Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2008

Σπίτι χωρίς κέρατο δάσος δίχως έλατο


«Σπίτι χωρίς κέρατο, δάσος δίχως έλατο.», είχε πει η Ντίνα Κώνστα σε τηλεοπτική σειρά πριν δέκα χρόνια. Shit! Δέκα χρόνια, πως πέρασαν τα άτιμα. Ήμουν κάπου κοντά στα είκοσι  όταν άκουσα την παραπάνω ατάκα, νοιώθοντας μια αποστροφή και μια φοβία απέναντι στην έννοιακέρατο”. Βέβαια τότε ήμουν στην πρώτησοβαρήμου σχέση. Ρομαντικός μέχρι αηδίας, ερωτευμένος όσο δεν πάει άλλο και ζούσα ένα παραμύθι στυλ Ωραιά Κοιμωμένη σε gay έκδοση.  
Αυτό νομίζω οφείλεται στην ώρα του παραμυθιού στο νηπιαγωγείο, όπου κάθε γυναίκα νηπιαγωγός, διαιωνίζοντας μεσαιωνικές αηδίες, σπέρνει το σπόρο  της χειραφέτησης, κατανέμοντας τους ρόλους. Το κορίτσι πρέπει να περιμένει καρτερικά το γαλάζιο πρίγκιπα (αγόρι) , ηρωϊκός πάντα, να τη σώσει από χίλια μύρια κακά. Έπειτα στο διάλειμμα τρέχαμε   και κάναμε τους πρίγκιπες και τους κακούς μάγους για να σώσουμε μια δεσποσύνη που παρίστανε, συνήθως, η πιο χαριτωμένη του νηπιαγωγείου. Προσωπικά μου άρεσε περισσότερο να κάνω τον κακό μάγο, αναρωτιέμαι όμως ώρες- ώρες, πως θα ήταν αν υπήρχε άντρας νηπιαγωγός
.Έτσι λοιπόν, κάπου λίγο πριν τα είκοσι μου ζούσα το δικό μου παραμύθι. Εγώ επαναστάτησα λέγοντας στους γονείς μου ότι είμαι gay, με όλο το σενάριο της Ελληνικής οικογενειακής πραγματικότητας, με το μπαμπά να κάνει το κακό μάγο, τη μαμά να προσπαθεί να κάνει τη   καλή Νεραϊδα και τον τότε γκόμενο, να κάνει το Γαλάζιο Πρίγκιπα, όντας λίγα χρόνια μεγαλύτερος. Κατέληξα όμως να κάνω τον Κακό Μάγο πάλι, ξαποστέλνοντας και τους τρεις, μάλλον αυτός ο ρόλος μου πηγαίνει καλύτερα.Όσο ζούσα όμως το παραμύθι μου, το κέρατο ήταν κάτι απαγορευτικό. Δεν διανοούμουν  να κερατώσω και βέβαια θεωρούσα πως αν μου το έκαναν, μάλλον αν ο τότε γκόμενος μου τα φόραγε, που αποκλειότανθα ήταν η έσχατη προδοσία. Αυτές ήταν λοιπόν οι σκέψεις μου όταν είδα το συγκεκριμένο επεισόδιο της σειράς. Κέρατο; Αποκλείεται!
Έλα μου ντε που η ζωή δεν είναι παραμύθι και έφαγα σύντομα το πρώτο κέρατο που με κλόνισε  και από πείσμα, το φόρεσα μια χαρά για να μην προδώσω το παραμύθι μου. Έτσι φόρεσα και το δεύτερο και το τρίτο, μέχρι που έγινα Ρούντολφ, το ελαφάκι, ώσπου όταν χώρισα ανακάλυψα πως από τα κέρατα, είχα γίνει αγέλη. Ωραία, φάγαμε το κέρατο, αλλά να φορέσω εγώ σε άλλον; Ποτέ! Μέχρι που έκανα μια άλλη σχέση και απολαμβάνοντας τα νιάτα και την ομορφιά μου, έκανα τον άλλον τάρανδο. Έπειτα σε όλες τις σχέσεις μου όλο και κάποιο κέρατο ξεπεταγόταν στο κεφάλι του άλλου, για το δικό μου, δεν ήμουν ποτέ σίγουρος, ίσως γιαυτό τα τελευταία χρόνια να μην μπορώ να σταυρώσω γκόμενο και να ζήσω ξανά κάποιο παραμύθι, κάνοντας με να καταλήγω στην πεποίθηση πως ο άντρας είναι πολυγαμικό ζώο κι όταν πρόκειται για δυο αρσενικά μαζί, τότε είναι σίγουρα και τα δυο τάρανδοι.
Προχθές λοιπόν βγήκα με  μια φίλη  η οποία είναι σε σχέση έξι ολόκληρα χρόνια. Είχαν σκοπό του χρόνου να προχωρήσουνσοβαράκαι να παντρευτούν, αφού εδώ και τρεις μήνες συζούν. Ανακάλυψε όμως πως μάλλον δεν χώραγε να περάσει από την πόρτα και αποφάσισε παρόλαυτά να του δώσει μια τελευταία ευκαιρία, στην οποία θα ήτανυπό επιτήρηση”. Λέγοντάς μου όλα αυτά η φίλη μου, γύρισα και της είπα : Σπίτι χωρίς κέρατο, δάσος δίχως έλατο! Παθαίνοντας μια φρίκη από το flashback των δέκα χρόνων!Τελικά, gay, straight, άντρες, γυναίκες, είμαστε όλοι ίδιοι στο θέμα του κέρατου, είναι όμως τόσο τραγικό αυτό καθαυτό το κέρατο;
 Ωραία, αγαπάς κάποιον, δεν είσαι ερωτευμένος/η πια, διότι σε εκείνη τη φάση δεν έχεις μάτια για άλλον/ άλλη. Απλά είσαι τόσο τυχερός/η που έχεις φτάσει στο στάδιο να αγαπάς αυτόν/ην με τον/την οποίον/αν είσαι. Κοιμάστε κάθε μέρα μαζί, έχεις μάθει κάθε σημείο του κορμιού του/της, ξέρεις στο sex από πού θα ξεκινήσει και που θα τελειώσει, ε, κάπου δεν βαριέσαι; Δε θες να δοκιμάσεις κάτι διαφορετικό; Να νοιώσεις μια διαφορετική αίσθηση στα δάχτυλα; Σε αυτή την περίπτωση λοιπόν τι κάνεις; Ενδίδεις στον πειρασμό ή όχι; Προσωπικά είμαι επιρρεπής στους πειρασμούς. Με το άλλο άτομο όμως τι γίνεται; Είναι τόσο τραγικό να ξέρεις ότι το ταίρι σου στα φόρεσε; Μήπως αυτό είναι καθαρά θέμα εγωϊσμού; Πληγώνεσαι διότι πιστεύεις πως δεν επαρκείς πια και όλα τα άλλα περί προδοσίας και εμπιστοσύνης, είναι απλώς προκάλυμμα  για αυτό;
Όπως και να χει όσοι ρίχνουν το κέρατο, απλά ας είναι προσεχτικοίφροντίστε να φοράτε ή να φοράει, πάντα σκουφάκι, διότι πέρα από εξώγαμα υπάρχουν και χίλια δυο άλλα που δεν φταίει ο/η σύντροφος μας να φορτωθεί, εξαιτίας της δικής μας απόφασης.   Όσοι ανακαλύψουν τώρα ότι κάτι φυτρώνει στο κεφάλι τους, μην τα βάζετε με τον εαυτό σας. Τις περισσότερες φορές δεν έχει να κάνει με τηνδική μας ανεπάρκεια αλλά με τα ενδόμυχα του άλλου. Απλά συλλογιστείτε σε τι φάση είστε εσείς μαζί του/της και αποφασίστε, αν θα βερνικώσετε ΕΣΕΙΣ το κέρατο ή όχι. Προσωπικά έχω υπάρξει και στις δύο πλευρές. ΆλλωστεΣπίτι χωρίς κέρατο, δάσος δίχως  έλατο.”  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Feel FREE to comment...