Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2008

Καθρέφτη-Καθρεφτάκι


Είναι μέσα στη φύση του ανθρώπου η έλξη και η αναζήτηση του ωραίου. Όμως το τι είναι ωραίο κατά πόσο είναι αποκρυσταλλωμένη προσωπική άποψη και κατά πόσο, επιβολή της εκάστοτε εποχικής αρχής marketing;

Σερφάρωσε μια gay ιστοσελίδα chat room, σα παιδί κι εγώ και παίζω το παιχνίδι της σύγχρονης επικοινωνιακής αρχής αν και νοσταλγώ την εποχή που το internet δεν είχε μπει στη ζωή μας. Τότε έβγαινες και γύριζες σπίτι με μια ατζέντα τηλέφωνα, ενώ τώρα είναι σα να μπαίνεις σε Αστεροσκοπείο, όπου όλοι κοιτάζουν ψηλά και αργότερα ξεστραβώνονται μπροστά από μια οθόνη υπολογιστή. Όλοι αναζητούν λοιπόν ένα συγκεκριμένο πρότυπο: Γυμνασμένος, Άτριχος, Κοιλιακοί φέτες, Θεληματικό πιγούνι, Πρόσωπο με γωνίες και Γένια δυο ημερών. Κάτι μεταξύ μοντέλο εσωρούχων του Calvin Klein και Brad Pit στα ’90. 
   
Στην αρχή πίστευα πως αυτό είναι κάτι που αφορά μονάχα τους gay και είναι από μια άποψη λογικό διότι ο gay, δεν έχει οικογένεια, άρα και τις απαιτούμενες υποχρεώσεις. Μέχρι να παντρευτεί, όπως ελπίζει η μάνα του, άρα ποτέ, μένει στο πατρικό του, οπότε γλιτώνει ενοίκια, έξοδα τροφής κτλ. Συνήθως ασκεί ένα επάγγελμα με αυστηρό οχτάωρο, οπότε όλα αυτά μαζί, του προσφέρουν χρήμα και χρόνο να αφιερώσει στον εαυτό του για να τρέχει στα γυμναστήρια και να ξοδεύει σε ρούχα, καλλυντικά κτλ. Αναπόφευκτα λοιπόν, όταν έχεις σηκώσει άπειρα κιλά στον πάγκο και έχεις αφήσει μια ολόκληρη περιουσία στα Dolce, έχεις μια Α απαίτηση να έχεις δίπλα σου κάποιον αντίστοιχο, συν το γεγονός πως όλα τα περιοδικά μόδας παρουσιάζουν ένα συγκεκριμένο μοτίβο εμφάνισης, οπότε για να είσαι “in”, βαδίζεις σύμφωνα με αυτό.
   
Συνομιλώντας όμως με φίλες, φίλους straight διαπίστωσα πως κι εκείνοι έχουν τα ανάλογα πρότυπα ομορφιάς και βρίσκονται σε μια αέναη αναζήτηση αυτού τουωραίου”, με αποτέλεσμα να μένουμε μόνοι ή με εφήμερες σχέσεις διάρκειας μιας εβδομάδας στην καλύτερη είτε γιατί κάτι μας χαλάει στο άλλο άτομο είτε γιατί έχουμε πολύ απαιτητικά γούστα, θέτοντας τους εαυτούς μας σε έναν φαύλο κύκλο μοναξιάς, μιζέριας, γκρίνιας, εφήμερου ενθουσιασμού και πάει λέγοντας.
   
Τις προάλλες λοιπόν είχα τηντύχηνα βγω γιαγνωριμίαμε ένα πραγματικό μοντέλο εσωρούχων. Είπα κι εγώ, άνοιξε η τύχη μου, πήρα και τα πάνω μου που πατώντας τα τριάντα ακόμαχτυπάωτέτοια τεκνά και καθόμαστε σε ένα πολύ trendy café στο Κολωνάκι (δική του επιλογή). Από την πρώτη στιγμή που βρεθήκαμε άρχισε να μιλάει για το πόσες ώρες περνάει στο γυμναστήριο, πόσο δύσκολή είναι η δουλειά του και να σχολιάζει τους πάντες στο μαγαζί σχετικά με το πώς είναι, πως ντύνονται και εννοείται βέβαια πως δεν συγκρίνονται με εκείνον. Ο μεγαλύτερος στόχος του ήταν ένα παιδί συμπαθητικό κατεμέ, λίγο ατημέλητο, με λίγη μπάκα ένα απλό και συνηθισμένο παιδί το οποίο με κοίταζε έντονα. Έπιασα λοιπόν τον εαυτό μου να συγκρίνει αυτό το παιδί με τον απέναντί μου και να σκέφτομαι ότι δεν θα έκανα επουδενί κάτι με την μπάκα κοιτάζοντας τις φέτες που είχα μπροστά μου, με την προϋπόθεση που βούλωνε το στόμα του. Κατέληξα όμως με τις φέτες, εφόσον πήρε τους περισσότερους ψήφους και στο σημείο μεταξύ του ένα τσιγάρο πριν κι ένα μετά, οι φέτες πιάσανε σαλαμούρα που στην κλίμακα 1 με 10 με το ζόρι έπιανε 2. 
  
Άρχισα τότε να σκέφτομαι εκείνον με τη μπάκα και να αναρωτιέμαι τι με χάλαγε πάνω του που προτίμησα τις φέτες. Ήταν γιατί εκείνος έμοιαζε βγαλμένος από εξώφυλλο περιοδικού ενώ ο άλλος απλά από το σπίτι του; Αν έπινα μαζί του έναν καφέ, κάτι που a priori είχα απορρίψει μήπως θα περνούσα καλύτερα; Μήπως μπορούσε να συνδυάσει καλύτερα τοένα τσιγάρο πριν κι ένα μετά”  καθώς το ενδιάμεσο θα μπορούσε να ήταν εκρηκτικό; 
   Την επόμενη μέρα ξαναπήγα στο ίδιο καφέ με την ελπίδα μήπως τον πετύχω αλλά ατύχησα, δεν ήταν εκεί. Δράττοντας λοιπόν την ευκαιρία της  στήλης, θαθελα  απλά να του ζητήσω συγνώμη που τον θεώρησαάσχημο”, μη δίνοντας του την ευκαιρία να δείξει τη δική του ομορφιά και στερώντας από τον εαυτό μου την, ίσως ευκαιρία, να ζήσω κάτι όμορφο
   Ας μη ψάχνουμε λοιπόν πολύ μακριά για τοωραίο”, μπορεί να είναι και δίπλα μας, απλά κοιτώντας με κυάλια, χάνουμε την περιφερειακή μας όραση. Άλλωστε το πραγματικά ΩΡΑΙΟ, δεν είναι αυτό που βλέπουμε, αλλά αυτό που μπορούμε να ΖΗΣΟΥΜΕ.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Feel FREE to comment...