια παρέα γυναικών τόσο όμοιες η μια στην άλλη, την κοίταξαν φευγαλέα αλλά με φθόνο. Ίσως γιατί εκείνες ήταν τόσο όμοιες μεταξύ τους σα κλώνοι, ενώ εκείνη, απλά ξεχώριζε, αλλά και πάλι εκείνες ξεχωρίζουν γιατί έχουν ακόμα νιάτα. Αναρωτιέμαι όμως πως θα είναι, στην ηλικία της γυναίκας εκείνης. Δεν άντεξα όμως την πρόκληση και προχώρησα προς το μέρος τους σταματώντας ανάμεσα τους για να απευθυνθώ στη γυναίκα λέγοντας της παλιομοδίτικα: Είστε υπέροχα όμορφη. Εύχομαι να παραμείνετε πάντα έτσι. Μου χάρισε ένα γοητευτικό χαμόγελο μαζί με μια φιλοφρόνηση την ώρα που την αποχαιρέτισα με ένα χειροφίλημα, δεύτερη φορά που το κανα ποτέ στη ζωή μου, μετά την Μερκούρη, λίγο πριν πεθάνει, και απομακρύνθηκα σαν αίλουρος, νοιώθοντας τα βλέμματα των τριών άλλων γυναικών στην πλάτη.

Ζούμε στην εποχή της επιφανειακής και αναλώσιμης ομορφιάς ακολουθώντας τυφλά πρότυπα και μόδα που επιτυχημένα επιβάλλεται. Το θέμα όμως είναι πως γίνεται αδιακρίτως, με επακόλουθο να χάνεται η διαφορετικότητα μας και γινόμενοι κλώνοι, χάνοντας τον ίδιο μας τον εαυτό. Πόσες φορές έχουμε μπει στη διαδικασία της εξαντλητικής δίαιτας αυτή την περίοδο του χρόνου, λίγο πριν το καλοκαίρι. Πόσες φορές έχουμε πληρώσει συνδρομές στο γυμναστήριο και έχουμε χύσει τόνους ιδρώτα; Πόσες φορές έχουμε βάψει τα μαλλιά μας στο χρώμα που θεωρείται “της μόδας”, ή στο χρώμα που θεωρείται “sex symbol”, αναλόγως ποιο είναι το πρότυπο στην εκάστοτε σαιζόν. Και πόσες φορές έχουμε ψωνίσει από βιτρίνα τα χρώματα, τα σχέδια, τα brand που λανσάρονται κάθε autumn / winter και spring/ summer, λέγοντας στον εαυτό μας και στους άλλους: Είναι της μόδας, ακόμα κι αν δεν μας “πάει”.

Προσωπικά θεωρώ πως η πραγματική ομορφιά είναι μέσα μας κι αν την βρούμε, την αναγνωρίσουμε και την αποδεχτούμε, τότε βγαίνει λάμποντας και προς τα έξω. Το ρούχο είναι απλά ρούχο, όμως αν επιλέγουμε αυτά που πραγματικά νοιώθουμε άνετα και μας “πάνε”, τότε γίνεται ΤΟ ΡΟΥΧΟ. Τώρα, αν ξέρουμε και ποιες είναι οι “ατέλειες” μας και μπορούμε να τις αγαπήσουμε, γιατί είναι μέρος του δικού μας ΥΠΕΡΟΧΟΥ εαυτού, τότε αρχίζει και γίνεται η μεταμόρφωση. Και αν φορέσουμε και την καλύτερη διάθεση μας , μαζί με ένα πραγματικό χαμόγελο, απλά γινόμαστε Top Model. Αν δεν με πιστεύετε δοκιμάστε το. Ασχοληθείτε με τον εαυτό σας όπως πραγματικά θέλετε. Διαλέξτε ένα ρούχο που απλά νοιώθετε όμορφα και άνετα. Αφεθείτε στην ανοιξιάτικη διάθεση και επιλέξτε ένα πολυσύχναστο πεζόδρομο με πολλές καφετέριες, θα είναι η ΔΙΚΗ σας πασαρέλα. Και τέλος catwalk. Tips for girls: Περπατήστε σε μια νοερά ευθεία γραμμή, κάνουν τους γοφούς να λικνίζονται φυσικά (Cuban motion) Tips for boys: Περπατήστε σε δυο παράλληλες γραμμές, με απόσταση λίγο μικρότερη από το άνοιγμα των ώμων και αφήστε τα χέρια να κινηθούν ελεύθερα. Προκαλεί μια φυσική κίνηση του άνω κορμού. Tips for both: Ίσια πλάτη, ψηλά το κεφάλι.

Έτοιμοι; Φώτα, κάμερα, πάμε!      
     

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Feel FREE to comment...